Νομίζω πως ορισμένα πράγματα είναι απολύτως ξεκάθαρα, αλλά επειδή οι μηχανισμοί προπαγάνδας πολλές φορές μπορούν να είναι ακόμα πιο ισχυροί και από την πραγματικότητα, ας τα ξεκαθαρίσουμε για μια ακόμα φορά. Η ΑΕΚ από τότε που επέστρεψε στη Νέα Φιλαδέλφεια, στο δικό της σπίτι, έχει κατακτήσει δυο πρωταθλήματα. Σ’ αυτό το διάστημα ο Ολυμπιακός έχει ένα, ο ΠΑΟΚ έχει ένα και ο Παναθηναϊκός κανένα.
Το δεύτερο πρωτάθλημα που κατέκτησε η ΑΕΚ από τότε που επέστρεψε στο δικό της σπίτι, το εξασφάλισε και μαθηματικά δυο αγωνιστικές πριν από το φινάλε του. Τόσο καλύτερη δηλαδή από τους άλλους. Στην φιέστα για την κατάκτηση αυτού του τίτλου, στο πάρτι για την απονομή αυτού του τροπαίου, τα έφερε έτσι η ζωή και είχε ως καλεσμένο και τον Ολυμπιακό. Έναν Ολυμπιακό μάλιστα, ο οποίος καρδιοχτυπούσε αγωνιστικά, μήπως βρεθεί στην 3η θέση. Και αν ο ΠΑΟΚ δεν είχε φάει την ανατροπή από τον Παναθηναϊκό, εκείνο το γκολ του Κοϊτά, τρίτο θα τον είχε στείλει τον Ολυμπιακό.
Δεν έχει και τόση σημασία αυτό. Σημασία έχει πως ο Ολυμπιακός, ο οποίος είχε καθ’ όλη την σεζόν μια σιγουριά πως θα κατακτήσει εύκολα το πρωτάθλημα και πως αν σπάσει ο διάολος το ποδάρι του και δεν συμβεί θα το πάρει ο ΠΑΟΚ, έπαιξε επί 90 λεπτά, μπροστά σε μια γεμάτη Νέα Φιλαδέλφεια που ανέμιζε σημαιάκια «πρωταθλητές 2026». Αυτό έχει σημασία.
Για να κάνουμε λοιπόν μια μικρή σούμα και για να καταλάβουμε γιατί μιλάμε, η ΑΕΚ μέσα στη Νέα Φιλαδέλφεια, έχει περισσότερα πρωταθλήματα απ’ όλους από την επιστροφή της και μετά. Και το δεύτερο εξ αυτών, το σήκωσε με θεατή τον Ολυμπιακό. Με λίγα λόγια, αυτό που καταλαβαίνω είναι πως το σπίτι της ΑΕΚ, η Νέα Φιλαδέλφεια, περισσότερο εφιάλτης είναι, παρά όνειρο. Για να ξέρουμε και τι λέμε. Και αν θέλουν τώρα κάποιον να πικάρουν για εκείνο το κόνφερανς, ας κάνουμε μια βόλτα στην Τοσκάνη, να βρουν κανέναν οπαδό της Φιορεντίνα. Αν δε, μπουν σ’ αυτόν τον κόπο, ας του στείλουν και χαιρετισμούς από τον Γκατσίνοβιτς.
Πάντως υπάρχει κάτι που το είχα γράψει τότε, όταν δηλαδή έγινε ο τελικός του κόνφερανς και το θυμήθηκα τώρα με το Φάιναλ Φορ. Στο ΟΑΚΑ η Σούπερλιγκα έκανε τις παρεμβάσεις της, έβαλα τα λογότυπά της και τα λάβαρα της. Αλλά αυτά των Γιαννακόπουλων που κρέμονται από την κορυφή δεν τα πείραξε. Από σεβασμό υποθέτω και με την λογική πως είναι κομμάτι αναπόσπαστο του γηπέδου που φιλοξενεί την διοργάνωση.
Αντίθετα η ΟΥΕΦΑ, σ’ εκείνον τον τελικό του Κόνφερανς, είχε μπει στην διαδικασία να καλύψει με τα λογότυπα της, τις μυθικές μορφές της ιστορίας της ΑΕΚ, που βρίσκονται στους τέσσερις πυλώνες της Νέας Φιλαδέλφειας. Και μην ισχυριστεί κάποιος πως τους έπιασαν ξαφνικά οι ευαισθησίες να τους προστατεύσουν από τυχόν βανδαλισμούς. Αν αυτός ήταν ο στόχος, θα μπορούσαν να το είχαν κάνει μ’ ένα διαφανές νάϋλον. Έχει προχωρήσει η τεχνολογία. Όμως στην πραγματικότητα, ήταν η αδιαφορία της ΟΥΕΦΑ για τον χαρακτήρα κάθε γηπέδου και η λογική πως πάνω απ’ όλα είναι το δικό της λογότυπο και αυτός της διοργάνωσης μαζί με τους χορηγούς.
