Υπάρχουν παιχνίδια που αφορούν σε μια ευρωπαϊκή βραδιά. Υπάρχουν παιχνίδια που κρίνουν μια πρόκριση. Και υπάρχουν και παιχνίδια που μπορούν να ανεβάζουν το ευρωπαϊκό στάτους μιας ολόκληρης ομάδας. Η ρεβάνς της Τετάρτης με τη Λέφσκι στη Νέα Φιλαδέλφεια ανήκει ξεκάθαρα σε αυτή την κατηγορία.
Η ΑΕΚ έχει ζήσει μεγάλες βραδιές στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση. Πρώτα απ’ όλα, έγινε το 1994-95 η πρώτη ελληνική ομάδα που έφτασε σε όμιλο του Champions League, με τις επικές νίκες επί της Ρέιντζερς. Ακολούθησαν οι παρουσίες στους ομίλους το 2002-03, το 2003-04, το 2006-07 και το 2018-19. Εννοείται ότι υπάρχουν και οι προηγούμενες συμμετοχές της ΑΕΚ στο Κύπελλο Πρωταθλητριών πριν από τη μετονομασία της διοργάνωσης σε Champions League.
Πλέον το Champions League είναι ακόμα πιο αναβαθμισμένο και σίγουρα πιο δύσκολο. Υπάρχει μια οχτάδα των κορυφαίων ομάδων του κόσμου με μόνιμη παρουσία σε αυτό και άλλες 24 πολύ υψηλού επιπέδου, που τους δίνεται η ευκαιρία να συμμετάσχουν στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση του πλανήτη και να διεκδικήσουν ότι καλύτερο μπορούν. Μιλάμε κοινώς για τις 32 καλύτερες ομάδες. Και μέσα σε αυτές, φιλοδοξεί να μπει και η ΑΕΚ αύριο βράδυ.
Το 0-0 της Σόφιας άφησε τα πάντα ανοιχτά, αλλά ταυτόχρονα έδωσε στην ΑΕΚ το πλεονέκτημα ότι θα παίξει το καθοριστικό παιχνίδι στο σπίτι της. Κι εδώ ακριβώς βρίσκεται η μεγάλη ουσία. Η ΑΕΚ αύριο βράδυ δεν κυνηγάει απλώς την πρόκριση επί της Λέφσκι. Κυνηγάει την επιστροφή της στην κορυφαία ευρωπαϊκή σκηνή. Κυνηγάει μια θέση ανάμεσα στις κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης, στη League Phase του Champions League.
Κι αυτό, για μια ομάδα με το μέγεθος, την ιστορία και τις απαιτήσεις της ΑΕΚ, έχει τεράστια σημασία, κυρίως σε επίπεδο πρεστίζ. Γιατί η ΑΕΚ πρέπει να συνηθίσει να βρίσκεται εκεί. Να μην βλέπει το Champions League σαν κάτι μακρινό, σαν κάτι άπιαστο, αλλά ως μια μεγάλη ευκαιρία που πρέπει να την αρπάζει. Η ΑΕΚ του σήμερα, θα τολμήσω να πω ότι πρέπει να αρχίσει να βλέπει το Champions League ως τον φυσικό της χώρο.
Η θέση της ισχυρής ΑΕΚ του σήμερα είναι στις μεγάλες ευρωπαϊκές διοργανώσεις και απέναντι στους κορυφαίους συλλόγους της ηπείρου. Και η πρόκριση της Τετάρτης μπορεί να αποτελέσει ένα πολύ σημαντικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση. Σε αυτή τη μάχη, δεν θα παίξουν μόνο οι έντεκα που θα επιλέξει ο Νίκολιτς. Θα παίξει και η Νέα Φιλαδέλφεια. Θα παίξει ο κόσμος της ΑΕΚ. Και πρέπει να παίξει από το πρώτο μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο. Με πάθος, με φωνή, με ένταση, με αυτή την ατμόσφαιρα που μπορεί να κάνει τον αντίπαλο να αισθανθεί ότι κάθε λεπτό θα του είναι δύσκολο.
Όμως υπάρχει και μια λέξη που θα χρειαστεί ίσως περισσότερο από κάθε άλλη, αύριο βράδυ στη Νέα Φιλαδέλφεια: Υπομονή. Πάθος δεν σημαίνει νεύρα. Φωνή δεν σημαίνει γκρίνια. Απαίτηση δεν σημαίνει πίεση προς τους δικούς μας παίκτες. Το λογικό άγχος όλων μας δεν πρέπει να μεταφερθεί στην ομάδα.
Αυτά τα παιχνίδια πολλές φορές κρίνονται σε μία στιγμή. Σε μία σωστή επίθεση, σε μία στατική φάση, σε μία δεύτερη μπάλα, σε ένα λάθος του αντιπάλου. Η Λέφσκι έρχεται στην Αθήνα γνωρίζοντας ότι έχει μπροστά της μια πολύ μεγάλη πρόκληση και αυτή. Κι έχει κι αυτή καλή ψυχολογία. Γι’ αυτό χρειάζεται υπομονή και καθαρό μυαλό. Η
ΑΕΚ πρέπει να παίξει ως πρωταθλήτρια. Με αυτοπεποίθηση, αλλά χωρίς υπεροψία. Με ένταση, αλλά χωρίς πανικό. Με αποφασιστικότητα, αλλά και με την ποδοσφαιρική υπομονή που απαιτεί ένα τέτοιο ματς. Και ο κόσμος πρέπει να γίνει ο δωδέκατος παίκτης και όχι ο δωδέκατος λόγος για άγχος.
Η Τετάρτη δεν είναι απλώς μια ευρωπαϊκή βραδιά στη Νέα Φιλαδέλφεια. Είναι μια βραδιά που μπορεί να ξαναβάλει την ΑΕΚ εκεί όπου πραγματικά ανήκει. Στις 32 κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης. Κι αυτή την ευκαιρία δεν πρέπει να την αφήσουμε να φύγει. Όλοι μας!
