Έχω τονίσει πολλές φορές ότι το Σούπερ Καπ είναι πάρα πολύ σημαντικό για την ΑΕΚ και όσο πλησιάζει το παιχνίδι, τόσο περισσότερο ανάβει για εμένα το λαμπάκι του SOS. Και ο λόγος είναι πολύ απλός: πρόκειται για ένα τρόπαιο.
Κανένα τρόπαιο δεν μπορεί να θεωρείται αδιάφορο για μία ομάδα με το μέγεθος, την ιστορία και τις απαιτήσεις της ΑΕΚ. Όπως θα υπάρχει αγωνία για το Πρωτάθλημα, όπως θα υπάρχει αγωνία για το Κύπελλο και φυσικά για τα πλέι οφ του Champions League, έτσι πρέπει να αντιμετωπιστεί και το Σούπερ Καπ. Είναι ένας τίτλος που κρίνεται σε ένα παιχνίδι και η ΑΕΚ έχει την ευκαιρία να ξεκινήσει τη νέα σεζόν σηκώνοντας κούπα.
Και αυτό από μόνο του έχει τεράστια σημασία.
Πολλές φορές στο ποδόσφαιρο γίνεται το λάθος να χαρακτηρίζονται ορισμένα παιχνίδια «δευτερεύοντα» επειδή ακολουθούν σημαντικότερες ευρωπαϊκές υποχρεώσεις. Προφανώς και τα πλέι οφ του Champions League αποτελούν τεράστιο στόχο. Προφανώς και η ευρωπαϊκή πορεία μπορεί να καθορίσει πολλά για ολόκληρη τη σεζόν. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι η ΑΕΚ πρέπει να δει το Σούπερ Καπ σαν μία υποχρέωση που απλώς πρέπει να βγει από τη μέση.
Το ακριβώς αντίθετο.
Η κατάκτηση του τροπαίου μπορεί να λειτουργήσει ως η καλύτερη δυνατή εκκίνηση πριν από τις μεγάλες ευρωπαϊκές μάχες που ακολουθούν. Μπορεί να δώσει αυτοπεποίθηση στους παίκτες, ακόμη μεγαλύτερη πίστη στο αγωνιστικό πλάνο και φυσικά να δημιουργήσει ένα εξαιρετικό κλίμα γύρω από ολόκληρη την ομάδα.
Δεν είναι μικρό πράγμα να ξεκινάς μία απαιτητική χρονιά με μία κούπα στα χέρια.
Και επειδή ακολουθούν αμέσως μετά τα παιχνίδια που μπορούν να βάλουν την ΑΕΚ στο Champions League, θαρρώ πως το αποτέλεσμα του Σούπερ Καπ μπορεί να παίξει τον δικό του ρόλο ακόμη και στην ευρωπαϊκή συνέχεια.
Σκεφτείτε την εικόνα.
Η ΑΕΚ κατακτά το Σούπερ Καπ, πανηγυρίζει μαζί με τον κόσμο της, παίρνει την πρώτη μεγάλη ψυχολογική ώθηση της σεζόν και ταξιδεύει στη συνέχεια είτε για τη Λέφσκι είτε για την Καϊράτ έχοντας την αυτοπεποίθηση στα ύψη. Μπαίνει δηλαδή στα σημαντικότερα παιχνίδια του καλοκαιριού έχοντας ήδη πετύχει τον πρώτο στόχο.
Από την άλλη πλευρά, φανταστείτε –χτύπα ξύλο– να στραβώσει το Σούπερ Καπ και το τρόπαιο να μην καταλήξει στη Νέα Φιλαδέλφεια.
Ας ελπίσουμε ότι θα παραμείνει απλώς ένα σενάριο επιστημονικής φαντασίας.
Γιατί μία τέτοια εξέλιξη, λίγες ημέρες πριν από τα ευρωπαϊκά πλέι οφ, μόνο ιδανική δεν θα ήταν. Ούτε οι ποδοσφαιριστές θα είχαν την καλύτερη δυνατή ψυχολογία, ούτε φυσικά ο κόσμος της ΑΕΚ, ο οποίος περιμένει να δει την ομάδα να μπαίνει στη νέα χρονιά με το πόδι πατημένο στο γκάζι.
Και σε μία σεζόν που οι απαιτήσεις είναι μεγάλες από την πρώτη κιόλας ημέρα, δεν χρειάζεται να δημιουργούνται σύννεφα εκεί που μπορεί να υπάρχει ενθουσιασμός.
Η ΑΕΚ πρέπει να ξεκινήσει με το δεξί. Να πάρει την πρώτη κούπα της χρονιάς, να γεμίσει αυτοπεποίθηση και να πάει γκαζωμένη στις μάχες για την είσοδο στο Champions League. Τα μεγάλα πράγματα χτίζονται πολλές φορές μέσα από τέτοιες στιγμές. Μία επιτυχία φέρνει την επόμενη, μία νίκη μεγαλώνει την πίστη και μία κούπα –όποια κι αν είναι αυτή– δημιουργεί νοοτροπία νικητή.
Και φυσικά σε αυτή την προσπάθεια η ΑΕΚ δεν θα είναι μόνη της.
Η Κρήτη αναμένεται να κιτρινίσει για ακόμη μία φορά. Ο κόσμος της ΑΕΚ ετοιμάζεται να δώσει πολύ δυναμικό «παρών» και να αποτελέσει ξανά τον 12ο παίκτη της ομάδας. Άλλωστε, το έχει αποδείξει σε ολόκληρη τη χώρα.
Ειδικά στην επαρχία, όπου κι αν αγωνίστηκε η ΑΕΚ, ο λαός της ήταν εκεί. Γέμισε γήπεδα, δημιούργησε εκπληκτική ατμόσφαιρα και έκανε πολλές φορές την ομάδα να αισθάνεται ότι παίζει στη Νέα Φιλαδέλφεια.
Το ίδιο περιμένουμε να συμβεί και στην Κρήτη.
Ο κόσμος θα κάνει τη δουλειά του.
Οι παίκτες πρέπει να κάνουν τη δική τους.
Γιατί το Σούπερ Καπ δεν είναι ένα απλό παιχνίδι προετοιμασίας πριν από την Ευρώπη. Είναι ένας τελικός. Είναι μία κούπα. Είναι η πρώτη μεγάλη ευκαιρία της ΑΕΚ να στείλει μήνυμα για τη σεζόν που ξεκινά.
Και οι κούπες, στην ΑΕΚ, πρέπει πάντα να αποτελούν στόχο.
