Αν κάτι απέδειξε η πρεμιέρα του πρωταθλήματος και το εμφατικό 4-0 της ΑΕΚ επί του Ηρακλή, είναι πως αυτή η ομάδα δεν κουβαλάει μόνο την ποιότητα μιας πρωταθλήτριας. Κουβαλάει και τη νοοτροπία της. Και το σημαντικότερο; Αυτή τη νοοτροπία την έχει ήδη περάσει και στον κόσμο της.
Το Σάββατο στη Νέα Φιλαδέλφεια υπήρχε μια διάχυτη αίσθηση που δεν είναι εύκολο να περιγραφεί με λόγια. Ο κόσμος πήγε στο γήπεδο περιμένοντας να δει την ΑΕΚ να κυριαρχεί και να νικάει εύκολα. Όχι επειδή υποτίμησε τον αντίπαλο, αλλά επειδή έχει αρχίσει να πιστεύει πραγματικά σε αυτή την ομάδα. Υπήρχε μια σιγουριά, μια ηρεμία, ένα «θα κερδίσουμε εύκολα» που φαινόταν πριν από τη σέντρα.
Και αυτό είναι τεράστια υπόθεση για μια ομάδα που θέλει να πρωταγωνιστήσει ξανά. Η ΑΕΚ μπήκε στο γήπεδο με την αυτοπεποίθηση της πρωταθλήτριας και έφυγε από αυτό με ένα σκορ που θα μπορούσε κάλλιστα να ήταν και διπλάσιο. Ξεκάθαρη κυριαρχία από νωρίς, χωρίς να χρειαστεί να αγχωθεί ουσιαστικά σε κανένα σημείο. Και κάπου εδώ έρχεται και ένα δεύτερο πολύ σημαντικό συμπέρασμα.
Ο Νίκολιτς είναι ο προπονητής. Ο ένας και μοναδικός άνθρωπος που έχει την ευθύνη για την ομάδα, τις επιλογές, τη φιλοσοφία και το αγωνιστικό της πλάνο. Και αυτό πρέπει να το εμπεδώσουμε όλοι. Ο Σέρβος τεχνικός έχει αποδείξει ότι κλείνει τα αυτιά του στις ανώφελες και ανούσιες κριτικές, που γίνονται εκ του ασφαλούς και μετά από παιχνίδια που το αποτέλεσμα δεν ήταν το ιδανικό για την ομάδα.
Δεν προπονεί, δεν προετοιμάζει, δεν κάνει τις επιλογές του, δεν παίρνει τις αποφάσεις του, με βάση όσα γράφονται και ακούγονται. Δεν επηρεάζεται επειδή κάποιοι θεωρούν ότι ξέρουν καλύτερα. Γράφτηκαν και ακούστηκαν πάλι τα πλείστα όσα για το δίδυμο Γιόβιτς και Βάργκα, αλλά και για το 4-4-2. Για το αν χωράνε μαζί, για το αν πρέπει να παίζει ο ένας ή ο άλλος, για το αν το συγκεκριμένο σύστημα είναι το σωστό.
Παιδιά για να ξέρουμε τι λέμε, έχει περάσει ένας χρόνος και είναι και κάπου… κουφό να μην έχουμε εμπεδώσει τη φιλοσοφία, το πλάνο και το αγαπημένο σύστημα του κόουτς. Αυτό είναι το 4-4-2. Και οι Γιόβιτς – Βάργκα – Ζίνι είναι οι τρεις επιθετικοί της ΑΕΚ. Αυτό το σύστημα υπηρετεί η ΑΕΚ, με αυτό πήρε το πρωτάθλημα και πρωταγωνίστησε πέρυσι στην Ευρώπη. Κι αν κάποια στιγμή, για τον άλφα ή βήτα λόγο, διαφοροποιηθεί κάπου, αυτό θα το κάνει ο Νίκολιτς και μόνον αυτός και όχι εμείς.
Δύο γκολ ο Γιόβιτς στην πρεμιέρα. Ένα ο Βάργκα. Και όταν ήρθε η ώρα, ο Νίκολιτς έριξε στη μάχη τον Ζίνι, με τον νεαρό επιθετικό να βρίσκει κι αυτός τον δρόμο προς τα δίχτυα. Δεν χρειάζεται, λοιπόν, να ψάχνουμε προβλήματα εκεί που δεν υπάρχουν. Η ΑΕΚ έχει έναν προπονητή που ξέρει τι θέλει να κάνει, έχει συγκεκριμένες επιλογές και, κυρίως, έχει την προσωπικότητα να τις στηρίζει.
Και μια ομάδα που θέλει να είναι πρωταγωνίστρια συνέχεια, χρειάζεται ακριβώς αυτό: καθαρό μυαλό, πίστη στο πλάνο και ανθρώπους που δεν παρασύρονται από τον θόρυβο. Η πρεμιέρα ήταν φυσικά μόνο η αρχή. Αλλά ήταν μια αρχή που έστειλε και ξεκάθαρα μηνύματα. Και το σημαντικότερο είναι πως τα μηνύματα αυτά, πρέπει να τα κατάλαβαν όλοι. Μέσα και έξω από το γήπεδο.
