Στις 22 Ιουνίου 1986, ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα πέτυχε τα δύο ιστορικά και πιο αντιφατικά γκολ της τεράστιας καριέρας του απέναντι στους Άγγλους. Το ένα φυσικά με το χέρι και το άλλο που γράφτηκε στην ιστορία ως το ωραιότερο σε Παγκόσμιο Κύπελλο κι ένα από τα ομορφότερα συνολικά στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Χαρακτηρίστηκε, όχι άδικα, το γκολ του περασμένου αιώνα.
Στις 22 Ιουνίου 2026, ο διάδοχος του μεγάλου Ντιέγκο, Λιονέλ Μέσι, έγραψε τη δική του ιστορία στα Μουντιάλ, κι αυτός με δύο γκολ κόντρα στην Αυστρία, χάρη στα οποία έγινε ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία των Παγκοσμίων Κυπέλλων. Στα 39 του χρόνια, καθώς αύριο 24/6 έχει γενέθλια, ο Μέσι έχει βάλει ήδη στα δύο ματς αυτού του Μουντιάλ και τα πέντε γκολ της Εθνικής Αργεντινής. Και να δούμε τι άλλο έχει να κάνει.
Είναι πάντως σαν ο ουράνιος Θεός του ποδοσφαίρου να οδηγεί τον επί γης Θεό και διάδοχό του, στο να συνεχίζει να γράφει ιστορία, ακόμα και την ίδια μέρα, 40 χρόνια μετά. Τρομερό! Και μπορεί ο Μαραντόνα να είναι για πάντα, ο ένας και μοναδικός ποδοσφαιρικός Θεός όσων σημάδεψε τα παιδικά μας χρόνια, κάνοντάς μας να λατρέψουμε ακόμα περισσότερο το ομορφότερο και μεγαλύτερο κοινωνικό φαινόμενο του πλανήτη, δηλαδή το ποδόσφαιρο, αλλά νομίζω ότι πέρα από τις προσωπικές απόψεις, αγάπες, συμπάθειες κι επιλογές του καθενός, πως πρέπει να συμφωνήσουμε ότι ο GOAT, δηλαδή ο καλύτερος όλων των εποχών, είναι ο «γιος» του Ντιέγκο.
Προφανώς μιλάμε για άλλη εποχή και για άλλο ποδόσφαιρο, και στα δικά μου μάτια και στη δική μου λογική, είναι άδικη και άτοπη η σύγκριση μεταξύ αθλητών σε οποιοδήποτε άθλημα με την εξέλιξη που υπάρχει μέσα σε διάφορα 40 χρόνων. Αλλά άλλος σαν τον Μέσι, που να τα έχει κάνει όλα, κακά τα ψέματα, δεν υπάρχει.
Και δεν το λέω επειδή έχει συνδυάσει πλέον κάθε είδους ατομική με κάθε είδους ομαδική επιτυχία, έχοντας κατακτήσει Παγκόσμιο Κύπελλο, πολλαπλά Τσάμπιονς Λιγκ και φυσικά τίτλους με όλες τις ομάδες του. Είναι κυρίως η εικόνα και η απόδοσή του μέσα στο γήπεδο που τον καθιστούν ως το μεγαλύτερο ταλέντο και συνάμα τον πιο ολοκληρωμένο ποδοσφαιριστή που έχουν δει ποτέ τα μάτια μας.
Σκοράρει, δημιουργεί, οργανώνει, δίνει ασίστ, ντριμπλάρει, εκτελεί φάουλ, ελέγχει την μπάλα με ταχύτητα όσο κανείς άλλος, διαθέτει την καλύτερη ποδοσφαιρική όραση μέσου λες κι έχει μάτια παντού, με λίγα λόγια τα κάνει όλα με αδιανόητη συνέπεια επί δύο δεκαετίες. Ως εκ τούτου, είτε μας αρέσει, είτε όχι, η συζήτηση και η όποια… δημοσκόπηση για τον GOAT (Greatest Of All Time) νομίζω ότι έχει πάψει προ πολλού να έχει ουσία.
