Η ενότητα που ενοχλεί και ο πόνος που είναι… δανεικός

Φοβερές εικόνες είναι αυτές που βλέπουμε κάθε μέρα από τις μικρές αεκτζήδικες γιορτές που στήνονται για το τρόπαιο του πρωταθλήματος σε τόσες και τόσες περιοχές. ΑΕΚτζήδες με πλατιά χαμόγελα, παιδιά ευτυχισμένα να ζουν ατμόσφαιρα γηπέδου. 

Έτσι μεγαλώνουν οι κιτρινόμαυρες γενιές.

Τα παιδιά πλημμυρίζουν τις τοπικές πλατείες και νιώθουν ένα με την ομάδα τους. 

Φορούν φανέλες του Γιόβιτς, του Μάνταλου, φανέλες με τον Δικέφαλο στο στήθος. Αυτός είναι ο πλέον υγιής τρόπος για μια ομάδα να κρατάει ζεστούς τους πυρήνες της σε όλη την Ελλάδα. 

Τώρα και να βγουν νέες δημοσκοπήσεις, όλοι έχουν δει ότι η ΑΕΚ είναι παντού από άκρη σε άκρη της χώρας, να «φωναζει» το μήνυμα της ενότητας.

Κάπου εκεί ήρθε και το ισχυρό μήνυμα του Μάριου Ηλιόπουλου προς όλες τις κατευθύνσεις. 

Αυτό που είπε ήταν πως ότι δεν πρόκειται να επιτρέψει σε κανέναν, είτε εκτός είτε εντός ΑΕΚ, να διαταράξει το πρωτοφανές κλίμα συσπείρωσης που έχει διαμορφωθεί τους τελευταίους μήνες, ειδικά μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος.

Ενα ξεκάθαρο μήνυμα προς όσους ενοχλούνται από την ενότητα που παρουσιάζει σήμερα η ΑΕΚ, αλλά και προς εκείνους που θεωρούν ότι μπορούν να υπονομεύουν αυτή την προσπάθεια χωρίς συνέπειες. 

Δεν τους αρέσει η περιοδεία του πρωταθλήματος, δεν τους αρέσει που μιλάει ο Μάριος Ηλιόπουλος στις χιλιάδες κόσμου που συγκεντρώνονται, δεν τους αρέσει ούτε το ότι έχει… 14 αστέρια στο κασκόλ για τους Πρωταθλητές.

Εχει νόημα να σταθούμε όμως στην προειδοποίηση που έκανε ο Ηλιόπουλος, δεν ήταν απλώς μια διοικητική τοποθέτηση. 

 Ήταν μια διακήρυξη προθέσεων, μια επισήμανση σε μορφή δυνατής δήλωσης ότι η ενότητα που χτίστηκε στην ΑΕΚ αποτελεί κατάκτηση που πρέπει να προστατευθεί. Και θα προστατευθεί με κάθε κόστος.

Είναι συνάμα εντυπωσιακό ότι παρουσιάζεται ως πρόβλημα ένας άνθρωπος που μιλά για ήθος, ενότητα, κοινωνική ευθύνη και καταπολέμηση της βίας, 

Ευ Αγωνίζεσθε ενώ ταυτόχρονα οι ίδιοι χειροκροτούν αυτούς που ρίχνουν ένα πρόχειρο ματσάκι πυγμαχίας με κάθε ευκαιρία.

Ο Μάριος Ηλιόπουλος έχει δείξει εντός συστήματος, πως δεν είναι αφελής, δεν φείδεται προσπαθειών και ενεργειών για να υπερασπιστεί την ΑΕΚ και θα είναι συνεχώς εκεί…

 Μπροστά τους, πίσω τους, γύρω τους. Δεν πειράζει όμως, κάθε πέτρα που σηκώνουν τον Ηλιόπουλο θα βρίσκουν από κάτω, όσο κι αν τους πονάει.

Και μιας που είπαμε για πόνο, ξέρετε πολλές φορές λένε ότι ο πόνος είναι δανεικός. 

Όπως οι παίκτες που ταξιδεύουν από τον Πειραιά προς άλλες κατευθύνσεις. Η Καλαμάτα είναι ένας ωραίος προορισμός ε; Εχει και τη θάλασσα, έχει και τη γουρουνοπούλα της.

Κάτι θα ξέρουν που ξεκίνησαν τα δρομολόγια από Πειραιά για Μεσσηνία. Αργύρης Λιατσικούρας και Έρικ Χάμζα οι πρώτοι δύο δανεικοί από τον Ολυμπιακό. Θα δούμε κι άλλους μάλλον, αλλά καταλαβαίνεται ήδη που πάει το πράγμα… 

 Μην ξεχνάμε και πως πριν μερικούς μήνες ο κύριος Πρασσάς, ο ισχυρός άνδρας της Μεσσηνιακής ΠΑΕ, δεν παρέλειψε να αναφερθεί στον πολύ σημαντικό ρόλο που έπαιξε η βοήθεια του Κώστα Καραπαπά στην άνοδο της Καλαμάτας.

Τα λένε από μόνοι τους, μαρτυράνε χωρίς ξύλο και στο τέλος μας λένε ότι δεν έγινε και τίποτα. «Δεν είναι αυτό νομίζεις» μας λένε, αλλά πλέον και οι τυφλοί βλέπουν.