Προφανώς και δεν είναι εύκολο όταν φεύγει η ΑΕΚ από οποιοδήποτε γήπεδο, μ’ ένα βαρύ σκορ. Όποιο και αν είναι το γήπεδο, όποιος και αν είναι ο αντίπαλος. Από την άλλη μεριά, υποθέτω πως αν ρωτούσες χίλιους οπαδούς της ΑΕΚ, θα σου έλεγαν οι 999, πως περισσότερο ένα τέτοιο βράδυ περίμεναν στο Μάντσεστερ παρά κάτι άλλο. Διότι αυτό είναι το τοπ επίπεδο. Αυτό μπορεί να συμβεί απέναντι σε μια ομάδα όπως η Σίτι.
Δεν έχει πολύ μεγάλο νόημα να συζητάμε εάν βγήκε ή δεν βγήκε η επιλογή του Ζοάο Μάριο ή του Γιόβιτς. Η ΑΕΚ πήγε με το παιχνίδι της και έφαγε πέντε. Και η ουσία είναι πως θα πρέπει να μπορέσει να έχει μια σταθερή παρουσία σ’ αυτό το τοπ επίπεδο, για να κλείσει την ψαλίδα και να μπορέσει να σταθεί. Όχι να γίνει Σίτι. Αλλά για να μην αισθάνεται πως δεν μπορεί να διαχειριστεί αυτό που συμβαίνει μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Αυτή είναι η αλήθεια.
Όλα τα υπόλοιπα δεν έχουν και μεγάλη και σημασία. Η ΑΕΚ είδε πως είναι το τοπ επίπεδο και τι πρέπει να κάνει για να μπορέσει να ανταποκριθεί. Και αυτό δεν έχει να κάνει με παίκτες ή συστήματα. Έχει να κάνει με το κτίσιμο μιας πολύ σταθερής παρουσίας σ’ αυτό το τοπ επίπεδο, στο οποίο η Σίτι βρίσκεται εδώ και πολλά χρόνια.
Και κάτι τελευταίο. Το πάρτι των πάνω από 3,5χιλιάδων οπαδών της ΑΕΚ στο φινάλε του ματς, δείχνει τον δρόμο . Κόντρα σε κάθε αντιποδοσφαιρική μπουρδολογία που δεδομένα θα αναπτυχθεί.
