Η ΑΕΚ την περσινή χρονιά έπαιξε το καλύτερο ποδόσφαιρο της χώρας. Με αρχή, μέση και τέλος. Είχε ποιότητα, αλλά και κυρίως άντεξε στο χρόνο. Γιατί το πρωτάθλημα είναι ένας μαραθώνιος. Η ΑΕΚ ήταν η καλύτερη δρομέας. Έκοψε το νήμα της νίκης και έφερε το 14ο ιστορικό τρόπαιο στη Νέα Φιλαδέλφεια. Όλα αυτά έφεραν και κάτι ακόμη πολύ σημαντικό: την ΑΕΚ στα πλέι οφ του Τσάμπιονς Λιγκ. Και συνάμα με την καταπληκτική της περσινή πορεία στο Κόνφερενς και την μεγάλη ανατροπή της Άαρχους, η ΑΕΚ βρέθηκε στους ισχυρούς.
Μη γελιέστε: η διαφορά ανάμεσα σε ισχυρούς και ανίσχυρους στα πλέι οφ του Τσάμπιονς Λιγκ είναι αρκετά μεγάλη. Δεν το κρύβω πως πριν λίγο καιρό θεωρούσα κι εγώ το αντίθετο. Έλεγα, πως όπου κι αν βρίσκεται η ΑΕΚ, δεν πειράζει. Ας είναι και στους ανίσχυρους. Δεν υπολόγιζα, όμως, σε έναν πολύ σημαντικό παράγοντα, που ακούει στο όνομα Λιγκ Φέις. Τι εννοώ;
Είναι πολύ ξεκάθαρα τα πράγματα στο μυαλό μου: δεν ήθελα να βρεθούν ομάδες που έχουν εμπειρία από προκρίσεις και Λιγκ Φέις. Κι αν η ΑΕΚ ήταν στους ανίσχυρους, θα τύχαινε τέτοια αντίπαλο. Όπως δεν ήθελα και τώρα, να βρεθεί η ΑΕΚ απέναντι στην Καϊράτ. Διότι η Καϊράτ ήταν πέρσι στη Λιγκ Φέις, «έφαγε» με το κουταλάκι τα «αστέρια», έπαιξε απέναντι στον Ολυμπιακό (που σημαίνει πως ξέρει τι είναι ελληνικό ποδόσφαιρο) και θα τα δώσει όλα για να βρεθεί εκεί. Αν βρεθείς μία φορά εκεί, θες να είσαι συνεχώς.
Αν με βάλεις σε δίλλημα να αποφασίσω ποια ομάδα θέλω να περάσει και να βρεθεί στο δρόμο της ΑΕΚ, η απόφαση είναι πολύ εύκολη στο μυαλό μου… Η Λέφσκι. Όχι ότι θεωρώ πως η Λέφσκι είναι κάποιο «καφενείο» και η ΑΕΚ θα περάσει παίζοντας με κλειστά μάτια. Καμία σχέση. Απλά επειδή θεωρώ ότι δεν έχει την τσαμπιονσλιγκάτη εμπειρία της Καϊράτ και αυτό θα παίξει τον ρόλο του.
Η ΑΕΚ έχει ένα μεγάλο πρέπει. Όπως είχε και πέρσι στην Ευρώπη. Έχει το πρέπει του Τσάμπιονς Λιγκ. Μπροστά της έχει μία τεράστια ευκαιρία να βρεθεί στη Λιγκ Φέις της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης του πλανήτη. Μην την κλωτσήσει, γιατί παράλληλα θα κλωτσάει μία ευκαιρία εκατομμυρίων, που αλλάζει το στάτους της «Ένωσης». Ανεξαρτήτως πως θα καταλήξει η υπόθεση Κόστιτς, ο Φίλιπ είναι ένα καλό παράδειγμα ενός μεγάλου παίκτη, που μπήκε στη διαδικασία να συζητήσει με την «Ένωση», γιατί υπήρχε… μέσα και το «τυράκι» του Τσάμπιονς Λιγκ. Είναι πλήρως αντιληπτό πως ακόμη και στη διαδικασία των διαπραγματεύσεων είναι κάτι σημαντικό.
