Μέχρι τώρα στο φετινό ευρωπαϊκό ταξίδι της, η ΑΕΚ έχει βρει μπροστά της εννέα διαφορετικές ομάδες. Η μοναδική που κατάφερε να την κερδίσει, ήταν η Τσέλιε τον περασμένο Σεπτέμβρη. Και μάλιστα μ’ έναν τρόπο που κυρίως ο Νίκολιτς, τον κουβαλάει ακόμα ως βάρος. Διότι δεν είχε καμία σχέση ούτε μ’ αυτό που είναι πραγματικά και αγωνιστικά η ΑΕΚ, ούτε με την διαφορά που έχουν ποδοσφαιρικά οι δυο ομάδες.
Όλο αυτό θα παίξει τον ρόλο του, τώρα που η κλήρωση έφερε ξανά την Τσέλιε στον δρόμο της ΑΕΚ. Όπως σίγουρα θα παίξει ρόλο και το γεγονός πως ο Νίκολιτς ξέρει πολύ καλύτερα τους Σλοβένους από τους Ολλανδούς της Αλκμαάρ. Διότι την Τσέλιε την έχει δει και μέσα στο γήπεδο. Την έχει αντιμετωπίσει και την έχει ζήσει μέσα στο χορτάρι. Με την Αλκμαάρ θα είχε μόνο το διάβασμα από τα ματς στην τηλεόραση.
Προφανώς και δεν είναι καθόλου εύκολη και απλή υπόθεση, τα δυο παιχνίδια με την Τσέλιε. Κυρίως διότι αυτό που είδαμε στα τέλη του περασμένου Σεπτέμβρη στην Σλοβενία, δεν ταιριάζει καθόλου στο παιχνίδι της ΑΕΚ. Και μπορεί η Τσέλιε να μην έχει πλέον τον Ριέρα στον πάγκο, ούτε τον Κοβάσεβιτς στην κορυφή της επίθεσης, αλλά εξακολουθεί να παίζει το ίδιο στιλ ποδοσφαίρου. Γι αυτό και έβαλε έξι γκολ σε δυο ματς στη Ντρίτα για να πάρει την πρόκριση. Βέβαια έφαγε και τέσσερα. Κι αυτό θα μετρήσει.
Ομάδα που δέχεται τέσσερα γκολ σε δυο ματς από αντίπαλο από το Κόσσοβο, θεωρητικά δεν μπορεί να τα βγάλει εύκολα πέρα απέναντι στον Γιόβιτς, τον Βάργκα, τον Κοϊτά και όλη την ποιότητα της ΑΕΚ. Από την άλλη μεριά το ξαναγράφω και το υπογραμμίζω. Έχουμε δει τι μπορεί να κάνει η Τσέλιε μέσα στο γήπεδο. Και νομίζω πως απ’ αυτή την επισήμανση θα ξεκινήσει και ο Νίκολιτς την κουβέντα που θα κάνει στους ποδοσφαιριστές του για τα δυο παιχνίδια.
Για να ξέρουμε και τι λέμε, ούτε η Τσέλιε είναι ακριβώς αυτό που λέμε ιδανικός αντίπαλος. Ούτε πολύ περισσότερο έρχεται βολικά στην ΑΕΚ το γεγονός πως αν προκριθεί θα πάρει αντίπαλο από τον νικητή του ζευγαριού Σαμσουνσπορ – Ράγιο Βαγιεκάνο και ο Σαχταρ – Λεχ Πόζναν. Αλλά στην φάση των «16» δεν υπάρχουν κληρώσεις… λουκούμι. Υπάρχουν λιγότερο ή περισσότερο δύσβατοι δρόμοι. Και η πραγματικότητα είναι πως ο δρόμος που ανοίγεται για την ΑΕΚ, μπορεί να είναι μακρύς και να την πάει μακριά. Άλλωστε έτσι όπως φτιάχτηκαν τα μονοπάτια, έχει σημασία ακόμα και το γεγονός πως δεν θα βρει μπροστά της ούτε Κρίσταλ Πάλας, ούτε Φιορεντίνα, μέχρι και τον τελικό.
Το πιο σημαντικό όμως είναι, πως η ΑΕΚ του Νίκολιτς έχει ήδη δείξει και αυτή, τι μπορεί να κάνει στην Ευρώπη. Έχει πετάξει εκτός Ευρώπης την Άντερλεχτ σε διπλά ματς. Έχει κερδίσει μέσα στην Φλωρεντία και μέσα στην Σαμψούντα. Έχει κάνει ανατροπή μέσα σε καθυστερήσεις με την Κραϊόβα. Η ΑΕΚ του Νίκολιτς ήδη από την αρχή αυτής της ευρωπαϊκής περιπέτειας, έδειξε πως βλέπει μακριά. Απλώς τώρα πλέον είναι καθαρό, πως μπορεί να πάει και μακριά. Αρκεί να είναι η ΑΕΚ που μπορεί να είναι. Είτε απέναντι στην Τσέλιε, είτε στους «8», είτε απέναντι σε οποιονδήποτε αντίπαλο.
