Η ΑΕΚ έχασε έναν τίτλο και αυτό από μόνο του δεν μπορεί ποτέ να είναι αδιάφορο. Ειδικά όταν προηγείται, έχει τη δυνατότητα να καθαρίσει το παιχνίδι και τελικά βλέπει τον ΟΦΗ να επιστρέφει, να φτάνει στην ανατροπή και στο τέλος να παίρνει το Super Cup στα πέναλτι. Το 2-2 της κανονικής διάρκειας και το 5-4 στη διαδικασία των πέναλτι άφησαν την πρώτη μεγάλη απογοήτευση της χρονιάς.
Αν όμως υπήρχε μία στιγμή στην οποία θα μπορούσε να έρθει ένα τέτοιο χαστούκι, καλύτερα που ήρθε τώρα. Οπως έλεγε και η αείμνηστη Μαρινέλλα «τώρα είναι η ώρα να δούμε πού μας βγάζει αυτή τη ζωή, τώρα είναι η ώρα να κάνουμε μια νέα αρχή!».
Πριν αρχίσουν τα πραγματικά δύσκολα. Πριν από τα παιχνίδια του Champions League και πριν η ΑΕΚ μπει στη διαδικασία όπου κάθε λάθος μπορεί να κοστίσει πολύ περισσότερο από ένα Super Cup.
Το παιχνίδι στο Παγκρήτιο ανέδειξε πράγματα που η ΑΕΚ οφείλει να κοιτάξει κατάματα. Πρώτα απ’ όλα, την αδυναμία της να τελειώσει ένα ματς που είχε στα χέρια της. Ο Γιόβιτς έκανε το 1-0 στο 38′, όμως η Ένωση δεν βρήκε το δεύτερο γκολ και ο ΟΦΗ επέστρεψε με Ανδρούτσο και Κωστούλα.
Και εδώ υπάρχει μία φάση που δεν γίνεται να περάσει στα ψιλά. Η ΑΕΚ έχει την τεράστια στιγμή με τον Μάγερ για να τελειώσει το παιχνίδι. Σε τέτοια ματς, όταν σου δίνεται η δυνατότητα να σκοτώσεις τον αντίπαλο, πρέπει να το κάνεις. Πολύ περισσότερο όταν μιλάμε για έναν ποδοσφαιριστή της ποιότητας και της εμπειρίας του Μάγερ. Αυτές οι ευκαιρίες είναι που χωρίζουν το «είχαμε το παιχνίδι» από το «πήραμε το παιχνίδι».
Η ΑΕΚ επηρεάστηκε φανερά από τον κανονισμό με τους μικρούς που εμφανίστηκε από το παράθυρο με άμεση ισχύ. Αλλο ένα παράλογο της ΕΠΟ.
Ουσιαστικά η ΑΕΚ δεν είχε κανέναν παίκτη γεννημένο 2004 που να μπορούσε να στηριχτεί. Ο Αλεξίου ήταν ανέτοιμος, ο Χριστακόπουλος το ίδιο, ο Καλοσκάμης έμεινε στην αφάνεια και ο Μπαλαμώτης φάνηκε πως δεν είναι για το επίπεδο αυτό στο μόλις πρώτο επίσημο ματς της καριέρας του.
Και το πρόβλημα δεν είναι τα παιδιά. Κάθε άλλο. Το πρόβλημα είναι ένας κανονισμός που υποχρεώνει έναν προπονητή να διαχειριστεί έναν τελικό με ηλικιακά κριτήρια και όχι αποκλειστικά αγωνιστικά. Παράλληλα, όμως, φάνηκε και κάτι που αφορά την ίδια την ΑΕΚ: αυτή τη στιγμή δεν διαθέτει το απαιτούμενο βάθος σε νεαρούς ποδοσφαιριστές ώστε ένας τέτοιος περιορισμός να μην επηρεάζει ουσιαστικά το πλάνο της.
Και τέλος, υπάρχει η διαιτησία. Στο δεύτερο γκολ του ΟΦΗ η φάση ελέγχθηκε για οφσάιντ. Η θέση του Σιέλη είναι μια φάση που δεν γίνεται να περνά έτσι. Ο Παπαπέτρου και συνολικά η διαιτητική ομάδα δεν μπορούν να μην εντοπίζουν τέτοιες καταστάσεις σε παιχνίδι που κρίνει τίτλο.
Η ΑΕΚ έχασε. Κακό. Αλλά καλύτερα τώρα. Γιατί αυτό το βράδυ της έδειξε τις αδυναμίες της πριν έρθουν τα παιχνίδια στα οποία το κόστος ενός λάθους θα είναι πολύ μεγαλύτερο.
