Αυτό που σε… διαολίζει περισσότερο στην γκέλα της ΑΕΚ με την Κηφισιά είναι ότι επί της ουσίας όλη η ευθύνη ήταν της ομάδας. Δεν υπήρχε ατυχία, δεν υπήρχε καλή αγωνιστική εικόνα ούτε κατά προσέγγισε με τον προηγούμενο αγώνα λίγες ημέρες νωρίτερα. Υπήρχε μια υποτονικότητα γενικά.
Πέρα από αυτό όμως χάθηκαν δύο βαθμοί και μέχρι εκεί. Δεν χάθηκε το πρωτάθλημα, δεν γκρεμίστηκε ό,τι χτίστηκε το καλοκαίρι και φυσικά δεν μετατράπηκε μέσα σε 90 λεπτά σε προβληματική ομάδα εκείνη που πριν από λίγες ημέρες έκανε κόσμο να παραμιλάει στην Ευρώπη.
Χωρίς φρεσκάδα, χωρίς την ένταση που έπρεπε, χωρίς καθαρό μυαλό και με ποδοσφαιριστές που έμοιαζαν να έχουν μείνει ακόμη στο ευρωπαϊκό τους βράδυ. Αυτά συμβαίνουν στο ποδόσφαιρο. Το πραγματικό ζήτημα είναι τι κάνεις μετά.
Και αυτή η ΑΕΚ έχει κερδίσει το δικαίωμα να την πιστεύουμε. Όταν βρέθηκε με το μαχαίρι στον λαιμό στην Ευρώπη, δεν κρύφτηκε. Βγήκε μπροστά, έπαιξε ποδόσφαιρο και πήρε αυτό που ήθελε. Ο Νίκολιτς έχει ήδη δείξει ότι ξέρει να προετοιμάζει την ομάδα του για τις δύσκολες βραδιές.
Τώρα πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να την κρατάει στην πρίζα και στις… Κηφισιές. Γιατί εκεί κρίνονται τα πρωταθλήματα. Και μιας και μιλάμε για πρίζες, μήπως να κοπεί λίγο και το καλώδιο με τα πριμ; Γιατί κοντεύουμε να χάσουμε το μέτρημα.
Οι παίκτες της ΑΕΚ αμείβονται εξαιρετικά και οφείλουν να πετυχαίνουν στόχους που βρίσκονται μέσα στις δυνατότητές τους. Πριμ για μια τεράστια ευρωπαϊκή υπέρβαση; Βεβαίως. Πριμ για κάτι πραγματικά ξεχωριστό; Μαζί τους.
Αλλά αν κάθε υποχρέωση μετατρέπεται σε μπόνους, σε λίγο θα ανοίγει ο Ηλιόπουλος το πορτοφόλι επειδή βγήκαν όλοι στην ώρα τους για προθέρμανση.
Και πάμε τώρα στο αγαπημένο μας σπορ. Χρειάστηκαν ελάχιστες ώρες μετά την Κηφισιά για να αρχίσει πάλι το γνωστό παραμύθι. Να περάσει προς τα έξω ότι η ΑΕΚ είναι περίπου η… χαϊδεμένη του συστήματος. Έχει ενδιαφέρον.
Γιατί όταν υπάρχει απόφαση που μπορεί να παρουσιαστεί ως ευνοϊκή για την Ένωση, ξεκινάει πανηγύρι. Αναλύσεις, γραμμές, καρέ, κύκλοι, βελάκια και ο πραγματογνώμονας της γειτονιάς.
Όταν όμως η κουβέντα φτάνει στον Παπαπέτρου και στο οφσάιντ γκολ του ΟΦΗ στο Σούπερ Καπ, ξαφνικά πέφτει σιγή ασυρμάτου. Ο Παπαπέτρου επέμεινε στην απόφασή του παρά την παρέμβαση του VAR και ακολούθως έμεινε εκτός ορισμών στην πρεμιέρα.
Πού ήταν τότε όλοι εκείνοι που σήμερα ψάχνουν μέχρι και το χρώμα από τα κορδόνια των παικτών της ΑΕΚ; Άφαντοι. Επιχειρείται από νωρίς να χτιστεί ένα συγκεκριμένο αφήγημα: ότι η ΑΕΚ ευνοείται. Να δημιουργηθεί τέτοιο κλίμα ώστε κάθε 50-50 υπέρ της να αντιμετωπίζεται σαν έγκλημα και κάθε λάθος εις βάρος της σαν μια συνηθισμένη Κυριακή στο χωριό. Δεν θα τους κάνουμε τη χάρη.
Η ΑΕΚ δεν χρειάζεται ούτε διαιτητικές πλάτες ούτε άλλοθι. Χρειάζεται να παίζει όπως μπορεί και να καθαρίζει τα παιχνίδια της. Και όταν δεν το κάνει, θα τρώει την κριτική που της αναλογεί. Όχι όμως και το παραμύθι που βολεύει τον καθένα.
Η χρονιά είναι τεράστια. Η ομάδα έχει ποιότητα, έχει προπονητή και θα βρει τον δρόμο της. Ας κρατήσουν λοιπόν κάποιοι τις σαμπάνιες στο ψυγείο. Είναι πολύ νωρίς ακόμα.
