Η ΑΕΚ έχει μπει σε μια διαδικασία που δείχνει πολλά για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί πλέον ο οργανισμός. Δεν περιμένει να φτάσει η τελευταία στιγμή. Δεν αφήνει ανοιχτά μέτωπα να χρονίζουν. Δεν επιτρέπει σε υποθέσεις που αφορούν βασικούς πυλώνες των αποδυτηρίων να γίνονται σίριαλ. Αντιθέτως, κινείται μεθοδικά, γρήγορα και αποφασιστικά. Και αυτό φαίνεται από τις ανανεώσεις που έχουν ήδη γίνει, αλλά και από εκείνες που βρίσκονται στο τραπέζι.
Πρώτος, κάπου στα τέλη Νοέμβρη, ήταν ο Λάζαρος Ρότα. Ο δεξιός μπακ της «Ένωσης» είχε ακούσει πολλά. Πάρα πολλά. Αμφισβητήθηκε, πιέστηκε, πέρασε περιόδους στις οποίες βρέθηκε στο επίκεντρο της κριτικής, όμως έκανε αυτό που κάνουν οι πραγματικά δυνατοί χαρακτήρες. Απάντησε μέσα στο γήπεδο. Έπαιξε σχεδόν μόνος του όλη τη χρονιά τη θέση, άντεξε, έβγαλε ενέργεια, συνέπεια και προσωπικότητα, και εξελίχθηκε σε έναν από τους κορυφαίους δεξιούς μπακ της Super League. Μαζί με τον Τσάπρα, ήταν στην πρώτη γραμμή της συζήτησης για τη θέση. Ο Μάριος Ηλιόπουλος το είδε, το αναγνώρισε και τον «έδεσε» νωρίς. Ο Ρότα θα συνεχίσει στη Νέα Φιλαδέλφεια, εκεί όπου πλέον δεν είναι απλώς ένας παίκτης της ΑΕΚ. Είναι ένας ποδοσφαιριστής που νιώθει το κλαμπ σαν σπίτι του.
Ακολούθησε ο Πέτρος Μάνταλος. Εκεί δεν χρειαζόταν μεγάλη κουβέντα. Ο Πετράν δεν είναι μια συνηθισμένη περίπτωση για την ΑΕΚ. Είναι κομμάτι της ιστορίας της, των δύσκολων χρόνων της, της επιστροφής της, των τίτλων της, της ταυτότητάς της. Το μόνο πραγματικό θέμα ήταν αν το νέο συμβόλαιο θα είναι για έναν ή για δύο χρόνους. Προς το παρόν έκλεισε στον έναν, αλλά μάλλον τέτοια εποχή του χρόνου θα έχουμε πάλι την ίδια κουβέντα. Και πιθανότατα με την ίδια κατάληξη. Γιατί ο Μάνταλος είναι από εκείνους που δεν μετριούνται μόνο με λεπτά συμμετοχής, αλλά με παρουσία, επιρροή και βάρος μέσα στα αποδυτήρια.
Μετά ήρθε η υπόθεση του Ντομαγκόι Βίντα. Ο Κροάτης στόπερ θα παραμείνει και τη νέα σεζόν στην Αθήνα, επιβεβαιώνοντας πως η ΑΕΚ δεν βλέπει μόνο το αγωνιστικό σκέλος με στενή έννοια. Ο Βίντα μπορεί να έχει δει τον χρόνο συμμετοχής του να μειώνεται αισθητά, όμως η προσωπικότητά του παραμένει πολύτιμη. Είναι ηγέτης. Είναι παίκτης που εμπνέει σεβασμό. Είναι από εκείνους που μπορεί να μην παίζουν κάθε Κυριακή βασικοί, αλλά η παρουσία τους στο γκρουπ έχει σημασία. Η ΑΕΚ τον χρειάζεται. Και όχι μόνο για τώρα. Δεν αποκλείεται, όταν ολοκληρωθεί η ποδοσφαιρική του διαδρομή με την «Ένωση», να παραμείνει στον οργανισμό από άλλο πόστο. Γιατί τέτοιες προσωπικότητες δεν τις αφήνεις εύκολα να φύγουν.
Και τώρα, τέταρτος στη σειρά, έρχεται ο Μιγιάτ Γκατσίνοβιτς. Μια υπόθεση που ίσως στην αρχή της σεζόν να μην φαινόταν αυτονόητη, αλλά πλέον μοιάζει απολύτως λογική. Ο Σέρβος μεσοεπιθετικός έχει καταφέρει να γυρίσει το κλίμα υπέρ του. Και δεν το έκανε με λόγια. Το έκανε μέσα στο γήπεδο. Με ένταση, με τρεξίματα, με συμμετοχή στο παιχνίδι, με τακτική προσήλωση και κυρίως με την εικόνα ενός παίκτη που ξαναβρήκε τον εαυτό του.
Ο Μάρκο Νίκολιτς έπαιξε τεράστιο ρόλο σε αυτό. Ο προπονητής της ΑΕΚ κατάφερε να ενεργοποιήσει ξανά τον Γκατσίνοβιτς. Να του δώσει ρόλο, αυτοπεποίθηση και καθαρό μυαλό. Να πάρει από εκείνον στοιχεία που έμοιαζαν να είχαν χαθεί ή να είχαν θαμπώσει. Ο «Γκάτσι» δεν είναι απλώς ένας παίκτης που βοηθάει. Είναι πολυεργαλείο. Μπορεί να παίξει σε διαφορετικές θέσεις, να υπηρετήσει διαφορετικά πλάνα, να δώσει ενέργεια, να πιέσει, να συνδέσει γραμμές, να βγάλει ένταση και να ανεβάσει τον ρυθμό της ομάδας. Σε ένα σύνολο που θέλει να παίζει με ταχύτητα, πίεση και αποφασιστικότητα, ένας τέτοιος ποδοσφαιριστής γίνεται ανεκτίμητος.
Αυτό είναι και το μεγάλο του κέρδος. Ο Γκατσίνοβιτς δεν επέστρεψε απλώς σε καλό επίπεδο. Επέστρεψε ως απαραίτητος. Από εκεί που κάποιοι μπορεί να αναρωτιούνταν ποια θα είναι η επόμενη μέρα του στην ΑΕΚ, έφτασε στο σημείο ο ίδιος ο Νίκολιτς να ζητά την παραμονή του.
Οι επαφές με την πλευρά του Σέρβου έχουν ξεκινήσει και το βασικό κομμάτι της κουβέντας αφορά το οικονομικό. Όμως μέχρι τώρα η ΑΕΚ έχει δείξει πως όταν θέλει να κρατήσει έναν παίκτη, βρίσκει τον τρόπο. Το έκανε με τον Ρότα. Το έκανε με τον Μάνταλο. Το έκανε με τον Βίντα. Και όλα δείχνουν πως δεν θα συναντήσει σοβαρό εμπόδιο ούτε με τον Γκατσίνοβιτς.
Εδώ φαίνεται και η σφραγίδα του Μάριου Ηλιόπουλου. Η ΑΕΚ δεν λειτουργεί με ανασφάλεια. Λειτουργεί με σχέδιο. Κρατάει τους παίκτες που θεωρεί σημαντικούς, προστατεύει τον κορμό της και δίνει στον προπονητή τα εργαλεία που χρειάζεται. Και στην περίπτωση του Γκατσίνοβιτς, δεν μιλάμε απλώς για μια τυπική ανανέωση. Μιλάμε για την επιβράβευση ενός ποδοσφαιριστή που ξανακέρδισε τον ρόλο του, ξανακέρδισε την εμπιστοσύνη και απέδειξε πως όταν είναι καλά, μπορεί να είναι ένας από τους πιο χρήσιμους και επιδραστικούς παίκτες αυτής της ΑΕΚ.
