Το να αγωνίζεσαι για 16 χρόνια μακριά από την χώρα σου δεν το λες λίγο. Τουναντίον, σε καθιστά πλέον έναν ποδοσφαιριστή με πολλές εμπειρίες, έχοντας στοιχεία παιχνιδιού περισσότερο ξενόφερτα. Γιατί ο Μπάμπης Λυκογιάννης βρισκόταν από το 2015 μέχρι πρότινος στο εξωτερικό. Έπαιξε στη Στουρμ Γκρατς, στην Κάλιαρι και στη Μπολόνια. Ουσιαστικά έχει κάνει όλη του την καριέρα στη γείτονα χώρα, έχοντας μεγάλη επιτυχία. Στην Κάλιαρι, αναμφισβήτητα, πέρασε τα καλύτερα ποδοσφαιρικά του χρόνια.
Όμως, ουδείς μπορεί να παραγνωρίσει ότι η Μπολόνια είναι μια μεγάλη ιταλική ομάδα, με την οποία κατέκτησε το Κύπελλο Ιταλίας, αγωνίστηκε στο Champions και στο Europa League και έφθασε στην καταξίωση. Όλα αυτά τα χρόνια γραφόταν πως θα επιστρέψει κάποια στιγμή. Συνδέθηκε με όλες τις μεγάλες ελληνικές ομάδες, αλλά μέσα μου πίστευα πως κάποια στιγμή θα ερχόταν στην ΑΕΚ.
Εμένα ο Λυκογιάννης μ’ άρεσε παικτικά. Μιλάμε για ένα ψηλό παλικάρι, που αυτό κάνει τη διαφορά στο αριστερό άκρο της άμυνάς σου. Ωστόσο, έχει επιθετικά χαρίσματα, που δεν μπορείς να βρεις εύκολα στην αγορά. Επιπλέον, τα χαρακτηριστικά του είναι εντελώς διαφορετικά από αυτά του Πήλιου. Ο Σταύρος όλα αυτά τα χρόνια, έχει βελτιωθεί σαφώς και δεδομένα είναι καλύτερος στα αμυντικά του καθήκοντα. Ο Λυκογιάννης είναι άλλου είδος παίκτη.
Είναι σοφό και θετικό να έχει δύο παίκτες για την ίδια θέση με άλλα χαρακτηριστικά. Γιατί αν ήταν ίδιοι σε άμυνα και σε επίθεση, δεν θα άλλαζε τόσα στο αγωνιστικό κομμάτι. Ο «Λύκο» έχει καλή σέντρα και ωραία χτυπήματα στη μπάλα. Επίσης, έχει καλά στατικά. Πλέον, η ΑΕΚ έχει πάρα πολλούς εκτελεστές και ανάμεσά τους θα είναι και ο Χαράλαμπος.
Σημαντικό, επίσης, για τις λίστες είναι το ελληνικό του διαβατήριο. Οι καλοί Έλληνες ποδοσφαιριστές, που μπορούν να ενδιαφέρον τις μεγάλες ελληνικές ομάδες, είναι λίγοι. Ο Λυκογιάννης είναι ανάμεσα σε αυτούς και η ΑΕΚ άδραξε την ευκαιρία για την απόκτησή του. Εμπιστοσύνη σε Νίκολιτς και Ριμπάλτα. Άλλωστε, αυτοί ξέρουν καλύτερα και είναι οι άνθρωποι που έφεραν το 14ο Πρωτάθλημα της ιστορίας στην ΑΕΚ.
