Η αλήθεια είναι ότι θέλεις να… αγιάσεις και δεν σε αφήνουν. Σε ματς που σου έγιναν τρία πέναλτι και σου έδωσαν το ένα, την ώρα που για την ΑΕΚ γίνεται πλέον μοτίβο και συνήθεια να ψάχνουν στο VAR την παραμικρή λεπτομέρεια για να την αδικήσουν, υπάρχει αυτή η αισχρή προπαγάνδα που την εμφανίζει και ευνοημένη από πάνω, προκαλώντας πολύ γέλιο, αλλά ενίοτε και εκνευρισμό.
Δεν είναι βέβαια κάτι καινούργιο. Ούτε και μας προκαλεί καμία εντύπωση. Η ουσία είναι που έχει σημασία. Και η ουσία είναι να νικάει η ΑΕΚ. Την ώρα που έγραφα αυτή την αρθρογραφία δεν ήξερα το αποτέλεσμα του χθεσινοβραδινού ντέρμπι στο Φάληρο. Όπως και να ‘χει όμως, αυτό που δεν αλλάζει είναι ότι η ΑΕΚ έχει να παίξει στην Ελλάδα δύο ακόμα παιχνίδια με Έλληνες διαιτητές και πρέπει πάση θυσία να τα κερδίσει.
Δεν θα είναι εύκολο, ούτε στο Περιστέρι με τον Ατρόμητο, ούτε στη Φιλαδέλφεια με την Κηφισιά. Δεν χρειάζεται καμία εξήγηση ή ανάλυση αυτό. Το καταλαβαίνουμε όλοι. Να πάρει η ΑΕΚ αυτά τα δύο ματς και μετά στα πλέι οφ να ελπίζουμε ότι οι ξένοι διαιτητές δεν θα είναι… Μακέλι. Πλέον είναι και δεδομένο και εικάζω ότι είναι και θετικό ότι και οι έξι αγωνιστικές στα πλέι οφ θα είναι όλα ντέρμπι από τη στιγμή που μπαίνει ο Παναθηναϊκός στη διαδικασία.
Από σήμερα βέβαια πρέπει όλοι μας να ξεχάσουμε τα πάντα γιατί η Ευρώπη περιμένει την ΑΕΚ. Είναι τεράστια η ευρωπαϊκή πρόκληση με την «Ένωση» να έχει μπροστά της μία σπουδαία και μοναδική ευκαιρία για να περάσει στους «8» ευρωπαϊκής διοργάνωσης. Και δεν πρέπει να χαθεί. Δεν ξέρω σε τι κατάσταση βρίσκεται τώρα η Τσέλιε, αλλά όπως και να έχει, η ΑΕΚ οφείλει να την περάσει.
