Από το «Πού πας με Γκατσίνοβιτς;» στο «Γκάτσι, παικταρά!», μια εβδομάδα… δρόμος!

Δεν πάει πολύς καιρός από το μεγάλο παιχνίδι με τη Ρεάλ Μαδρίτης. Μία εβδομάδα και λίγες μερούλες. Όταν έβγαιναν οι ενδεκάδες των δύο ομάδων η γκρίνια είχε ξεκινήσει. Το αποτέλεσμα και, ακόμα χειρότερα, η εμφάνιση της ομάδας είχε προδικαστεί από πολλούς. Μόνο που είδαν το όνομα του Γκατσίνοβιτς στο πλάι του Γιόβιτς, είχαν ταραχτεί. Υπήρχαν σχόλια παντού για το… τι όνειρο είδε με Γκατσίνοβιτς, πως δεν μπορεί άλλο το παλικάρι και άλλες τέτοιες ομορφιές για έναν ποδοσφαιριστή της ΑΕΚ.

Και αλήθεια, τι έγινε ξαφνικά σε μια εβδομάδα; Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με μια σειρά. Μια σωστή ακολουθία. Ο Γκατσίνοβιτς ξεκίνησε σούπερ την καριέρα του στην ΑΕΚ. Έκανε μία πρώτη σούπερ σεζόν και από εκεί και έπειτα, άρχισε να πέφτει. Πέρσι, ενώ όλοι υπέγραφαν και με τα δύο τους χέρια πως δεν υπάρχει μέλλον στην ΑΕΚ για τον Γκατσίνοβιτς, η έλευση του Νίκολιτς άλλαξε τα δεδομένα. Διότι είδαμε τον Γκατσίνοβιτς να κάνει ξανά κάποια καλά παιχνίδια. Αλλά υπάρχει σε πολλούς κοντή μνήμη. Και αυτά γρήγορα ξεχάστηκαν.

Πρόκειται για ένα παιδί που απέρριψε τον Παναθηναϊκό για να έρθει στην ΑΕΚ, που έχει παίξει σε όλες τις θέσεις και ποτέ του δεν έχει γκρινιάξει. Από αριστερό χαφ σε 10άρι, από δεύτερο φορ σε δεξί χαφ, από κεντρικό χαφ σε αριστερό μπακ και στο φινάλε… δεξί μπακ. Ναι, έχει παίξει παντού. Μόνο στόπερ δεν έχει αγωνιστεί και τερματοφύλακας. Έχουμε μέλλον μπροστά μας.

Ποτέ μη λες ποτέ. Για να γυρίσω πίσω, στο παιχνίδι με τη Ρεάλ, ο «Γκάτσι» ξεκινάει ως βασικός και κάνει μαγικό 20λεπτο και συνολικά ένα ολοκληρωμένο παιχνίδι. Από τους καλύτερους του «Δικεφάλου» εκείνο το μαγικό βράδυ. Πάμε στο παιχνίδι με τον Λεβαδειακό και από βασικός πάει στον… πάγκο. Και μπαίνει να παίξει δεξί μπακ (!!!!) και βγάζει την ασίστ στον Βάργκα για τη μεγάλη ανατροπή. Ξαφνικά, μέσα σε μια εβδομάδα, τα γραφόμενα για τον Γκατσίνοβιτς έχουν αλλάξει άρδην. Θα μου πεις «έτσι είναι το ποδόσφαιρο», ωστόσο πρέπει να βλέπεις την ευρύτερη εικόνα. Και αυτή δείχνει πως ο Γκατσίνοβιτς είναι μία αξιοπρεπή λύση, που δεν πρέπει να εκμηδενίζουμε. Είναι ένας άριστος
επαγγελματίας, που τα δίνει όλα και έχει μάθει μέχρι και ελληνικά, ώστε να συνεννοείται καλύτερα εντός και εκτός γηπέδου. Τέτοιοι ποδοσφαιριστές αξίζουν τον σεβασμό όλων. Άλλωστε, το όνομά του το έχει γράψει με χρυσά γράμματα στο βιβλίο ιστορίας της ΑΕΚ. Δεν χρειάζονται αποδείξεις. Μόνο που ιδρώνει τη φανέλα και παθιάζεται για το έμβλημα, είναι αρκετό και σημαντικό.