Πολλές φορές ο Μάριος Ηλιόπουλος έχει μιλήσει το «Ευ αγωνίζεσθαι», τη νεολαία και θέματα που μοιάζουν να είναι εκτός ποδοσφαίρου, αλλά να είναι η… ουσία της καθημερινότητάς μας. Έχει μιλήσει, ακόμη, και για τα ναρκωτικά και έχει τονίσει πολλάκις πως θα ήθελε η νεολαία, αντί να ασχολείται με αυτά, να βρει ένα χόμπι. Τα νέα παιδιά να αθλούνται και να ζουν ξένοιαστα. Παρεμβάσεις που δεν είχαν συνηθίσει πολλοί, αρκετοί τις χλεύαζαν, μα τώρα – βλέποντας και τι συμβαίνει στον κόσμο- να είναι πέρα, για πέρα, ειλικρινείς και όμορφες.
Γιατί είναι ιδιαίτερα ωραίο να ακούς τον ιδιοκτήτη της ΑΕΚ να λέει πως θέλει συνθήματα που να μην βρίζουν. Να θέλει να έρχονται οι οπαδοί άλλων ομάδων στο γήπεδο της ΑΕΚ. Να θέλει οικογένειες να έρχονται στη Νέα Φιλαδέλφεια και να γιορτάζουν τις επιτυχίες της ΑΕΚ. Γιατί ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο 22 άνδρες με φανέλες, να τρέχουν πάνω κάτω και να κυνηγάνε μια μπάλα. Το “no politica” είναι το μεγαλύτερο ψέμα που υπάρχει. Και ειδικά όταν συνδυάζεται με το ποδόσφαιρο, καθώς τα πάντα έχουν να κάνουν με πολιτική. Και αν λες «εμένα δεν με απασχολεί και δεν είναι έτσι», τότε είσαι ψεύτης. Σόρι που το λέω έτσι ωμά, αλλά είσαι.
Ο Μάριος Ηλιόπουλος, όχι απλά δεν είναι ψεύτης, αλλά δίνει μία νέα κατεύθυνση στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Το τουρ που κάνει το πρωτάθλημα της ΑΕΚ, αποτελεί ακόμα μία δικιά του «σφραγίδα». Άκουσα με ενδιαφέρον την ομιλία του στην Αλόννησο, όπου τόνισε ότι αυτό το ταξίδι δεν γίνεται μόνο για τους οπαδούς της ΑΕΚ, αλλά για τους Έλληνες φιλάθλους. Για το πως μπορείς να φθάσεις στην κορυφή με Fair Play, πως ο Δρόμος του Νικητή μπορεί να υπάρξει με ήθος και αυταπάρνηση. Λόγια που ακουμπάνε στην καρδιά του καθενός. Αν δεν υπήρχε, δε, το παράδειγμα της ΑΕΚ, ίσως έμοιαζαν και… φανταστικά.
Είναι συγκλονιστική εικόνα σε Κατερίνη, Πάτρα, Αλόννησο, Καρδίτσα, Τρίκαλα, Μαντούδι, Καλαμάτα, Τρίπολη, Βόλο, Ναύπλιο, Καβάλα και πάει λέγοντας, να υπάρχει τόσος κόσμος. Γιατί η ΑΕΚ δεν είναι μόνο Αθήνα. ΑΕΚ είναι όλη η Ελλάδα. Και ακόμα πιο συγκινητικό είναι να πηγαίνουν εκεί παππούδες και να φωνάζουν «ΑΕΚάρα», γιαγιάδες με τα εγγόνια τους, έγκυες που με δάκρυα στα μάτια βγάζουν τη φωτογραφία τους με το τρόπαιο, παιδάκια με το χαμόγελο στα χείλη να φωνάζουν και να τρελαίνονται για την ΑΕΚ. Αυτή, λοιπόν, είναι η μεγαλύτερη επιτυχία της ΑΕΚ και της Διοίκησης Ηλιόπουλου. Και αυτό όχι απλά δεν πρέπει να το «χαμηλώνουμε» ή να μη του δίνουμε την ανάλογη σημασία, αλλά αυτό πρέπει να το κάνουμε σημαία και να χαιρόμαστε!
