Δεν είχα και πολλές αμφιβολίες. Βλέποντας το πάθος και την ένταση του κόσμου από την παραμονή του ματς, βλέποντας την μαγική ατμόσφαιρα στη Νέα Φιλαδέλφεια, δεν είχα και πολλές αμφιβολίες. Ολη η… ελπίδα του ΠΑΟΚ, ήταν να εμφανιστεί κουρασμένη και καταπονημένη η ΑΕΚ από το ευρωπαϊκό παιχνίδι. Και τι έγινε; Είδαμε μια ΑΕΚ που πρέσαρε ως το τελευταίο λεπτό, που όσο περνούσε η ώρα ανέβαζε ρυθμό και εάν είχε υψηλότερα ποσοστά ευστοχίας, το σκορ θα είχε λάβει αστρονομικές διαστάσεις. Αλλά το σημαντικό είναι πως η δουλειά έγινε.
Η ΑΕΚ είναι πρώτη, την ώρα που γράφω αυτές τις γραμμές στο +8 από τον ΠΑΟΚ και θα ξέρετε εσείς και πόσο από τον Ολυμπιακό, τέσσερις στροφές πριν το φινάλε. Δεν τελείωσε τίποτε, αλλά είναι και τα πάντα στα χέρια της ΑΕΚ. Είναι τα πάντα στην διάθεση, το κέφι, το μυαλό του Νίκολιτς και των παικτών του. Εχουν τώρα λίγες ημέρες πνευματικής αποφόρτισης και έπειτα φουλ δουλειά για να τελειώσουν την δουλειά ιδανικά από το ζευγάρι αγώνων με τον Παναθηναϊκό, που μόνο εύκολο δεν θα είναι.
Σε ό,τι αφορά το παιχνίδι, εάν υποθέσουμε πως υπήρχε παιχνίδι γιατί ήταν σαρωτική η επικράτηση της ΑΕΚ, δεν είχες και πολλά να πεις. Φάνηκε πως η ΑΕΚ είχε τον ρυθμό, το ποιοτικότερο ρόστερ, τις λύσεις για να νικήσει και τον ΠΑΟΚ. Ο Νίκολιτς είχε κάνει αριστοτεχνικό διάβασμα, δεν υπήρχε παίκτης που να υστέρησε και το ματς μπορεί να θεωρεί πως κολακεύει τον ΠΑΟΚ με το σκορ να μένει μόνο στα όρια του 3-0 και ενώ η ΑΕΚ έχει χάσει πολλές και μεγάλες ευκαιρίες για να δώσει απίθανες διαστάσεις στην επικράτηση της.
