Δεν έχει μπει ακόμα ούτε καν ο Μάης και έχουν αρχίσει να φυτρώνουν σαν τα μανιτάρια, μια σειρά από μεταγραφικά σενάρια που αφορούν την ΑΕΚ. Από κάποιους ανύπαρκτους που πολύ προφανώς ψάχνουν τρόπο να φύγουν από τα βάθη της Ρωσίας και να μπουν στον ευρωπαϊκό ποδοσφαιρικό χάρτη, μέχρι το χθεσινό με τον Κεσιέ. Μ’ έναν παίκτη δηλαδή, που είναι στα 29 του, έχει γεμάτη σεζόν σε μια υπερπλούσια ομάδα, μένει ελεύθερος και τον κοιτάζει ήδη και η Γιουβέντους.
Προφανώς όλα είναι παιχνίδια που κάνουν οι μάνατζερς. Ούτε είναι μια κατάσταση τωρινή. Διαχρονική είναι. Απλώς οι εποχές που τέτοιου είδους παιχνίδια μπορούσαν να παιχτούν στην πλάτη της ΑΕΚ, έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Θεωρώ δεδομένο πως ο Ριμπάλτα πρωτίστως και όπου απαιτείται η ανάγκη και ο Λυσάνδρου, έχουν ήδη πιάσει δουλειά για τον σχεδιασμό της επόμενης σεζόν. Δεν θα μου έκανε δε καμία έκπληξη, αν έχουν ήδη κλείσει και έναν ή και δυο ποδοσφαιριστές.
Όμως είναι απολύτως καθαρό, πως δουλεύουν εντελώς κάτω από τα ραντάρ. Χωρίς να υπάρχει καμία εικόνα σε κανέναν, για το τι και για το πως. Το έκανε άλλωστε αυτό η ΑΕΚ σε δυο μεταγραφικές περιόδους, με τον Ριμπάλτα επικεφαλής για την υλοποίηση του σχεδιασμού. Όλες οι κινήσεις γινόντουσαν αθόρυβα και κάτω από τα ραντάρ. Πολλώ δε μάλλον τώρα, που δεν έχουμε καν μπει ακόμα σε μεταγραφική περίοδο και η ΑΕΚ δεν θα ήθελε με κανέναν τρόπο, να διαρρεύσει μεταγραφικός της στόχος.
Αντιλαμβανόμαστε όλοι πως παίζεται το παιχνίδι στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο, με τους μάνατζερς που βάζουν στο κάδρο ενδιαφερόμενους, είτε για να πιέσουν ειδικώς μια ομάδα, είτε γενικώς για να ανεβάσουν κασέ. Αλλά οι εποχές που η ΑΕΚ ήταν ευάλωτη σε τέτοιου είδους παιχνίδια, ξεκάθαρα έχουν περάσει. Επομένως προφανώς και δεν υπάρχει λόγος να τσιμπάει κανείς, στα πραγματικά ευφάνταστα σενάρια.
