Η ήττα από τον Παναθηναϊκό και κυρίως η εικόνα που παρουσίασε η ΑΕΚ στο ντέρμπι, είναι λογικό να έχουν προκαλέσει προβληματισμό. Είναι επίσης απολύτως φυσιολογικό ο κόσμος να ανησυχεί, να αναζητά εξηγήσεις και να θέτει ερωτήματα που εύλογα προκύπτουν.
Κανείς δεν μπορεί και δεν πρέπει να ζητάει από τους φίλους της ΑΕΚ να κάνουν πως… δεν είδαν όσα έγιναν στο ΟΑΚΑ. Η εμφάνιση ήταν κακή, η ομάδα δεν ανταποκρίθηκε στις απαιτήσεις ενός τόσο σημαντικού αγώνα και αυτό πρέπει να συζητηθεί.
Υπάρχει, όμως, μια τεράστια απόσταση ανάμεσα στην εύλογη κριτική και στην ισοπέδωση. Δυστυχώς, για ακόμη μία φορά, δεν λείπουν οι υπερβολές και ο παραλογισμός. Απόψεις του τύπου «να παραιτηθεί ο Νίκολιτς», «δεν πάμε πουθενά» και διάφορα συναφή, που πραγματικά δεν έχουν καμία λογική βάση. Μιλάμε για μια ομάδα που μόλις χθες είδε να τελειώνει ένα αήττητο σερί 370 ημερών στο πρωτάθλημα, με 31 συνεχόμενα παιχνίδια χωρίς ήττα! Δεν γίνεται να διαγράφονται όλα αυτά μέσα σε ένα βράδυ.
Αυτό, βεβαίως, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν ζητήματα που πρέπει να εξεταστούν. Και μάλιστα σοβαρά. Τι συμβαίνει, για παράδειγμα, με τον Λυκογιάννη και τον Αλεξίου; Πρόκειται για ποδοσφαιριστές που ο Νίκολιτς δεν δείχνει να υπολογίζει ουσιαστικά στο ροτέισον.
Πώς ακριβώς θα λυθεί το ζήτημα με τον παρτενέρ του Μαρίν στον χώρο της μεσαίας γραμμής, όταν εξακολουθούν να γίνονται αλχημείες; Τι γίνεται με τις μεταγραφές που δεν έχουν… βγει ακόμα και τι μπορεί να περιμένει η ομάδα από αυτούς στη συνέχεια; Πώς μπορεί να θεωρηθεί ως φυσιολογικό το να ξεκινάει σε ντέρμπι τόσο υψηλών εντάσεων, παίκτης με ίωση που δεν μπορεί καλά καλά να ανασάνει;
Αυτά είναι ερωτήματα. Και είναι απολύτως θεμιτό να τίθενται. Όπως είναι θεμιτό να ασκείται κριτική και στον ίδιο τον Μάρκο Νίκολιτς, ο οποίος δείχνει να βρίσκεται σε ένα κακό φεγγάρι επιλογών και διαχείρισης. Οφείλει κι εκείνος να βρει λύσεις, να αξιολογήσει καλύτερα το υλικό του και να παρουσιάσει μια ΑΕΚ που θα ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της.
Η ΑΕΚ δεν είναι ούτε η καλύτερη ομάδα του κόσμου όταν κερδίζει, ούτε η χειρότερη όταν χάνει. Ούτε ο Νίκολιτς έγινε ξαφνικά ακατάλληλος ούτε, όμως, δικαιούται κανείς να θεωρεί ότι όλα λειτουργούν ιδανικά στην παρούσα φάση.
Χρειάζεται ψυχραιμία, καθαρή ματιά, ουσιαστική κριτική και, κυρίως, απαντήσεις μέσα στο γήπεδο. Ο προβληματισμός είναι απαραίτητος. Η απαίτηση για βελτίωση αυτονόητη. Η ισοπέδωση, όμως, δεν προσφέρει απολύτως τίποτα. Άλλο να βλέπεις τα προβλήματα και να απαιτείς να διορθωθούν και άλλο να μηδενίζεις τα πάντα. Το πρώτο είναι υγιής αντίδραση. Όλα τα υπόλοιπα είναι παραλογισμός.
