Η διακοπή των εθνικών ομάδων –η τελευταία πριν μπούμε στην τελική ευθεία της σεζόν– μόνο αδιάφορη δεν περνά για την ΑΕΚ. Αντιθέτως, μοιάζει να λειτουργεί ως σημείο καμπής. Στα γραφεία της «Ένωσης» οι συζητήσεις έχουν φουντώσει και το θέμα των συμβολαίων έχει ανέβει ξανά στην κορυφή της ατζέντας. Όχι για πρώτη φορά, αλλά αυτή τη φορά με πιο ξεκάθαρη κατεύθυνση και λιγότερα «αν».
Οι άνθρωποι που κινούν τα νήματα –Ριμπάλτα, Νίκολιτς και Ηλιόπουλος– έχουν κάνει ήδη τον κύκλο των επαφών τους και, κυρίως, έχουν καταλήξει σε βασικά συμπεράσματα. Ποιοι χωράνε στο πλάνο της επόμενης ημέρας και ποιοι όχι. Γιατί το ζητούμενο πλέον δεν είναι απλώς η διαχείριση του παρόντος, αλλά η διαμόρφωση του κορμού που θα κουβαλήσει την ΑΕΚ στην επόμενη σεζόν.
Οι πρώτες κινήσεις έστειλαν και το μήνυμα. Μάνταλος και Ρότα ανανέωσαν, με την ΑΕΚ να «κλειδώνει» νωρίς δύο περιπτώσεις που δεν ήθελε να σέρνονται. Ειδικά ο Μάνταλος δεν είναι απλώς ένας ποδοσφαιριστής του ρόστερ. Είναι σημείο αναφοράς. Το δέσιμό του με την ομάδα ξεπερνά τα τυπικά ενός συμβολαίου και η παραμονή του μόνο έκπληξη δεν αποτέλεσε. Περισσότερο επιβεβαίωση μιας σχέσης που δύσκολα σπάει.
Από εκεί και πέρα, όμως, αρχίζουν τα δύσκολα. Η περίπτωση Βίντα είναι χαρακτηριστική: ένας παίκτης με κύρος στα αποδυτήρια και αξία στο γήπεδο, που όλα δείχνουν πως θα πάρει ακόμη έναν χρόνο. Όχι μόνο για όσα δίνει αγωνιστικά, αλλά και για όσα «κουβαλά» ως προσωπικότητα. Στον αντίποδα, ο Γιόνσον είναι ουσιαστικά εκτός εξίσωσης εδώ και καιρό. Δεν ταίριαξε ποτέ στα «θέλω» του Νίκολιτς και αυτό φάνηκε από νωρίς.
Το ενδιαφέρον, πάντως, βρίσκεται και στις ενδιάμεσες περιπτώσεις. Ο Γκατσίνοβιτς, για παράδειγμα, από «τελειωμένος» του καλοκαιριού έχει φτάσει στο σημείο να παίζει το μέλλον του σε ποσοστά 50-50. Ο λόγος; Η εμπιστοσύνη του προπονητή του. Ο Σέρβος εκτιμά την ένταση, την εργατικότητα και τη συνέπειά του – στοιχεία που δεν περνούν απαρατήρητα σε μια ομάδα που ψάχνει ισορροπία.
Αντίθετα, οι αποφάσεις για Γκρούγιτς και Περέιρα μοιάζουν ειλημμένες. Στην πρώτη περίπτωση η οψιόν δεν «τραβά», στη δεύτερη η φθορά του χρόνου και οι τραυματισμοί έχουν ήδη δώσει την απάντηση. Όσο για τον Ζοάο Μάριο, η ιστορία του στην ΑΕΚ δείχνει να έχει ημερομηνία λήξης από την πρώτη στιγμή που γράφτηκε.
Και υπάρχει και η ιδιαίτερη υπόθεση του Κάλενς. Εκεί όπου το ποδόσφαιρο περνά σε δεύτερη μοίρα. Το θέμα δεν είναι μόνο αγωνιστικό και γι’ αυτό κανείς δεν μπορεί να μιλήσει με βεβαιότητα. Αν υπάρξει συνέχεια, πιθανότατα θα είναι σε διαφορετικό ρόλο.
Στο τέλος της ημέρας, η εικόνα είναι ξεκάθαρη: η ΑΕΚ δεν περιμένει απλώς το καλοκαίρι. Το προετοιμάζει. Με αποφάσεις που δείχνουν ότι θέλει να κρατήσει ό,τι θεωρεί «κορμό» και να αφήσει πίσω ό,τι δεν της κάνει. Και αυτό, ίσως, είναι το πιο σημαντικό βήμα για την επόμενη μέρα.
