Ωραίες οι ρομαντικές ιστορίες, αλλά όλοι ξέρουμε ποιο είναι το ζήτημα

Προς το παρόν όλη αυτή η ιστορία με την αναδιάρθρωση που ξαφνικά είχε προκύψει στην ζωή μας, τελικά δεν πέρασε. Το υπογραμμίζω το προς το παρόν, διότι αφού έχει μπει σε μυαλό και σε σχεδιασμούς, δεδομένα κάποια στιγμή θα την ξαναβρούμε μπροστά μας. Τουλάχιστον όχι για την προσεχή σεζόν.

Απ’ όσους έσπευσαν να υπερασπιστούν αυτή την περίφημη ιδέα της αναδιάρθρωσης και της κατάργησης των πλέιοφς, έχω ακούσει πραγματικά ρομαντικές ιστορίες. Που οφείλω να ομολογήσω πως μ’ άγγιξαν. Για το πόσο όμορφο ήταν παλαιότερα το ποδόσφαιρο, που το πρωτάθλημα κρινόταν εκτός από τα ντέρμπι και στην Λάρισα και στην Έδεσσα και στην Κόρινθο και στην Ξάνθη.

Για το πόσο άδικο μπορεί να είναι για μια ομάδα, που «πετάει» όλη την χρονιά, να κριθεί η τύχη της σε έξι ματς στο φινάλε, που μπορούν να της συμβούν μια σειρά από ατυχίες. Ακόμα και για το γεγονός πως όλα τα σοβαρά πρωταθλήματα, δεν έχουν σύστημα με πλέιοφς. Λες και ξαφνικά τώρα εδώ στην Ελλάδα ανακαλύψαμε πως όντως τα σοβαρά πρωταθλήματα, δεν έχουν πλέιοφς.

Για να είμαστε όμως ξεκάθαροι και τίμιοι, προφανώς και το ζήτημα δεν είναι αν θα υπάρχουν ή δεν θα υπάρχουν πλέιοφς. Και το έχω ξαναγράψει. Η δική μου άποψη ήταν και παραμένει, πως τα πλέιοφς δεν τα γουστάρω, διότι αλλιώς μάθαμε εμείς τα γράμματα στο πρωτάθλημα. Και η ΑΕΚ, το έχω επίσης ξαναγράψει, έχει πάρει πρωτάθλημα και χωρίς πλειοφς το 2018 και με πλέιοφς των έξι ομάδων το 2023 και με πλέιοφς των τεσσάρων ομάδων φέτος.

Όμως για την ΑΕΚ και για όποιον λίγο παρακολουθεί τι γίνεται στο ελληνικό ποδόσφαιρο, το θέμα και το πρόβλημα δεν είναι το σύστημα διεξαγωγής αυτό καθ’ αυτό. Αν καταργηθούν τα πλέιοφς, σημαίνει περισσότερα παιχνίδια που δεν θα είναι ντέρμπι, άρα και πολύ περισσότερα παιχνίδια που θα βρεθούν (και θα τα κρίνουν με τις αποφάσεις τους) Έλληνες διαιτητές. Όλοι είδαμε τι συνέβη φέτος με τους Έλληνες διαιτητές.

Η ΑΕΚ λίγο έλειψε να σπάσει παγκόσμιο ρεκόρ σε κίτρινες κάρτες σε ματς με Έλληνες διαιτητές. Σχεδόν τις τριπλάσιες είχε από τον Ολυμπιακό και τον ΠΑΟΚ. Με Έλληνες διαιτητές είχε δοθεί εκείνο το μυθικό πέναλτι εις βάρος του Στρακόσια στο Περιστέρι με την Κηφισιά. Με Έλληνες διαιτητές δεν είχε δοθεί εκείνο το χέρι μέσα στην περιοχή με τον Λεβαδειακό στη Νέα Φιλαδέλφεια. Με Έλληνες διαιτητές σ’ ολόκληρη την κανονική διάρκεια του προπέρυσινου πρωταθλήματος, η ΑΕΚ δεν πήρε ούτε ένα πέναλτι.

Επομένως αυτό που όχι απλώς ανησυχεί, αλλά οριακά φέρνει και κρύο ιδρώτα, είναι πως πήγε να δρομολογηθεί ένα σύστημα διεξαγωγής του πρωταθλήματος, το οποίο θα είχε πολύ περισσότερα παιχνίδια με Έλληνες διαιτητές, μ’ ότι αυτό συνεπάγεται. Αν τώρα, θα πάμε σε μια κουβέντα, που θα γίνει ένα πρωτάθλημα μόνο με ξένους διαιτητές συνολικά, άλλο καπέλο. Απλώς υποθέτω πως δεν μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο. Και εννοείται το ξέρουν όλοι εκείνοι που έχουν σκαρφιστεί αυτό το πλάνο της αναδιάρθρωσης. Καλές λοιπόν οι ρομαντικές ιστορίες, αλλά για να ξέρουμε και τι λέμε, το πρόβλημα είναι ένα και πολύ συγκεκριμένο.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ