Να είστε έτοιμοι για τον Αρη…

Ύψωσαν σημαίες, υψώσαν λάβαρα, χαμός για την ΑΕΚ την… ευνοημένη.

Με το ζόρι ότι ο Κοϊτά έπρεπε να πάρει κόκκινη με την Κηφισιά και το θεωρούνε και θέσφατο. Στους τρελούς να λέτε «ναι».

Δεν πρόλαβε καλά-καλά να τελειώσει το παιχνίδι της ΑΕΚ με την Κηφισιά και τα γνωστά παπαγαλάκια έπιασαν δουλειά. 

 Νωρίς-νωρίς αυτή τη φορά. Μην τυχόν και περάσει εβδομάδα χωρίς να δημιουργηθεί το κατάλληλο κλίμα γύρω από την ΑΕΚ. 

 Και, κυρίως, μην τυχόν και φτάσουμε στο επόμενο παιχνίδι χωρίς να έχει εμπεδωθεί ότι η Ένωση είναι… ευνοημένη.

Βρέθηκε λοιπόν η δεύτερη κίτρινη που «έπρεπε» να δει ο Κοϊτά. Αναλύσεις, κανονισμοί, τηλεδιαιτησίες και όλη η γνωστή διαδικασία. 

Για τον Ζίνι όμως; Εκεί ξαφνικά ανακαλύψαμε μέχρι και τον… έλεγχο εξοπλισμού.

Ο Ζίνι μάτωσε από τη φάση που οδήγησε στην αποβολή αντιπάλου, άλλαξε φανέλα και τελικά η ΑΕΚ χρειάστηκε να παίξει για 53 δευτερόλεπτα χωρίς αυτόν, ενώ κανονικά είχε αποκτήσει αριθμητικό πλεονέκτημα.

 Πενήντα τρία δευτερόλεπτα για να ελεγχθεί τι; Μία φανέλα;

Και το καλύτερο; Η ΑΕΚ δεν έκανε σημαία το θέμα. Όπως δεν έκανε σημαία ούτε όσα θεωρεί ότι συνέβησαν στο Σούπερ Καπ. 

 Δεν έβγαλε ανακοινώσεις, δεν έστησε επικοινωνιακό πανηγύρι, δεν προσπάθησε να περάσει όλη την εβδομάδα φωνάζοντας για τη διαιτησία. Αλλά προφανώς ούτε αυτό αρκεί.

Γιατί η προπαγάνδα λειτουργεί διαφορετικά. Παίρνεις μία φάση που μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναντίον της ΑΕΚ, την κάνεις πρώτο θέμα και αφήνεις όλες τις υπόλοιπες στο συρτάρι. 

Ένα λάθος κόρνερ στο Σούπερ Καπ έγινε περίπου εθνικό ζήτημα, παρότι μεσολάβησε δεύτερο κόρνερ πριν από το γκολ. Για ό,τι δεν βολεύει το αφήγημα, επικρατεί ξαφνικά αξιοθαύμαστη ψυχραιμία.

Και όλα αυτά αποκτούν ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον τώρα. Γιατί απέναντι έρχεται ο Άρης. 

Μία ομάδα που μέχρι τώρα έχει κερδίσει περισσότερα πέναλτι από οποιαδήποτε άλλη στο πρωτάθλημα. 

Και μία ομάδα για την οποία στην ΑΕΚ γνωρίζουν πολύ καλά ότι απαιτείται διπλή προσοχή: και αγωνιστικά και σε όσα μπορεί να συμβούν γύρω από το παιχνίδι.

Δεν χρειάζονται θεωρίες συνωμοσίας. Χρειάζεται όμως η ΑΕΚ να έχει τα μάτια της δεκατέσσερα. Διότι το έργο το έχει δει πολλές φορές. 

Πρώτα δημιουργείται το κλίμα. Μετά αρχίζει η συζήτηση για το πόσο «ευνοείται» η ΑΕΚ.

 Μετά κάθε 50-50 μετατρέπεται σε δικαστήριο και στο τέλος ο διαιτητής μπαίνει στο γήπεδο γνωρίζοντας ότι, αν σφυρίξει κάτι υπέρ της Ένωσης, θα πρέπει περίπου να απολογηθεί.

Αυτό είναι το πραγματικά επικίνδυνο. Η ΑΕΚ δεν ζητάει να της χαριστεί ούτε πέναλτι, ούτε κόκκινη, ούτε πλάγιο. Να παίξει ποδόσφαιρο θέλει. Αλλά να παίξει με τους ίδιους κανόνες.

Γι’ αυτό και στο παιχνίδι με τον Άρη χρειάζεται τεράστια προσοχή από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό. 

Κανένα περιθώριο στον διαιτητή, κανένα χαζό μαρκάρισμα στην περιοχή, κανένα δικαίωμα να κριθεί το ματς από κάτι διαφορετικό από το ποδόσφαιρο. 

Και κυρίως, τέλος στην αφέλεια. Γιατί τα παπαγαλάκια έχουν ήδη πιάσει δουλειά.

Η ΑΕΚ το μόνο που έχει να κάνει είναι να είναι έτοιμη. Και αυτή τη φορά, αν χρειαστεί, να μη μείνει σιωπηλή.