Δεν είναι η πρώτη φορά που η ΑΕΚ παίρνει νίκη σε όμιλο Τσάμπιονς Λιγκ. Είναι η πρώτη φορά που το κάνει μέσα στη Νέα Φιλαδέλφεια. Εδώ που είχε γονατίσει τεράστιες ομάδες όπως η Ρεάλ και η Μίλαν και είχε πάρει ισοπαλίες, αλλά είχε κολλήσει και σε ισοπαλίες με Σάλζμπουργκ και Γκένκ. Τώρα κέρδισε για πρώτη φορά στη Νέα Φιλαδέλφεια και για πρώτη φορά μετά από 20 χρόνια.
Κέρδισε επίσης για πρώτη φορά σε πρεμιέρα Τσάμπιονς Λιγκ. Και κέρδισε διότι ήταν πολύ καλύτερη από την αντίπαλο της. Κέρδισε διότι δεν γινόταν να χάσει αυτό το ματς. Είχε κλασικές ευκαιρίες απ’ αυτές που δεν χάνονται. Είχε στο μεγαλύτερο κομμάτι του παιχνιδιού τον έλεγχο. Είχε και ένα γκολ που ακυρώθηκε για χιλιοστά, ούτε καν εκατοστά.
Στο τέλος φυσικά και όταν το ματς έμεινε στην κόψη του ξυραφιού, ήρθαν καρδιοχτύπια. Αλλά έτσι έγινε ίσως ακόμα πιο γλυκιά, αυτή η πρώτη νίκη της ΑΕΚ του Νίκολιτς, στο πρώτο της παιχνίδι στον όμιλο του Τσάμπιονς Λιγκ. Και αυτό που φάνηκε μέσα στο γήπεδο, είναι πως αυτή η ΑΕΚ, πρέπει να βρίσκεται ανάμεσα στα αστέρια. Αυτή είναι η θέση της.
Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τι θα γίνει στη συνέχεια. Άλλωστε αυτό θεωρητικά ήταν και το παιχνίδι που η ΑΕΚ είχε το πάνω χέρι για τη νίκη. Τίποτε όμως δεν ήρθε εύκολα. Η νίκη ήρθε διότι η ΑΕΚ την άξιζε και έδειξε πως ήταν και έτοιμη για να την πάρει. Διότι αυτή η ΑΕΚ του Νίκολιτς, είναι έτοιμη και για τον Τσάμπιονς Λιγκ.
