Υπάρχουν δύο τρόποι να βλέπεις την ΑΕΚ. Ο ένας είναι να στέκεσαι αποκλειστικά στο σήμερα, να μετράς νίκες, ήττες, μεταγραφές και χαμένες ευκαιρίες.Ο άλλος είναι να κοιτάς λίγο πιο μακριά και να αντιλαμβάνεσαι ότι στην Ένωση επιχειρείται κάτι πολύ πιο ουσιαστικό.
Να δημιουργηθεί μια ομάδα που δεν θα ζει μόνο για την επόμενη Κυριακή, αλλά θα έχει παρόν, μέλλον και, κυρίως, συνέχεια.
Και εδώ πρέπει να αποδώσουμε τα εύσημα στον Χαβιέρ Ριμπάλτα. Γιατί, είτε αρέσει σε ορισμένους είτε όχι, ο άνθρωπος έχει μπει σε μια διαδικασία να χτίσει την ΑΕΚ με συγκεκριμένη ποδοσφαιρική λογική.
Όχι με μεταγραφές εντυπωσιασμού, όχι με κινήσεις για να ικανοποιηθεί η εξέδρα για δύο ημέρες, αλλά με επιλογές που υπηρετούν ένα συνολικό σχέδιο.
Προφανώς και δεν έχουν βγει όλα. Προφανώς και υπάρχουν αστοχίες. Ποιος τεχνικός διευθυντής στον κόσμο έχει μόνο επιτυχίες; Το ζήτημα είναι να υπάρχει κατεύθυνση. Και στην ΑΕΚ πλέον υπάρχει.
Η απόφαση, για παράδειγμα, να μη γίνει μεταγραφή δεξιού μπακ απλώς για να προστεθεί ένα ακόμη όνομα στο ρόστερ, δείχνει μια συγκεκριμένη φιλοσοφία.
Μπορεί κάποιος να διαφωνεί, και δικαιολογημένα να ανησυχεί για το κενό στη θέση, αλλά άλλο πράγμα η κριτική και άλλο να απαιτείς μεταγραφές χωρίς ποδοσφαιρικά κριτήρια.
Το ίδιο ισχύει και για το ελληνικό στοιχείο. Η ΑΕΚ χρειάζεται περισσότερους Έλληνες ποδοσφαιριστές, αυτό δεν αμφισβητείται. Όμως το ζητούμενο δεν είναι να αποκτήσει Έλληνες απλώς για να συμπληρώσει έναν αριθμό. Είναι να δημιουργήσει τις συνθήκες ώστε να αναδεικνύει δικούς της.
Και μιας και μιλάμε για τον σχεδιασμό, ας σταθούμε λίγο στον Λόβρο Μάγερ. Γιατί εδώ έχουμε μια περίπτωση ποδοσφαιριστή που δείχνει γιατί αξίζει να επενδύεις στην ποιότητα.
Ο Κροάτης δεν χρειάστηκε να περιμένει πολύ για να βάλει την υπογραφή του και στο Champions League. Το γκολ απέναντι στη Σαχτάρ στο Λονδίνο ήταν το πρώτο του με την κιτρινόμαυρη φανέλα σε επίσημο παιχνίδι και μια ακόμη απόδειξη της αξίας του.
Και δεν είναι μόνο το γκολ. Είναι οι επτά ασίστ, η αντίληψη, η τεχνική του, η δυνατότητα να δημιουργεί εκεί όπου άλλοι βλέπουν κλειστούς διαδρόμους.
Ο Μάγερ είναι παίκτης που ανεβάζει το επίπεδο της ΑΕΚ. Και όσο περισσότερο βρίσκει ρυθμό και χημεία με τους συμπαίκτες του, τόσο μεγαλύτερη θα είναι η επιρροή του.
Τέτοιες κινήσεις δείχνουν ότι ο Ριμπάλτα δεν ψάχνει απλώς ποδοσφαιριστές. Ψάχνει προσωπικότητες και ποιότητα που μπορούν να αλλάξουν επίπεδο την ομάδα. Και επειδή στην Ελλάδα δεν αρκεί να χτίζεις καλή ομάδα, πάμε και στο άλλο μεγάλο κεφάλαιο. Τη διαιτησία.
Όσα έγιναν στην Τούμπα, με την παρέμβαση του Κουκούλα από το VAR και την ακύρωση του γκολ, δεν μπορούν να περάσουν έτσι.
Όταν ένας διαιτητής βρίσκεται κοντά στη φάση, δεν καταλογίζει παράβαση και τελικά αλλάζει απόφαση έπειτα από παρέμβαση του VAR, υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς συζήτηση για το αν πληρούνταν οι προϋποθέσεις παρέμβασης.
Και τώρα έρχεται ο Φίτσας να διευθύνει παιχνίδι της ΑΕΚ, μόλις στη δεύτερη παρουσία του στη Super League. Με ποια λογική;
Είναι δυνατόν μια ομάδα που κυνηγά το πρωτάθλημα να γίνεται πεδίο δοκιμών για άπειρους διαιτητές; Δεν έχουμε τίποτα προσωπικό με τον άνθρωπο, αλλά η εμπειρία δεν αποκτάται στα χαρτιά.
Η ΚΕΔ οφείλει να εξηγήσει τα κριτήριά της. Και για τον Κουκούλα και για τον Φίτσα. Η ΑΕΚ οφείλει να έχει τα μάτια της δεκατέσσερα.
