Η ΑΕΚ απέναντι στην αμφισβήτηση σε όλα τα επίπεδα

Πού πάμε τον έναν, πού πάμε με τον άλλον, γνωστή η ιστορία κάθε καλοκαίρι. Για να είμαστε σαφείς, όλοι θέλουμε να βλέπουμε τους καλύτερους παίκτες στην ΑΕΚ, όμως η εμμονική επίθεση και αμφισβήτηση εναντίον πολλών παικτών συνήθως είναι κατευθυνόμενη. 

Είναι γνωστή τακτική των αντιπάλων της Ένωσης να μειώνουν τους παίκτες της κάθε χρονιά για να παρουσιάζουν τους δικούς τους την μικτή κόσμου. 

Ας μην ξεχνάμε όσα λέγαν κάποιοι μέχρι τον Γενάρη για τον ΠΑΟΚ και τον Ολυμπιακό που έτρεμαν στην όψη τους η Παρί Σεν Ζερμέν και η Μπαρτσελόνα.

Η αμφισβήτηση ήταν άπλετη πέρυσι το καλοκαίρι και εν τέλει η ομάδα έδωσε τις καλύτερες απαντήσεις στο χορτάρι, αυτό που δεν αφήνει περιθώριο για άλλες κουβέντες. 

Και επειδή και τώρα, που έχουμε 18 Ιουνίου έχουν αρχίσει διάφοροι καλοθελητές να λένε πού πάμε με τον Πήλιο, πού πάμε με τον Ρότα, πού πάμε με τον Βίντα, πού πάμε με τον Μάνταλο, ας ρίξουμε μια ματιά στις απαντήσεις που έχει ήδη δώσει η ΑΕΚ.

Ενδεικτική ήταν η ιστορία του Ζοάο Μάριο για το τι συνέβη φέτος με την ΑΕΚ και πόσο υπερείχε από τους αντιπάλους της στην… κάψα και τη συσπείρωση εντός της ομάδας. Δανεικός ο Πορτογάλος. Χωρίς πολύ χρόνο συμμετοχής μέσα στη σεζόν. 

Έμεινε και εκτός ευρωπαϊκής λίστας δύο φορές. Και μπήκε στο μεγαλύτερο ματς της χρονιάς και έγινε ο μεγάλος πρωταγωνιστής της Ένωσης. Και εκτός του γκολ με τον Παναθηναϊκό, ήταν εξαιρετικός και με τον ΠΑΟΚ και με τον Ολυμπιακό στις πρώτες αγωνιστικές των πλέι οφ.

Ρότα και Πήλιος για τους οποίους το κράξιμο πήγε σύννεφο, άφησε και τα άντερά τους στο γήπεδο, λύσσαξαν σε άμυνα και επίθεση. Και αν για τον Ρότα το να κάνει τη διαφορά το έχουμε δει σε πολλά ματς, η ικανότητα του Πήλιου να γίνει σημείο αναφοράς σε ένα τόσο κρίσιμο σημείο ήταν πραγματικά εντυπωσιακή. 

Και δείχνει πως ένας οργανισμός που δουλεύει σωστά ποδοσφαιρικά, μπορεί να παίρνει από κάθε ποδοσφαιριστή της ό,τι έχει να δώσει και κάποιες φορές και παραπάνω.

Μια ξεχωριστή ιστορία ήταν για την ΑΕΚ φέτος και ο Θωμάς Στρακόσια. Χαμένο στοίχημα τον λέγανε πέρυσι το καλοκαίρι και με φοβερή δουλειά -μετά την αποχώρηση του… περίεργου Ρόα και την άφιξη του Γκαρόφαλο- κατάφερε να γίνει ένας από τους MVP της φετινής Ενωσης.

Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι θύμισε τον Σπύρο Οικονομόπουλο το 1989. Ηταν στην ΑΕΚ από τα εφηβικά του χρόνια, αλλά είχε περάσει το μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας του ’80 σε αγωνιστική απραξία, έμελλε να γίνει ο εκλεκτός του Ντούσαν Μπάγεβιτς τη σεζόν 1988-89 και να πανηγυρίσει τον τίτλο, έχοντας παίξει σε κάθε αγωνιστικό λεπτό στα 30 ματς του πρωταθλήματος.

Πάντως, δεν έχουν σημασία τα παραδείγματα των παικτών, αλλά το πώς η ΑΕΚ κατάφερε με τη φοβερή δουλειά που έγινε φέτος σε όλα επίπεδα να ανεβάσει σχεδόν όλους τους παίκτες της. Δεν συμβαίνει τυχαία αυτό. Οπότε, αμφισβητείστε τους ξανά, μάλλον δουλεύει πολύ καλά…