Ένα βράδυ-μαγεία. Ένα βράδυ που θα θυμόμαστε για χρόνια. Η ομαδάρα του Ντράγκαν Σάκοτα, μπροστά σε 1000 ηρωικούς Ενωσίτες, που έκαναν Φιλαδέλφεια το κλειστό της Μπανταλόνας, έριξε στο καναβάτσο τη Μάλαγα των εκατομμυρίων ευρώ και εξασφάλισε την πρόκριση σε ακόμα έναν τελικό Ευρώπης. Τον έκτο της ιστορίας της, με στόχο να ράψει το τέταρτο αστέρι στη φανέλα της. Η ΑΕΚ του ’68, της Λωζάνης, του 2018 και τώρα -ελπίζουμε- της Μπανταλόνας. Διανύουμε ιστορικές ημέρες και μπορεί να έρθει το κερασάκι στην τούρτα αύριο το βράδυ.
Για να είμαι ειλικρινής μου μοιάζει αιώνας. Η «ΩΡΑ» είναι στη Βαρκελώνη και νιώθω πολύ τυχερός που έχω κάνει αυτό το ταξίδι, για να καλύψω ρεπορταζιακά την ΑΕΚ. Πίστευα και πιστεύω πολύ σε αυτή την ΑΕΚ. Διότι πολύ απλά στον πάγκο αυτής της ομάδας, βρίσκεται κατά την άποψή μου ένας από τους καλύτερους προπονητές της Ευρώπης. Το όνομα του Ντράγκαν Σάκοτα είναι συνυφασμένο με την ΑΕΚ. Δεν μπορώ πλέον να φαντάζομαι την ΑΕΚ δίχως τον Σάκοτα. Κάποια ημέρα θα έρθει και αυτό. Απλά στον δικό μου νου, αυτό δεν χωρά. Ας πούμε πως είναι μακρινό, γιατί τώρα αποτελεί για όλους μας προτεραιότητα μόνο η ευρω-κούπα!
Αλλά, ειλικρινά, τι έχει κάνει ο Σάλε; Μιλάμε για ένα φετινό ευρωπαϊκό έπος. Η Ευρωπαία ΑΕΚ έκανε μία καταπληκτική σεζόν στο BCL και έστειλε την Μπανταλόνα των 13 εκατομμυρίων ευρώ, των Πάρκερ και Ρούμπιο, να βλέπει από το… σπίτι της το Final 4. Έχουν βολευτεί κάπου στα κεντρικά του Κλειστού και παρακολουθούν την ΑΕΚάρα. Έπειτα, έστειλε στο σπίτι της και την Μάλαγα. Τελευταίο εμπόδιο η Ρίτας, για να ολοκληρωθεί το παραμύθι. Αλλά αν θεωρούν ορισμένοι πως η Ρίτας είναι βατή αντίπαλος, καλό είναι να αλλάξουν πλευρό.
Ούτε ταιριάζει στον ΑΕΚτζή να μιλάει από τις μύτες, ούτε να απαξιώνει αντιπάλους. Η Ρίτας απέκλεισε τη Γαλατασαράι και μετά το φαβορί της διοργάνωσης, Τενερίφη. Όλα αυτά δεν μπορούν να είναι τυχαία. Με την Τενερίφη έπαιξε εξαιρετικό μπάσκετ και επίσης έχει ένα μεγάλος πλας. Είχε πάνω από 2.000 φιλάθλους της στο γήπεδο, με αποτέλεσμα να δημιουργήσουν εκρηκτική ατμόσφαιρα, ενώ σχεδόν οι διπλάσιοι θα είναι στον τελικό. Οι Λιθουανοί είναι γνωστοί για την αγάπη τους για το μπάσκετ. Είναι ένας τέτοιος λαός. Από την άλλη η Ρίτας είναι για πρώτη φορά σε τελικό, επομένως δεν έχει την εμπειρία της ΑΕΚ.
Αναμφίβολα, θα είναι ένας πολύ όμορφος τελικός και με την ευχή η ΑΕΚ να γράψει ιστορία και να μας κάνει όλους να βουρκώσουμε από συγκίνηση. Όπως και να ‘χει, όλοι μας πρέπει να είμαστε ευγνώμονες στον Μάκη Αγγελόπουλο. Έναν άνθρωπο, που παρέλαβε την ΑΕΚ στα πολύ-πολύ δύσκολα και την έφθασε στην κορυφή της Ευρώπης. Και χωρίς πάντοτε την ανάλογη στήριξη. Ένας αληθινός ηγέτης της Βασίλισσας, ένας υπηρέτης της κιτρινόμαυρης ιστορίας και ένας στρατιώτης του δικέφαλου αετού.
«Μη σταματάς σου λέω, όταν σε δω στον τελικό, δικέφαλε, θα τρελαθώ σου λέω!».
