Υπάρχουν απώλειες βαθμών που τις αποδέχεσαι επειδή δεν ήσουν καλός. Υπάρχουν όμως και παιχνίδια στα οποία ναι μεν δεν ήσουνα καλός, αλλά κρατούσες τη νίκη στα χέρια σου και την πέταξες μόνος σου.
Η ΑΕΚ στη Λεωφόρο έκανε ομολογουμένως κακή εμφάνιση απέναντι στην Κηφισιά. Αυτό είναι δεδομένο και δεν χρειάζεται ούτε ωραιοποίηση, ούτε δικαιολογίες. Μια κακή εμφάνιση, όμως, είναι μέσα στο πρόγραμμα ενός πρωταθλήματος. Θα υπάρξουν και τέτοιες βραδιές.
Δεν μπορείς πάντα να παίζεις καλά, δεν μπορείς πάντα να εντυπωσιάζεις, δεν μπορείς πάντα να κυριαρχείς. Αλλά όταν, ακόμα και σε μια κακή βραδιά, έχεις καταφέρει να κρατάς τη νίκη στα χέρια σου, τότε δεν επιτρέπεται να την πετάς με χαρακτηριστική αφέλεια.
Κι αυτό είναι που πονάει περισσότερο. Γιατί η ΑΕΚ έχει πληρώσει πολύ ακριβά στο παρελθόν την αγωνιστική της αφέλεια. Το back to back πρωτάθλημα που χάθηκε τη σεζόν 2023-2024 δεν χάθηκε επειδή η ΑΕΚ δεν είχε καλή ομάδα. Χάθηκε γιατί σε παιχνίδια που ήταν απόλυτα στα χέρια της, είτε παίζοντας καλά, είτε παίζοντας μέτρια, κατάφερε να χάσει βαθμούς από λεπτομέρειες, λάθη, αφέλεια και κακή διαχείριση.
Και πόσο ειρωνικό είναι ότι εκείνη η ιστορία είχε αρχίσει πάλι απέναντι στην Κηφισιά. Τότε στην Καισαριανή. Η ιστορία, λοιπόν, πρέπει να μας διδάσκει. Γιατί αλλιώς υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να επαναλαμβάνεται.
Στο 95ο λεπτό στη Λεωφόρο, η ΑΕΚ ήταν μπροστά στο σκορ. Κρατούσε τη νίκη. Ο Ζίνι βρισκόταν εκτός αγωνιστικού χώρου, σε μια φάση στην οποία υπάρχει ευθύνη και του Φωτιά, έστω κι αν προφανώς δεν υπήρχε πρόθεση. Όμως η ΑΕΚ δεν είναι ομάδα που έχει έναν άνθρωπο στον πάγκο. Έχει μεγάλο τιμ. Έχει ανθρώπους γύρω από την ομάδα. Έχει πολυπληθή παρουσία στον πάγκο ακριβώς για τέτοιες στιγμές.
Κάποιος έπρεπε να φωνάξει στον Ζίνι: «Μπες μέσα και κόψε το παιχνίδι. Κι ας φας κίτρινη». Κάποιος έπρεπε να δώσει την εντολή στον Μάνταλο και να του πει: «Μην το εκτελέσεις κατευθείαν το φάουλ. Κράτα την μπάλα εκεί στο κόρνερ, κάντε δυο τρεις πάσες. Φάτε ένα λεπτό να πάμε σπίτια μας με τους τρεις βαθμούς και να τους αφήσουμε να σκούζουν».
Αυτές είναι λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά. Ναι, η ΑΕΚ ήταν κακή στη Λεωφόρο. Αλλά χίλιες φορές σήμερα να συζητούσαμε για μια κακή εμφάνιση με τρεις βαθμούς. Χίλιες φορές να λέγαμε ότι η ομάδα δεν έπαιξε καλά, αλλά βρήκε τον τρόπο να πάρει το αποτέλεσμα και να φύγει με το τρίποντο. Αντί γι’ αυτό, καθίσαμε στο… παγωτό.
Κι όταν χάνεις βαθμούς, όχι επειδή δεν μπορούσες να κερδίσεις, αλλά επειδή δεν κατάφερες να διαχειριστείς σωστά αυτά που είχες στα χέρια σου, τότε οι ευθύνες πρέπει να αναζητηθούν. Γιατί το πρωτάθλημα δεν το κερδίζει πάντα η ομάδα που παίζει το πιο όμορφο ποδόσφαιρο. Το κερδίζει εκείνη που ξέρει, ακόμα και στις κακές της βραδιές, να μην πετάει τίποτα. Και η ΑΕΚ δεν έχει την πολυτέλεια να ξαναμάθει αυτό το μάθημα.
