Μια ιταλική ασφάλεια που δεν ξέραμε ότι υπήρχε

Οταν γνωστοποιήθηκε το πρόβλημα με τον Θωμά Στρακόσια και την απουσία του, έχω την εντύπωση ότι η αίσθηση ήταν «και τώρα; τι γίνεται τώρα;».

Ο Αλμπέρτο Μπρινιόλι έχει καταθέσει τα διαπιστευτήριά του, ωστόσο είναι αλήθεια πως τόσο σοβαρό και ώριμο όσο προυσιάστηκε με ΛΑΣΚ και Αστέρα δεν τον έχουμε ξαναδεί με τη φανέλα της ΑΕΚ.

Υπάρχουν πράγματα που φαίνονται πραγματικά όταν έρθει η ώρα της ανάγκης. Και ο Αλμπέρτο Μπρινιόλι αυτή την περίοδο αποδεικνύει πόσο μεγάλη πολυτέλεια είναι για την ΑΕΚ να έχει δύο τερματοφύλακες τέτοιου επιπέδου.

Ο τραυματισμός του Θωμά θα μπορούσε να δημιουργήσει σοβαρό πονοκέφαλο. Αντί γι’ αυτό, ο Μάρκο Νίκολιτς έστειλε κάτω από τα δοκάρια έναν γκολκίπερ που μπήκε στο Champions League λες και έπαιζε εκεί κάθε εβδομάδα.

Ο Ιταλός εκτός των άλλων έγραψε και ιστορία απέναντι στους Αυστριακούς. Στα 35 χρόνια και 20 ημέρες έγινε ο γηραιότερος ποδοσφαιριστής της ΑΕΚ που έκανε ντεμπούτο στην κύρια φάση του Champions League.

Ωραίο για τα βιβλία των ρεκόρ. Ακόμη καλύτερο για την ΑΕΚ είναι πως πίσω από τον Στρακόσια υπάρχει ένας Μπρινιόλι που δεν αισθάνεται «δεύτερος». Και φαίνεται να έχουν και μια ωραία σχέση μεταξύ τους.

Έχει προσωπικότητα, εμπειρία, εξαιρετικό παιχνίδι με τα πόδια και την απαραίτητη τρέλα του τερματοφύλακα. Κυρίως όμως έχει ετοιμότητα.

Δεν γκρίνιαξε όταν δεν έπαιζε, δεν χρειάστηκε χρόνο όταν ήρθε η στιγμή και τώρα δίνει στον Νίκολιτς κάτι πολύ σημαντικό σε μια περίοδο με συνεχόμενα παιχνίδια: σιγουριά.

Αυτά εντός γηπέδου. Γιατί εκτός γηπέδου αρχίζουν σιγά σιγά τα γνωστά ελληνικά. Και επειδή ο Καραπαπάς τελευταία όλο και κάτι… θυμάται να πετάξει, στην ΑΕΚ προφανώς και δεν υπάρχει λόγος να κάνουν ότι δεν βλέπουν και δεν ακούν.

Οι αναρτήσεις για τη διαιτησία έχουν αρχίσει νωρίς. Υπήρξαν αιχμές για τον Παναθηναϊκό, κουβέντα μέχρι και για πρωτάθλημα με «νομοθετικό διάταγμα», προειδοποιήσεις για αποκαλύψεις και γενικά μια κινητικότητα που μόνο τυχαία δεν μπορείς να χαρακτηρίσεις ως προς την επικοινωνιακή στόχευσή της.

Τώρα αν πίσω από όλα αυτά υπάρχει κάτι περισσότερο, θα φανεί. Εμείς ούτε δικαστές είμαστε ούτε μάντεις.

Αφελείς, όμως, επίσης δεν χρειάζεται να είμαστε. Ειδικά όταν μετά το Παναθηναϊκός – ΠΑΟΚ έχει ανοίξει ξανά μεγάλη συζήτηση στην ποδοσφαιρική πιάτσα για διαιτησία, ισορροπίες και όσα μπορεί να ακολουθήσουν.

 Η ΑΕΚ καλά κάνει και δεν συμμετέχει σε πόλεμο αναρτήσεων. Δεν χρειάζεται να σηκώνει κάθε γάντι που πετάει ο οποιοσδήποτε. Άλλο αυτό όμως και άλλο να μη γνωρίζει τι συμβαίνει γύρω της.

Και για να είμαστε δίκαιοι προς όλες τις κατευθύνσεις, ο Παπαπέτρου προχθές στην Τρίπολη δεν δημιούργησε κανένα πρόβλημα στην ΑΕΚ. Τελεία.

Όπως καταγράψαμε το λάθος του στο Σούπερ Καπ, έτσι καταγράφουμε και τώρα ότι δεν υπάρχει κάτι για να του χρεωθεί.

Το ίδιο ισχύει και για τον Φωτιά. Τις φορές που έχει κάνει καλές διαιτησίες πρέπει να τις αναγνωρίζουμε, όπως ακριβώς έχουμε αναφερθεί σε αποφάσεις του που προκάλεσαν ερωτήματα.

Αυτή πρέπει να είναι και η γραμμή της ΑΕΚ. Ούτε φωνές προκαταβολικά ούτε αφέλεια. Παίζεις, κερδίζεις και ταυτόχρονα παρακολουθείς.

Ας κάνουν λοιπόν οι υπόλοιποι όσες αναρτήσεις θέλουν. Η ΑΕΚ ας συνεχίσει να παίζει ποδόσφαιρο. Αλλά με τα μάτια ανοιχτά. Πάντα.