Σκεφτείτε το εξής. Η ΑΕΚ κέρδισε τον Ολυμπιακό μέσα στο Φάληρο στην πρεμιέρα των πλέιοφς και είναι πλέον πρώτη και με διαφορά πέντε βαθμών από τους διώκτες της. Προφανώς και δεν έχει τελειώσει απολύτως τίποτα, φυσικά και όλα είναι μπροστά τα δύσκολα, αλλά η πραγματικότητα είναι πως έχει πάρει ένα ξεκάθαρο προβάδισμα για τον τίτλο. Σκεφτείτε λοιπόν, πως αυτό δεν είναι καν το πιο σημαντικό που της συμβαίνει της ΑΕΚ αυτή την εποχή.
Διότι αύριο στο Βαγιέκας και την επόμενη Πέμπτη στη Νέα Φιλαδέλφεια, έχει μπροστά της το διακύβευμα της πρόκρισης στα ημιτελικά ευρωπαϊκής διοργάνωσης. Κάτι που εάν το πετύχει, θα είναι η πρώτη φορά μετά από το 1977 και την ΑΕΚ του Μπάρλου. Τεράστια υπόθεση. Και φυσικά είναι τεράστιο αυτό που έχει πετύχει εως τώρα η ΑΕΚ του Νίκολιτς. Μ’ όλα τα σημαντικά, να τα έχει όμως ακόμα μπροστά της. Και να είναι εξαιρετικά δύσκολο.
Επόμενος ζόρικος… κάβος, το αυριανό ματς στο Βαγιέκας. Δεν είναι ούτε Ρεάλ, ούτε Μπαρτσελόνα η Βαγιεκάνο. Δεν είναι καν Μπέτις ή Βαλένθια ή Σεβίλλη. Όμως είναι μια ομάδα που σταθερά παίζει σ’ ένα από τα κορυφαία πρωταθλήματα του πλανήτη. Δεν είναι ποτέ απλό να αντιμετωπίζεις μια ομάδα που κάθε Κυριακή έχει να αντιμετωπίσει την Ρεάλ, την Μπαρτσελόνα, την Ατλέτικο, την Μπέτις, την Βαλένθια. Είναι μια ομάδα που δεδομένα έχει μάθει να παίζει σ’ άλλους ρυθμούς.
Η ΑΕΚ εννοείται πως θα πάει και στο Βαγιέκας αύριο, για να κάνει το δικό της παιχνίδι. Απλώς θαρρώ πως τώρα, είναι η πρώτη φορά από τότε που ο Νίκολιτς μονιμοποίησε αυτό το 4-4-2 με τον Γιόβιτς και τον Βάργκα στην κορυφή της επίθεσης, που μοιάζει εξαιρετικά δύσκολο να «διαβάσεις» την σκέψη του για ένα ματς. Μέχρι τώρα είχε πλέον γίνει καθαρό, πως αυτό το δίδυμο δεν αλλάζει με τίποτα. Όποιος και αν είναι ο αντίπαλος, όποια και αν είναι η συνθήκη. Μ’ αυτό πήγε στην Τούμπα, μ’ αυτό πήγε στο Τσέλιε, μ’ αυτό πήγε και την Κυριακή στο Φάληρο.
Κάποιος μπορεί να πει πως αφού ο Νίκολιτς επέλεξε να πάει και στην Τούμπα και στο Φάληρο μ’ αυτό το 4-4-2, δεν έχει λόγο να το αλλάξει απέναντι σε μια ομάδα όπως η Ράγιο Βαγιεκάνο. Όμως υπάρχει μια σημαντική παράμετρος. Η ΑΕΚ στην Τούμπα και στο Φάληρο, πήγαινε για να κερδίσει. Τώρα υπάρχει και ένα δεύτερο ματς στη Νέα Φιλαδέλφεια. Όπως υπάρχει και η συνθήκη αυτού του ματς. Ο τρόπος δηλαδή που θα παίξει η Ράγιο, αλλά και τι θα ψάξει η ΑΕΚ από το παιχνίδι.
Προσέξτε, δεν λέω πως οπωσδήποτε ο Νίκολιτς θα αλλάξει το δίδυμο Γιόβιτς και Βάργκα γι αυτό το παιχνίδι. Μπορεί και στο Βαγιέκας, να πάει και μ’ αυτό. Ωστόσο από την άλλη μεριά, όπως βλέπω τα πράγματα, αν, το υπογραμμίζω το «αν», υπάρχει ένα παιχνίδι που ίσως σκεφτεί ο Νίκολιτς να κάνει κάτι άλλο στην γραμμή κρούσης, αυτό το αυριανό στην Μαδρίτη, είναι ίσως το μοναδικό.
