Ακόμα και τώρα, έτσι όπως το έχουν κάνει το παγκόσμιο κύπελλο οι πολυεθνικές και οι κυνηγοί του κέρδους, παραμένει το μεγαλύτερο όνειρο για κάθε ποδοσφαιριστή. Και δεν εννοώ η κατάκτηση του. Απλώς να είναι εκεί και να συμμετέχει σ’ αυτό που ακόμα διατηρεί χαρακτηριστικά της μεγαλύτερης ποδοσφαιρικής γιορτής. Έστω και με μεγάλα ποσοστά αλλοίωσης.
Για τον Πινέδα λοιπόν, αυτό το παγκόσμιο κύπελλο, ήταν μεγάλη υπόθεση. Μέσα στο Μεξικό, μπροστά στους συμπατριώτες του, να εκπροσωπεί την χώρα του σε μια τέτοια διοργάνωση. Έτσι κι αλλιώς ο Μεξικανός είναι τύπος που αφοσιώνεται στην δουλειά που έχει να κάνει και δεν αφήνει το μυαλό του να χαθεί αλλού. Όμως πολύ περισσότερο, όταν υπάρχει αυτό που ζει τώρα και θέλει να το ζήσει απολύτως αφοσιωμένος.
Για να ξέρουμε και τι λέμε, η ΑΕΚ αυτό το σεβάστηκε. Και το σεβάστηκε απόλυτα. Θα μπορούσε πολύ εύκολα να πιέζει την πλευρά του Πινέδα, να συζητήσουν για το νέο συμβόλαιο. Δεν είναι παρόλο μια ομάδα που θέλει να κάνει τον σχεδιασμό της και τον προγραμματισμό της, να βιάζεται να πάρει απαντήσεις και να κάνει τελικές συζητήσεις για ένα τόσο σημαντικό θέμα. Και για έναν τόσο σημαντικό ποδοσφαιριστή.
Θα μπορούσε να το κάνει, όμως η ΑΕΚ δεν το έκανε. Ο Πινέδα πάγωσε της συζητήσεις, λόγω Μουντιάλ. Και η ΑΕΚ και το κατανόησε και το σεβάστηκε. Παρότι το επαναλαμβάνω, θα μπορούσε να πιέσει για να προχωρήσει τις εξελίξεις. Δεν το έκανε αποκλειστικά και μόνο διότι σέβεται τον ποδοσφαιριστή της. Σε αντίθεση μ’ αυτό που κάνουν επί καθημερινής βάσης πλέον οι Μεξικανοί. Που δείχνουν την απόλυτη ασέβεια, σ’ έναν παίκτη μάλιστα, που εκπροσωπεί την χώρα τους, που παίζει στην δική τους εθνική ομάδα.
Ο Πινέδα έχει δείξει πως θέλει να αφοσιωθεί στο Μουντιάλ και στην προσπάθεια της εθνικής ομάδας του Μεξικού και οι Μεξικανοί κάθε μέρα γράφουν για το σπίτι και το αμάξι που του ψάχνει η Μοντερέι και τους τρόπους που θα βρει για να τον πείσει να υπογράψει. Μου φαίνεται όλο αυτό και αστείο και μαζί και χυδαίο και ασέβαστο.
