Υπάρχει μια πολύ συγκεκριμένη λογική που, δυστυχώς, έχει επικρατήσει στον αθλητισμό. Αν κέρδισες, όλα καλά. Αν έφυγες νικητής από το γήπεδο, δεν δικαιούσαι να μιλάς. Αν το σκορ γράφει υπέρ σου, τότε αυτομάτως ό,τι προηγήθηκε, ό,τι συνέβη κατά τη διάρκεια του αγώνα, μπορεί να μπει κάτω από το χαλάκι.
Δεν είναι όμως έτσι τα πράγματα. Το ότι νικάς δεν σημαίνει ότι δεν βλέπεις. Και στην ΑΕΚ, ειδικά, δεν υπάρχει ούτε τύφλωση, ούτε λήθη. Η ομάδα φούτσαλ πήγε στη Μίκρα, έπαιξε ένα ντέρμπι απέναντι στον ΠΑΟΚ και έφυγε με ένα εμφατικό 4-1. Έκανε δηλαδή αυτό που πρέπει να κάνει μια μεγάλη ομάδα. Μίλησε μέσα στο γήπεδο. Έβαλε τέσσερα γκολ, πήρε τη νίκη και απέδειξε την αγωνιστική της ανωτερότητα.
Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι δεν είδε όσα συνέβησαν και όσα μάλιστα έδειξε και η δημόσια τηλεόραση. Δεν σημαίνει ότι επειδή το τελικό σκορ ήταν 1-4, μια λανθασμένη υπόδειξη πέναλτι παύει να είναι λανθασμένη. Δεν σημαίνει ότι μια άδικη αποβολή παύει να είναι άδικη. Δεν σημαίνει ότι επειδή η ομάδα κατάφερε να ξεπεράσει τα εμπόδια, αυτά τα εμπόδια δεν υπήρχαν.
Και κυρίως, δεν σημαίνει ότι επειδή η ΑΕΚ κέρδισε, πρέπει να κάνει πως δεν είδε τις εικόνες που είδε ολόκληρη η Ελλάδα από τη δημόσια τηλεόραση. Είδε και κόσμο να μπαίνει στον αγωνιστικό χώρο την ώρα της προθέρμανσης. Είδε και συμπεριφορές που δεν έχουν καμία θέση σε ένα γήπεδο.
Είδε πολλά. Και το γεγονός ότι κέρδισε, δεν τα εξαφανίζει. Όπως δεν εξαφανίζει και όσα έχουν συμβεί σε άλλα αθλήματα, σε άλλες έδρες, σε άλλες στιγμές, όταν η ΑΕΚ κατάφερε να φύγει νικήτρια παρά το γεγονός ότι αδικήθηκε. Η νίκη δεν είναι ούτε… σφουγγάρι για να τα σβήνει όλα, ούτε πιστοποιητικό ότι όλα έγιναν σωστά. Και φυσικά μπορεί να νικήσεις έναν αγώνα και να έχεις αδικηθεί.
Μπορεί να νικήσεις και παρ’ όλα αυτά να έχεις κάθε δικαίωμα να ζητάς ισονομία. Ούτε η επιλογή σιωπής από σεβασμό ενός προπονητή μετά το τέλος ενός αγώνα σημαίνει ότι δεν είδε ή δεν κατάλαβε τι έγινε.
Η ΑΕΚ μπορεί να επιλέγει πότε θα μιλήσει και σε τι τόνο. Αυτό ωστόσο δεν σημαίνει ότι δεν κρατάει… σημειώσεις για τα πάντα. Κι όταν τα ίδια πράγματα επαναλαμβάνονται, τότε κάποια στιγμή δεν υπάρχει λόγος για σιωπή.
Μην μπερδεύουν, λοιπόν, ορισμένοι, τη δύναμη μιας ομάδας να ξεπερνά μια κατάσταση με την υποχρέωση να την ανέχεται. Η ΑΕΚ βλέπει. Και οι άνθρωποί της καταλαβαίνουν. Το ότι νικάς, λοιπόν, δεν σημαίνει ότι δεν βλέπεις. Και σίγουρα δεν σημαίνει ότι ξεχνάς.
