Στο ποδόσφαιρο υπάρχουν οι καλές βραδιές, υπάρχουν και εκείνες που
τίποτα δεν πηγαίνει όπως το έχεις σχεδιάσει. Για την ΑΕΚ, το ντέρμπι
με τον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Η
ήττα με 2-0 ήρθε να προστεθεί σε μια περίοδο προβληματισμού, με την
Ένωση να εμφανίζει αδυναμίες που δεν μπορεί και δεν πρέπει να
αγνοήσει.
Αλλά από αυτό το σημείο μέχρι να αρχίσει η συζήτηση περί κατάρρευσης,
υπάρχει τεράστια απόσταση. Η ΑΕΚ δεν έγινε ξαφνικά κακή ομάδα, ούτε
χάθηκαν μέσα σε λίγες εβδομάδες όσα έχει χτίσει. Και ασφαλώς δεν
μπορεί ένα αρνητικό αποτέλεσμα, ακόμη και σε ντέρμπι, να διαγράψει μια
ολόκληρη διαδρομή.
Αρκεί να θυμηθεί κανείς ότι μέχρι το παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό, η
ομάδα του Μάρκο Νίκολιτς μετρούσε 31 διαδοχικούς αγώνες χωρίς ήττα στο
πρωτάθλημα. Μια επίδοση που είχε ισοφαρίσει ιστορικά σερί της ΑΕΚ από
το 1977-78 και το 1991-93, σε εποχές που έμειναν συνδεδεμένες με
μεγάλες επιτυχίες.
Και μάλιστα, το συγκεκριμένο αήττητο είχε επιτευχθεί σε μια περίοδο με
περισσότερα ντέρμπι, λόγω των playoffs, γεγονός που προσδίδει ακόμη
μεγαλύτερη αξία στην προσπάθεια. Τα λάθη υπάρχουν και πρέπει να
διορθωθούν Αυτό δεν σημαίνει ότι όλα λειτουργούν σωστά. Το αντίθετο.
Η ΑΕΚ παρουσιάζει προβλήματα στη δημιουργία, δυσκολεύεται κατά
διαστήματα να επιβάλει τον ρυθμό της και έχει χάσει βαθμούς σε
παιχνίδια όπου οι απαιτήσεις ήταν διαφορετικές.
Οι εκτός έδρας απώλειες απέναντι σε Κηφισιά και Αστέρα Τρίπολης
αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα. Όπως και η δυσκολία στην
αξιοποίηση των επιθετικών της επιλογών, παρά την ποιότητα που υπάρχει
στο ρόστερ.
Ακόμη και η συνεργασία των Γιόβιτς και Βάργκα, δύο ποδοσφαιριστών με
σημαντικές δυνατότητες, χρειάζεται χρόνο και καλύτερη προσαρμογή στα
χαρακτηριστικά της ομάδας. Ο Νίκολιτς ασφαλώς έχει τις ευθύνες του.
Υπάρχουν επιλογές που μπορούν να αμφισβητηθούν, αγωνιστικές αποφάσεις
που δεν απέδωσαν και καταστάσεις που απαιτούν διαφορετική διαχείριση.
Άλλωστε, καμία ομάδα δεν προχωρά χωρίς διορθώσεις. Το σημαντικό δεν
είναι να μη γίνονται λάθη, αλλά να υπάρχει η ικανότητα να
αναγνωρίζονται και να αντιμετωπίζονται. Στην ΑΕΚ γνωρίζουν καλά ότι η
πίεση αποτελεί μέρος της καθημερινότητας ενός συλλόγου που διεκδικεί
τίτλους και υψηλούς στόχους.
Ο Μάριος Ηλιόπουλος και η διοίκηση έχουν επενδύσει σε ένα συγκεκριμένο
ποδοσφαιρικό σχέδιο, το οποίο χρειάζεται σταθερότητα, υπομονή και
σωστή αξιολόγηση, ιδιαίτερα όταν τα αποτελέσματα δεν είναι τα
αναμενόμενα.
Το ζητούμενο τώρα είναι να μη μετατραπεί ο προβληματισμός σε
εσωστρέφεια. Να μη χαθεί η αυτοπεποίθηση και να μη δημιουργηθεί η
αίσθηση ότι κάθε ήττα ακυρώνει όσα έχουν προηγηθεί.
Οι ομάδες με χαρακτήρα δεν κρίνονται μόνο από το πώς διαχειρίζονται
τις νίκες, αλλά κυρίως από το πώς αντιδρούν στις δύσκολες στιγμές. Και
αυτή η ΑΕΚ έχει δείξει ότι διαθέτει χαρακτήρα, προσωπικότητα και
δυνατότητες να αντιστρέφει καταστάσεις.
Η συνέχεια είναι απαιτητική, με τη μεγάλη ευρωπαϊκή αναμέτρηση
απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης να αποτελεί την επόμενη πρόκληση. Ίσως όμως
τέτοιες βραδιές να είναι και η καλύτερη ευκαιρία για μια ομάδα να
βγάλει αντίδραση. Κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι όλα θα διορθωθούν
από τη μια στιγμή στην άλλη. Υπάρχει όμως ποιότητα, υπάρχει δουλειά
και κυρίως υπάρχει ακόμη χρόνος.
Η ΑΕΚ χρειάζεται ηρεμία, καθαρό μυαλό και επιστροφή στις αρχές που την
έκαναν ανταγωνιστική. Γιατί το ποδόσφαιρο δεν είναι μια ευθεία γεμάτη
νίκες. Έχει στροφές, πισωγυρίσματα και δύσκολες αποφάσεις.
Και η ΑΕΚ έχει κάθε λόγο να πιστεύει ότι θα βρει ξανά την άκρη της.
Όχι με λόγια και υποσχέσεις, αλλά εκεί όπου δίνονται πάντα οι
πραγματικές απαντήσεις: μέσα στο γήπεδο.
