Η μέρα για την ΑΕΚ είναι πολύ σημαντική. Όπως θα είναι και την επόμενη Πέμπτη. Η ΑΕΚ διεκδικεί την παρουσία της σε ημιτελικά ευρωπαϊκής διοργάνωσης για πρώτη φορά μετά από το 1977. Τότε ήταν και πάλι στα ημιτελικά, με την τεράστια ομάδα του Λουκά Μπάρλου. Και το περιγράφω έτσι, για να μπορέσει κανείς να καταλάβει το μέγεθος του διακυβεύματοςγια την ΑΕΚ. Ένα διακύβευμα πάντως, που δεν θα κριθεί απόψε. Ή για να το θέση διαφορετικά, η ΑΕΚ έχει ως πρώτο στόχο, να μην κριθεί απόψε.
Προφανώς θα μπει στο γήπεδο για να πάρει τη νίκη. Όπως επίσης και είναι προφανές, πως πολύ δύσκολα θα κάνει και πάλι ένα 4-0 σαν αυτό που έβγαλε στο Τσέλιε και που τελείωσε την υπόθεση πρόκριση από το πρώτο παιχνίδι. Επομένως η στόχευση που βάζει η ΑΕΚ μέσα στην Μαδρίτη, απέναντι σε μια ισπανική ομάδα, είναι να διαχειριστεί με τέτοιο τρόπο το ματς, ώστε να μπορέσει να επιστρέψει στην Αθήνα ειτε με προβάδισμα, είτε αφήνοντας ανοιχτά τα πάντα όσον αφορά την πρόκριση.
Δεν χρειάζονται και πολλές τακτικές αναλύσεις. Αυτή άλλωστε είναι δουλειά του Νίκολιτς που φυσικά και διαβάσει πολύ προσεκτικά την Ράγιο. Το πρώτο που πρέπει να κάνει, είναι να δείξει την ίδια πειθαρχία η ΑΕΚ, μ’ αυτή που είχε πριν από τρεις μέρες στο γήπεδο Καραϊσκάκη. Και αυτό ήταν το πιο δυνατό χαρτί που έχει αυτή η ομάδα, κάθε φορά που πηγαίνει να παίξει ένα σημαντικό ματς και κυρίως εκτός έδρας.
Η ΑΕΚ ήταν εξαιρετικά πειθαρχημένη και έφυγε με σπουδαίες νίκες από Φλωρεντία και Σαμψούντα. Ήταν εξαιρετικά πειθαρχημένη και έφυγε με το εισιτήριο της πρόκρισης ήδη από το πρώτο ματς στο Τσέλιε. Ήταν εξαιρετικά πειθαρχημένη από το πρώτο μέχρι και το τελευταίο λεπτό στο Φάληρο και πήρε τεράστια νίκη. Και το ίδιο θέλει και απόψε. Πειθαρχία από το πρώτο μέχρι και το τελευταίο λεπτό.
