Είναι δεδομένο, πως αυτή η επιτυχία της ΑΕΚ με την κατάκτηση του εφετινού πρωταθλήματος, ήταν αποτέλεσμα σκληρής και μεθοδικής δουλειάς απ’ όλους τους συντελεστές. Πρώτα απ’ όλα, ο διοικητικός ηγέτης, Μάριος Ηλιόπουλος που έδωσε το στίγμα και έβαλε την σφραγίδα του σε όλες τις κινήσεις.
Επειτα τα διοικητικά στελέχη, ο Χαβιέ Ριμπάλτα που έκανε εξαιρετικές επιλογές στον σχηματισμό της νέας ΑΕΚ, ο Μάρκο Νίκολιτς και το επιτελείο του που έκαναν την διαφορά και έφεραν την ΑΕΚ στον δρόμο της επιτυχίας, όπως της αρμόζει.
Και βέβαια, οι ποδοσφαιριστές. Μεταξύ ίσων, θα ξεχωρίσω τον Πέτρο Μάνταλο. Ο αρχηγός της ομάδας, που με την κατάκτηση του εφετινού πρωταθλήματος, προσέθεσε το όνομα του σε ένα κλειστό κλαμπ, το οποίο δεν είχε υποδεχθεί κανένα νέο μέλος μετά το 1994.
Αναφέρομαι στην κατηγορία των ποδοσφαιριστών της ΑΕΚ που έχουν κατακτήσει τουλάχιστον τρία πρωταθλήματα με την ομάδα και που είναι συνολικά 16. Μύθοι της «κιτρινόμαυρης» Ιστορίας οι περισσότεροι εξ αυτών και πλέον κοντά τους, προστίθεται και ο Μάνταλος.
Ο Μίμης Παπαϊωάννου, με 5 τίτλους πρωταθλήματος (1963, 1968, 1971, 1978, 1979) είναι ο πολυνίκης της ιστορίας της ΑΕΚ, ενώ οι Στέλιος Μανωλάς, Τόνι Σαβέβσκι, Σταύρος Σταματής και Γιώργος Κούτουλας είναι οι τέσσερις που είχαν συμμετοχή και στα τέσσερα πρωταθλήματα της εποχής Μπάγεβιτς (1989, 1992, 1993, 1994).
Από εκείνη τη γενιά πρωταθλητών υπάρχουν πολλοί με τρεις κατακτήσεις τίτλων: Παύλος Παπαϊωάννου, Χρήστος Βασιλόπουλος, Τάκης Καραγκιοζόπουλος, Τζίμης Πατίκας, Λάμπρος Γεωργιάδης (όλοι τους με αγωνιστική παρουσία το 1989, το 1992 και το 1993) και οι Βασίλης Δημητριάδης, Αλέξης Αλεξανδρής και Ρέφικ Σαμπανάτζοβιτς, οι οποίοι ήρθαν το καλοκαίρι του 1991 και ήταν βασικοί συντελεστές στο σερί τίτλων της επόμενης τριετίας.
Υπάρχουν ακόμα ειδικές περιπτώσεις που αφορούν τερματοφύλακες, που βρίσκονταν στο ρόστερ και είναι πρωταθλητές, αν και δεν είχαν συμμετοχή. Ο Σπύρος Οικονομόπουλος, έπαιξε σε όλα τα ματς της σεζόν 1988-89, αλλά δεν αγωνίστηκε καθόλου την τριετία 1991-94, ενώ είχε κάνει ντεμπούτο το 1977-78 σε ένα μεμονωμένο ματς.
Ο Στέλιος Σεραφείδης, είχε μόνο δύο συμμετοχές το 1970-71, ενώ ο Αντώνης Μήνου, δεν είχε ούτε λεπτό συμμετοχής το 1988-89. Όπως και να έχει, ο Μάνταλος έγινε ο 16ος της ιστορίας και ο πρώτος μετά από 32 χρόνια που εισήλθε στην ελίτ της ΑΕΚ,
Και μην ξεχνάμε ότι, εκτός από τα τρία πρωταθλήματα, έχει συμμετοχή και σε δύο κατακτήσεις Κυπέλλων το 2016 και το 2023. Μακάρι τα επόμενα χρόνια, να προσθέσει ακόμα περισσότερα τρόπαια και βέβαια, ακόμα πιο σημαντικό θα είναι να βρεθούν κι άλλοι που θα τον ισοφαρίσουν και ξεπεράσουν.
Μακάρι να είναι ο Πινέδα, που δεν το κρύβω πως του έχω ιδιαίτερη αδυναμία. Ηδη, ο Μεξικανός έχει δύο πρωταθλήματα και εάν δεν είχε υπάρξει εκείνο το ανεξήγητο μπλακ άουτ στο τέλος της σεζόν 2023-24 θα είχε αποκτήσει ακόμα ένα ήδη.
Ο Πινέδα έκανε πάρα πολλά τεράστια παιχνίδια στην διάρκεια της σεζόν που ολοκληρώθηκε. Ακουσε γκρίνια στο ματς με τον Ολυμπιακό επειδή έκανε δύο λάθη και το ένα στοίχισε γκολ, αλλά απέναντι στον Παναθηναϊκό, από πλευράς ψυχικής δύναμης, αντοχών, παρουσίας σε κάθε σημείο που η μπάλα… έκαιγε, ξεπέρασε τον ίδιο τον απίστευτο εαυτό του.
Ήταν εκπληκτικός, ειδικά στην τελική ευθεία του ματς, πως ήταν παντού, κέρδιζε μπάλες, έκοβε στην άμυνα και ξεκινούσε επιθέσεις, δεν έβλεπε κανέναν. Απίστευτος ποδοσφαιριστής, που θα είναι μεγάλη υπόθεση να μείνει στην ΑΕΚ για χρόνια ακόμα.
