Στα μάτια τα δικά μου, στον Βόλο έγιναν διαιτητικά όργια. Κόντρα σε κάθε είδους κανονισμό. Είναι η φάση του πέναλτι στο χέρι του Μπουζούκη. Είναι τα κωμικά λίγα λεπτά καθυστερήσεων. Τα ανέλυσε όλα χθες και δεν θα επανέλθω. Όλο αυτό όμως, είναι όπως το είδαν τα δικά μου μάτια, που δεν έχουν και καθόλου σημασία στο τέλος της ημέρας. Ο οργανισμός της ΑΕΚ, το διαχειρίστηκε πολύ διαφορετικά. Και ακόμα και αυτό, κάποιοι επιχείρησαν να το εντάξουν στον επιχειρηματολογία τους, περί του «δεν έγινε και τίποτα στον Βόλο».
Ο Τσίλης και κάθε Τσίλης, γράφει και σχολιάζει αυτά που βλέπει μέσα στο γήπεδο και μέχρις εκεί. Για την ΑΕΚ όμως η προσέγγιση είναι πολύ πιο περίπλοκη. Και ο τρόπος που ο Μάριος Ηλιόπουλος διαχειρίστηκε την κατάσταση της Κυριακής, είναι αυτή ακριβώς που χρειαζόταν, προκειμένου όλο αυτό που συνέβη στα 97 λεπτά του ματς (από την διαιτησία, μέχρι και την απώλεια βαθμών), να μην περάσει και αμέσως μετά την λήξη. Ίσως μάλιστα και ακόμα πιο έντονα.
Ο ιδιοκτήτης της ΑΕΚ μπήκε στο γήπεδο και ο μοναδικός του στόχος ήταν να δώσει το σύνθημα, γι αυτή την αγκαλιά όλης της ομάδας που είδαμε κατόπιν στο κέντρο του γηπέδου. Με τον κόσμο να ακολουθεί επί της ουσίας αυτή την διαχείριση και να φωνάζει «νάτοι, νάτοι, οι πρωταθλητές». Σ’ ένα τέτοιο ματς, μ’ ότι έγινε από την διαιτησία, με γκέλα που είναι σημαντική, ο Ηλιόπουλος πρώτος με την παρουσία του μέσα στο γήπεδο, έστειλε το μήνυμα της συσπείρωσης, για την οποία μίλησε κατόπιν και ο Νίκολιτς.
Τους αγκάλιασε όλους ανεξαιρέτως τους ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ ο Ηλιόπουλος. Πιο… σφιχτά απ’ όλους αγκάλιασε τον Γιόβιτς και μάλιστα τον πήγε αγκαλιά και μέχρι τα αποδυτήρια. Θαρρώ πως ο Γιόβιτς ήταν ο πιο έντονα φορτισμένος απ’ όλους. Και με τον διαιτητή και με τον εαυτό του για το δοκάρι και επειδή είναι ένα παιδί γεννημένος νικητής που δύσκολα αρνείται την ήττα. Ο Ηλιόπουλος το διέκρινε και πήγε κατευθείαν πάνω του. Για να τον αγκαλιάσει και αν προσέξει κανείς τις φωτογραφίες, θα διαπιστώσει πως το πρόσωπο του Γιόβιτς έχει κάπως γαληνέψει, όταν πλέον μπαίνει στα αποδυτήρια.
Όλα αυτά μπορεί να μοιάζουν λεπτομέρειες. Πιστέψτε με, δεν είναι. Δεν είναι καθόλου. Έχει μεγάλη σημασία η διαχείριση, σ’ ένα γήπεδο στο οποίο έχουν ταξιδέψει 20χιλιάδες οπαδοί της ΑΕΚ, που η ομάδα έχει φάει νυστέρι διαιτητικό και έχουν κάνει και φτερά ανέλπιστα δυο πολύτιμοι βαθμοί. Αυτό που έκανε ο Ηλιόπουλος από την πρώτη στιγμή που ο διαιτητής σφύριξε την λήξη στο Πανθεσσαλικό, μέχρι και που μπήκε όλη η ομάδα στα αποδυτήρια, πρέπει να του πιστωθεί.
Διότι είναι ο τρόπος για να περάσει όντως ολόκληρος ο οργανισμός συσπειρωμένος στην επόμενη μέρα, αφήνοντας πίσω αυτό που έγινε στον Βόλο. Και ήταν αυτό που χρειαζόταν η ΑΕΚ. Έχει τεράστια σημασία ο ιδιοκτήτης της ομάδας, να μπορεί να της δίνει αυτό που πραγματικά χρειάζεται, σε κάθε διαφορετική στιγμή. Ειδικά όταν οι καταστάσεις ήταν τόσο οριακές, όσο μετά την λήξη ενός τέτοιου ματς όπως αυτό στον Βόλο, μ’ ένα τέτοιο αποτέλεσμα και μ’ ένα γεμάτο από κόσμο της ΑΕΚ γήπεδο.
