Στην προηγούμενη διακοπή είχε «παίξει» πολύ το θέμα του Μιρτσέα Λουτσέσκου με τον Ραζβάν Μαρίν. Τότε, για να θυμίσω τι είχε συμβεί, ο Λουτσέσκου είχε βγει και είχε πει πως ο Μαρίν δεν θα έπαιζε στο επόμενο παιχνίδι της Εθνικής Ρουμανίας, όντας τραυματίας. Κάτι που είχε διαψεύσει ο ίδιος ο πατέρας του Μαρίν, που ήταν έξαλλος για τα ψέματα του Λουτσέσκου. Όπως εκνευρισμένος ήταν και ο Μαρίν. Γιατί να δηλώνεται ως τραυματίας ενώ δεν είναι; Λίγες ημέρες μετά, βέβαια, ο Λουτσέσκου είχε παραδεχθεί πως ο Μαρίν δεν είχε τίποτα τελικά και πως «ούτως ή άλλως δεν θα τον έβαζε στο επόμενο ματς». Αλλά κλίμα είχε ήδη δημιουργηθεί. Και σε ένα τάιμινγκ «ταμάμ» για να «φτιαχτεί».
Πριν το ΑΕΚ – ΠΑΟΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια. «Χάλασε» το μυαλό ενός ποδοσφαιριστή από τον μπαμπά Λουτσέσκου, πριν παίξει η ΑΕΚ με τον γιο, χωρίς απολύτως (;) κανένα λόγο. Ή μάλλον υπήρχε; Για όλα υπάρχει μία απάντηση, ο καθένας μπορεί να σκεφτεί και να κρίνει ποια είναι η πραγματικότητα. Πάντως, όλα αυτά έγιναν, δεν τα βγάζουμε από το μυαλό μας. Όμως, έρχεται… τώρα ο Λουτσέσκου να πει τι; «Δεν τσακώνομαι με δηλώσεις»; Μόνο ως πλάκα μπορεί να το πάρει κανείς ενώ έχουν προηγηθεί όλα αυτά. «Εξηγώ, με επιχειρήματα και αυτό είναι. Θα έπρεπε να μιλήσω με τον Ραζβάν Μαρίν; Γιατί; Είναι φυσιολογικό για έναν παίκτη που δεν παίζει να είναι θυμωμένος. Το πρόβλημα θα ήταν αν δεν ήταν θυμωμένος», είπε ο προπονητής της Ρουμανίας, που το είχε κάνει «σήριαλ» την προηγούμενη φορά.
Ε, πως να μην είναι θυμωμένος όταν ο ομοσπονδιακός του προπονητής μιλάει για την υγεία του και πόσο μάλλον, για έναν ανύπαρκτο τραυματισμό; Δεν καταλαβαίνω γιατί χρειαζόταν να δώσει συνέχεια ο Λουτσέσκου και να το κάνει αυτό απέναντι στον αρχηγό της πατρίδας του. Όχι σε όποιον-όποιον, όχι σε κάποιον «πρωτάρη». Στον αρχηγό της Εθνικής του επαναλαμβάνω.
Να πιάσω, ωστόσο, και ένα δεύτερο θέμα: η γυναικεία ομάδα ποδοσφαίρου πήρε χθες μία πολύ μεγάλη νίκη απέναντι στον Παναθηναϊκό. Έτσι όπως πήγε το παιχνίδι της Τούμπας – όλα στραβά και ανάποδα δηλαδή – η ΑΕΚ είχε μεγάλη ανάγκη το τρίποντο απέναντι στις «πράσινες». Και πάλι, η τύχη της γύρισε την πλάτη στο χέρι της Νεφρού και το πέναλτι στο 16’. Ως τότε, η ΑΕΚ είχε πετύχει πολλές σημαντικές ευκαιρίες, αλλά ήταν άστοχη. Μετά πανικοβλήθηκε, αλλά δεν «πνίγηκε» σε μια κουταλιά νερό.
Ο Νίκος Κωτσοβός διάβασε εξαιρετικά το παιχνίδι και οι αλλαγές του είχαν αποτέλεσμα. Γκολάρα η Χαμαλίδου, γκολάρα και η Βιολάρη για να έρθει η ανατροπή, μπροστά σε 800 περίπου Ενωσίτες. Αξιοσημείωτη η παρουσία του λαού της «Ένωσης» για ακόμα μια φορά, αφού τόσο κόσμο παλεύουν ομάδες της Super League 2, αλλά και της Super League, για να έχουν. Και το μεγάλο επίτευγμα των γυναικών της ΑΕΚ, είναι πως έχουν τόσο κόσμο, σχεδόν σε όλα τα ματς, αφού οι ΑΕΚτζήδες την αγαπάνε την ομάδα και έχουν δεθεί με το τμήμα. Για τη διαιτησία δεν χρειάζονται πολλά λόγια. Δύο κόκκινες που έπρεπε να δοθούν… χθες. Βλέπουμε μία σειρά διαιτητικών σφυριγμάτων που αδικούν την ΑΕΚ στο πρωτάθλημα. Σε άνδρες και γυναίκες. Και αυτό τυχαίο;
