Για πολλούς η ΑΕΚ είναι η μεγαλύτερη ομάδα στον κόσμο. Άλλοι δεν θέλουν ούτε να την βλέπουν. Άλλοι δεν την γουστάρουν μία. Άλλοι την συμπαθούν. Ο καθένας έχει τα πιστεύω του για τους δικούς του λόγους. Αυτό που ωστόσο πρέπει να γίνει πλήρως αντιληπτό, είναι πως ανεξαρτήτως το τι θεωρεί ο καθένας, η ΑΕΚ είναι ένα μεγάλο κλαμπ, με βαριά κληρονομιά και μεγάλη ιστορία. Η ΑΕΚ πρέπει να έχει τον σεβασμό από όλους. Και για την ακρίβεια το ΠΡΕΠΕΙ γράφεται με κεφαλαία. Και ο ΣΕΒΑΣΜΟΣ. Το πως αντιμετωπίζεται η ΑΕΚ μερικές φορές, από ειδησεογραφικές σελίδες, από «αντιπάλους», μέχρι και από… ορισμένους συνοπαδούς μας, που αποδεικνύονται «τρολάκια», είναι απορίας άξιο. Αλλά στην τελική για όλα υπάρχουν απαντήσεις. Απλώς χρειάζεται η λειτουργεία του… φίλτρου.
Δεν ήρθα εγώ, σήμερα Δευτέρα 30 Μάρτη, για να σας τονίσω το τι πόλεμο δέχεται η ΑΕΚ σε όλα τα επίπεδα. Όλοι μας μπορούμε να το καταλάβουμε. Δείτε τι γίνεται στο ποδόσφαιρο. Από την πρώτη μέρα που έχει μπει ο Μάριος Ηλιόπουλος στην ΠΑΕ, γίνεται προσπάθεια αποδόμησής του, με τον πιο αισχρό τρόπο. Βέβαια, τους παραδέχομαι σε κάτι, αυτούς που πέταγαν τόση «λάσπη»: φοβόντουσαν. Και επειδή ακριβώς φοβόντουσαν τη δυναμική της ΑΕΚ που… έρχεται, ήθελαν να διαλύσουν τον Μάριο Ηλιόπουλο. Με κάθε πιθανό τρόπο! Και μετά από ένα χρόνο, επιβεβαιώνεται πόσο δυναμική είναι η παρουσία του, έχοντας πρώτη την ΑΕΚ και στους 8 της Ευρώπης. Οι λασπολόγοι έβλεπαν μπροστά. Μόνο που δεν τους βγήκε!
Ακόμα και στο ποδόσφαιρο γυναικών, αυτό που συμβαίνει φέτος και το παρακολουθούμε όσοι είμαστε κοντά στην ομάδα, είναι άνευ προηγούμενου. Διαιτησίες βγαλμένες από «σκοτεινές» εποχές. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα: σε ένα προηγούμενο ντέρμπι, η βοηθός έπεσε πάνω σε παίκτρια της ΑΕΚ. Νευρίασε η βοηθός και φώναξε τον διαιτητή να δείξει κάρτα στον πάγκο. Και την κάρτα την έδειξε στον άμεσο συνεργάτη του Θαλή Θεοδωρίδη, Χρυσόστομο Μιχαηλίδη! Εξήγηση; Ουδεμία! Αυτό ζει η ΑΕΚ και στο ποδόσφαιρο γυναικών. Τρέλες! Και η ομάδα που κάνει αυτή την πορεία και βρίσκεται ένα βήμα πριν τον τελικό (όλοι γήπεδο την Τετάρτη στη ρεβάνς με τον ΠΑΟΚ) είναι μεγάλο πράγμα!
Δεν θέλω να το πάω άθλημα-άθλημα, γιατί τα ίδια συμβαίνουν σχεδόν παντού. Υπάρχει μία «αλλεργία» στο κίτρινο χρώμα. Αλλά θέλω να τονίσω κάτι άλλο που μου κάνει φοβερή εντύπωση: πως είναι δυνατόν να χάνει η ΑΕΚ από τον Πανιώνιο στο βόλεϊ και να υπάρχουν εκατοντάδες σχόλια, ενώ όταν κερδίζει προχθές, να υπάρχουν… 3-4 που επιβραβεύουν τις παίκτριες. Αυτό το λέω με αφορμή το βόλεϊ, αλλά υφίσταται και στο ποδόσφαιρο και στο μπάσκετ. Γενικότερα παντού. Το γράφω, το επισημαίνω και το αφήνω εδώ. Ένας προβληματισμός που υπάρχει στο κεφάλι μου.
