Ολα αυτά τα χρόνια πολλοί έχουν βγει και λένε «αυτό γίνεται για το καλό του ελληνικού ποδόσφαιρο», «αυτό γίνεται για να ανέβει επίπεδο το ποδόσφαιρο της χώρας μας», «με αυτή την πρόταση εξομαλύνεται η τοξικότητα και ανεβαίνει ο ανταγωνισμός». Πολλά, πάρα πολλά λόγια και στην πραγματικότητα, τι απ’ όλα ισχύει; Τι είναι αλήθεια; Τα περισσότερα απ’ αυτά έχουν γραφτεί και ακουστεί, ουσιαστικά, ήταν εκτός τόπου και χρόνου, γιατί τα είπαν άνθρωποι που έβαλαν πάνω απ’ όλα την ομάδα τους. Και κανένα ελληνικό ποδόσφαιρο.
Με πολύ ενδιαφέρον βλέπω να εκτυλίσσεται το «σήριαλ» του προέδρου της Σούπερ Λιγκ και χαίρομαι πραγματικά που η ΑΕΚ δεν μετέχει. Η τοξικότητα έχει χτυπήσει κόκκινο στο ποδόσφαιρο της χώρας και θα συνεχίσει να είναι έτσι. Γιατί; Διότι κανείς μεγάλος δεν είναι πρόθυμος να κάνει βήμα πίσω. Μαρινάκης και Αλαφούζος είναι δύο τεράστιοι επιχειρηματίες και συναινετικές λύσεις, όπως αυτή που πρότεινε η ΕΠΟ, αποτελούν μακρινό όνειρο. Ενα σενάριο φαντασίας που δεν προκύπτει από πουθενά. Ποιος θα συμφωνούσε να είναι έναν χρόνο πρόεδρος και τον επόμενο να είναι άλλος; Ποιος να «ρίξει» τον εαυτό του; Ουδείς.
Το πιο εξωφρενικό σε όλο αυτό είναι η «απειλή» της ελληνικής ποδοσφαιρική ομοσπονδίας ότι θα πάρει θέση. Μα τώρα κοροϊδευόμαστε; Η ΕΠΟ δεν είχε πάρει θέση υπέρ της ψηφοφορίας για την πρόταση του ΠΑΟΚ και πως πρέπει να αλλάξει το σύστημα διεξαγωγής του πρωταθλήματος; Αφού η ΕΠΟ έχει κύρος και πρέπει να είναι ουδέτερη, γιατί το κάνει κατά το δοκούν; Μην πάρεις ούτε στο ένα θέση, ούτε στο άλλο. Θες να είσαι, όμως, υποκειμενική; Όπως πήρες θέση στο πρώτο ζήτημα, πάρε και στο δεύτερο. Από εκεί θα φανούν πολλά & κυρίως προθέσεις.
Αυτό που είναι δεδομένο αναφορικά με την «Ένωση» είναι πως στα πάντα κινείται κάτω από τα ραντάρ. Δεν θα σηκώσει ακόμη, αλλά όταν το κάνει, θα είναι ανεμοθύελλα. Δεν θα λέει λόγια του αέρα και ανακοινώσεις ανυπόστατες, απλά για να τις κάνει. Λειτουργεί πολύ διαφορετικά και θαρρώ πως έτσι πρέπει να πράττει. Είναι κάτι που αρέσει και στον κόσμο. Προς το παρόν ας αφήσει τους άλλους να μαλλιοτραβιούνται και κοιτάμε τα… δικά μας και τα «αστέρια», με το όνειρο της Λιγκ Φεις να μπορεί να είναι πραγματικό σε ενάμιση μήνα από τώρα.
