Η αντιμετώπιση της Ευρώπης και το ντέρμπι που είναι μια άλλη ιστορία

Δεν έχω σκοπό να γράψω για την φαρσοκωμωδία με τον αρχιδιαιτητή. Όμως παρότι μόνο να
γελάσεις μπορείς, το όλο θέμα, με τον τρόπο που δημιουργήθηκε αλλά και που εξελίχθηκε, δεν
είναι καθόλου για γέλια. Ο αρχιδιαιτητής έρχεται ως παρατηρητής διαιτησίας σ’ ένα ντέρμπι του
ελληνικού πρωταθλήματος, αποχωρεί στο ημίχρονο επειδή, όπως αποδείχθηκε άκουσε μια
γιούχα, προκαλεί διαρροή της ΕΠΟ στο ημίχρονο εναντίον της μιας από τις δυο ομάδες, περνάει
από τα αποδυτήρια για να αποχωρήσει με ενδεχόμενο να έχουν ενημερωθεί οι διαιτητές γι αυτή
την αποχώρηση, προκαλεί κλήση ακόμα και του ποδοσφαιρικού εισαγγελέα και μπαίνει ξανά
παρατηρητής διαιτησίας σε ντέρμπι της ίδιας ομάδας. Σκεφτείτε όλα αυτά, βάλτε τα στην σειρά
και αν σας φαίνονται απλά και αθώα, τότε πηγαίνω πάσο. Πάμε παρακάτω.
Η ΑΕΚ έβαλε έξι γκολ στην Αμπερντίν. Έβαλε έξι γκολ για πρώτη φορά σε φάση ευρωπαϊκού
ομίλου. Γενικώς για πρώτη φορά, μετά από 24 χρόνια. Και έβαλε τα περισσότερα γκολ στην
ευρωπαϊκή ιστορία μιας ομάδας που έχει κατακτήσει ευρωπαϊκό τρόπαιο. Τίποτα απ’ όλα αυτά
δεν είναι ούτε απλό, ούτε εύκολο. Και ο λόγος που η ΑΕΚ έβαλε έξι γκολ στην Αμπερντίν και
θα μπορούσε να βάλει και πολλά περισσότερα, δεν ήταν η διαφορά ποιότητας ανάμεσα στις δυο
ομάδες. Ή για να είμαι ακριβής, όχι μόνο σ’ αυτήν.
Κυρίως έχει να κάνει με το γεγονός, πως η ΑΕΚ μπήκε στο προχθεσινό παιχνίδι, έχοντας
ξεκάθαρη στόχευση πάνω σ’ αυτό το ματς και στην συνθήκη του και πουθενά αλλού. Ο
Νίκολιτς είχε πει την παραμονή του παιχνιδιού με την Αμπερντίν, πως το ματς το αντιμετωπίζει
σαν να είναι νοκ άουτ. Σαν… τελικό δηλαδή εννοούσε. Και αυτό ακριβώς το είδαμε και μέσα
στο γήπεδο. Μια ΑΕΚ που ήθελε όχι απλώς να πάρει τη νίκη, γιατί την είχε οπωσδήποτε
ανάγκη. Αλλά έψαχνε και τα πολλά γκολ, που δεδομένα θα την βοηθήσουν πολύ στο ταμείο που
θα γίνει στο τέλος και στις ισοβαθμίες που θα υπάρξουν.
Ο Νίκολιτς δεν κράτησε ούτε παίκτες για να τους προφυλάξει, ούτε το… γκάζι, για να μην
ξοδευτεί ενέργεια. Η ΑΕΚ έψαχνε ακόμα και στις καθυστερήσεις, να ανεβάσει ακόμα
περισσότερο τον δείκτη του σκορ. Διότι ήξερε πως αυτό την συνέφερε γι αυτό που θέλει να
πετύχει στην Ευρώπη. Και αυτό που θέλει να πετύχει στην Ευρώπη, είναι να προχωρήσει πολύ.
Όσο πιο μακριά μπορεί. Αυτή δηλαδή, που πρέπει να είναι η σωστή αντιμετώπιση της ΑΕΚ
στην Ευρώπη. Η ΑΕΚ, ειδικά με την ευκαιρία που έχει φέτος, οφείλει να έχει στόχο να αφήνει πάντα το στίγμα της. Όχι να παρίσταται και να χαιρετίζει. Άλλωστε αυτό το έχει πληρώσει
ακριβά. Φέτος η αντιμετώπιση που έχει η ΑΕΚ είναι εντελώς διαφορετική και είναι αυτή που
απαιτείται να έχει ένας σύλλογος όπως είναι η ΑΕΚ.
Τώρα βεβαίως η Ευρώπη μπαίνει στην άκρη και έρχεται μπροστά το πρωτάθλημα. Για να
εξηγούμαστε και να μην παρεξηγούμαστε, το αυριανό ντέρμπι δεν έχει απολύτως καμία
σύνδεση, με οποιονδήποτε τρόπο, με την προχθεσινή εξάρα. Είναι μια εντελώς διαφορετική
ιστορία. Ο μόνος τρόπος για να προκύψει σύνδεση ανάμεσα στα δυο ματς, ήταν να στράβωνε το
προχθεσινό παιχνίδι με την Αμπερντίν. Διότι η ΑΕΚ θα φορτωνόταν διότι άσχημα
αποτελέσματα και θα πήγαινε μ’ αυτό το βάρος στο Φάληρο.
Τώρα δεν υπάρχει απολύτως καμία σύνδεση ανάμεσα στο ματς της Πέμπτης, με το αυριανό.
Ακόμα και αν είχε βάλει 12 γκολ η ΑΕΚ, δεν θα υπήρχε. Είναι μια εντελώς διαφορετική ιστορία.
Δεν υπάρχουν πολλά περιθώρια για να κάνει αλλαγές στην ενδεκάδα ο Νίκολιτς. Στα μάτια τα
δικά μου, αν δεν τίθεται θέμα με τις μετρήσεις ως προς την κόπωση, δεν υπάρχει και
αγωνιστικός λόγος να κάνει αλλαγές. Με Γιόβιτς μέσα, η ενδεκάδα που έπαιξε προχθές, είναι
ίσως η καλύτερη που μπορεί να εμφανιστεί στο Φάληρο. Με μια εντελώς διαφορετική
προσέγγιση όμως, σε σχέση με το ευρωπαϊκό ματς. Και ως προς το ανασταλτικό και ως προς το
δημιουργικό κομμάτι. Διότι η ΑΕΚ πρέπει αύριο και να απορροφήσει την πίεση του αντιπάλου,
που θα είναι ασφυκτική, αλλά και να βάλει η ίδια πίεση στον αντίπαλο. Διότι αλλιώς δεν μπορεί να πάρει αποτέλεσμα.