Προφανώς και ο καθένας βλέπει τα πράγματα με την δική του οπτική και έχει και δικαίωμα να περνάει την κριτική του για την ομάδα, μέσα από τα δικά του κριτήρια. Το πόσο ποδοσφαιρικά ή μη, είναι αυτά τα κριτήρια, πόσα λογικά ή πόσο παράλογα, είναι ένα άλλο πράγμα. Όμως δεν έχει νόημα να μπεις καν σαν αυτή την συζήτηση. Το πρόβλημα ξεκινά, όταν κάποιος επιχειρεί να κάνει τα δικά του κριτήρια, αντικειμενικό μέτρο σύγκρισης.
Το πιο ενοχλητικό που έχω διαβάσει από την Τετάρτη το βράδυ και μετά, ήταν αυτό το «εμείς αλλιώς την έχουμε μάθει την ΑΕΚ», με αφορμή την όντως βαριά ήττα από μια από τις πέντε κορυφαίες ομάδες του πλανήτη αυτή την στιγμή. Και είναι ενοχλητικό, διότι δεν έχει καμία αντικειμενική βάση. Δεν στηρίζεται δηλαδή πουθενά. Η ΑΕΚ είχε να παίξει στο Τσάμπιονς Λιγκ, οκτώ ολόκληρα χρόνια. Την τελευταία φορά που έπαιξε, είχε μηδέν βαθμούς.
Η ΑΕΚ πριν από την φετινή σεζόν, είχε κάνει μόλις δυο νίκες σε όμιλο Τσάμπιονς Λιγκ, πριν από 20 χρόνια, δηλαδή το 2006. Ναι, είχε κερδίσει την Μίλαν εκείνη τη σεζόν, αλλά έκανε και δυο ισοπαλίες με την Άντερλεχτ, που επί της ουσίας της στοίχισαν την πρόκριση. Ναι, είχε πάρει 3-3 και 2-2 μέσα στο Μπερναμπέου από την Ρεάλ των Γκαλάκτικος. Αλλά στον ίδιο όμιλο είχε φέρει και δυο ισοπαλίες με την Γκενκ. Ενώ εκείνη η ομάδα δεν ήταν πρωταθλήτρια την προηγούμενη σεζόν και εκείνη που έπαιξε Τσάμπιονς Λιγκ, τερμάτισε τρίτη.
Η τωρινή ΑΕΚ, που κάποιοι την έμαθαν αλλιώς, είναι πρωταθλήτρια, έχει ήδη κάνει μια νίκη στον όμιλο του Τσάμπιονς Λιγκ, απέναντι σε μια ομάδα που χθες έκανε παρέλασε μέσα στην Λίσσαβόνα επί της Σπόρτινγκ και πάει για δεύτερο συνεχόμενο πρωτάθλημα καθώς είναι τέσσερις πόντους από την κορυφή με ματς λιγότερο. Με 14χιλιάδες κόσμο να μετακινείται σε δυο ματς στην Αγγλία και την Φιλαδέλφεια να είναι τίγκα σε κάθε ματς. Αυτή είναι η τωρινή ΑΕΚ και αν κάποιος δεν την έχει μάθει έτσι, μάλλον κάπως στραβός είναι ο τρόπος που την βλέπει ή την θέλει.
