Μετά από έναν χρόνο, έχουμε καταλάβει περίπου το πως σκέφτεται και το πως κινείται ο Ριμπάλτα στις αγορές του και στον τρόπο που υλοποιεί τον μεταγραφικό σχεδιασμό που έχει συμφωνήσει με τον Νίκολιτς. Η περίπτωση του Κόστιτς, ήταν πολύ μακριά απ’ αυτόν τον τρόπο. Βεβαίως και πέρυσι τον Σεπτέμβρη και η περίπτωση του Ζοάο Μάριο ήταν αντίστοιχα πολύ μακριά. Όμως ο Ριμπάλτα τον έφερε και ο Πορτογάλος βοήθησε πολύ μέσα στη σεζόν.
Προφανώς και ο Κόστιτς ήταν περίπου μια περίπτωση Ζοάο Μάριο. Δηλαδή ένα μεγάλο όνομα, που βρέθηκε στον δρόμο της ΑΕΚ και φάνηκε πως μπορεί να το εκμεταλλευτεί. Σίγουρα θα ήταν μια ποιοτική αναβάθμιση στην θέση. Αλλά όλοι όσοι έχουμε ζήσει το πως είχε κυλήσει η παρουσία του «πολύ» Αραουαμπαρένα στο αριστερό άκρο της άμυνας της ΑΕΚ, μάλλον δεν πολυσκάσαμε που δεν έγινε η μεταγραφή. Ειδικά από την στιγμή που δεν μιλάμε καν για έναν παίκτη που είναι καθαρόαιμο αριστερό μπακ.
Γενικώς, για να ξέρουμε και τι λέμε, κανείς δεν στεναχωρήθηκε ιδιαίτερα που δεν προχώρησε το πράγμα με τον Κόστιτς. Εκεί που σίγουρα θα στεναχωρηθούν όλοι, είναι αν δεν προχωρήσει η ΑΕΚ όντως σε μια ποιοτική αναβάθμιση στην θέση του αριστερού μπακ. Η ομάδα χρειάζεται ενίσχυση στην συγκεκριμένη θέση και αυτό είναι πολύ καθαρό. Πρωτίστως βέβαια, επειδή η εύκολη στοχοποίηση πάντα μου είναι εξαιρετικά ενοχλητική.
Η κουβέντα για το αριστερό άκρο της άμυνας, δεν αφορά τον Πήλιο. Και δεν τον αφορά για πολλούς λόγους. Κυρίως διότι είναι ένα παιδί που έχει δουλέψει πολύ σκληρά και που έχει βελτιωθεί πολύ τους τελευταίους μήνες. Επίσης ζητώ συγγνώμη που θα το χαλάσω σε κάποιους που ίσως κάπως αλλιώς τα έχουν τα πράγματα στο μυαλό τους, αλλά ναι, ανήκει και στον Πήλιο ένα μερίδιο από την επιτυχία της κατάκτησης του πρωταθλήματος. Βοήθησε και βοήθησε σημαντικά.
Ναι, υπάρχουν ακόμα πολλά που πρέπει να βελτιώσει. Αλλά όταν τον βλέπεις στην Ολλανδία να έχει τελειώσει η προπόνηση και να μένει πίσω για να κάνει σουτ και να δουλεύει πράγματα, καταλαβαίνεις πως θέλει να το κάνει. Και γι αυτό και η συζήτηση για το αριστερό μπακ πολύ ορθώς δεν αφορά τον Πήλιο, αλλά τον Πένραϊς. Όσοι ήμασταν στην Ολλανδία από τις 6 Αυγούστου μέχρι και το τέλος, διαπιστώσαμε πως η εικόνα του Σκωτσέζου όχι μόνο δεν άλλαξε. Όσο προχωρούσε η προετοιμασία γινόταν όλο και πιο προβληματική. Αυτή είναι η πραγματικότητα.
Δεν είναι κακός παίκτης ο Πενράις. Ούτε αδιάφορος. Δεν έχει κολλήσει όμως με την ομάδα και αυτό είναι απολύτως ξεκάθαρο. Το αισθάνεται εξάλλου θαρρώ και ο ίδιος και αυτό κάνει τα πράγματα πολύ πιο δύσκολα. Δεν έχει θεωρώ δρόμο επιστροφής προς το καλύτερο η περίπτωση του Σκωτσέζου. Γι αυτό και η ΑΕΚ χρειάζεται ένα αριστερό μπακ. Μια περίπτωση σαν αυτή του Βιτάλις. Ψαγμένη, με ποιότητα, με παραστάσεις και με δίψα για να κάνει και να πετύχει πράγματα. Μια μεταγραφή δηλαδή απ’ αυτές που κάνει ο Ριμπάλτα και για το αριστερό άκρο της άμυνας. Απαραίτητο είναι και θεωρώ πως πρώτος ο Νίκολιτς έχει μπει σ’ αυτό. Ήθελε να δώσει και έδωσε την ευκαιρία στον Πενράις, δεν την εκμεταλλεύτηκε ο παίκτης και θα πάει παρακάτω. Απλό και δίκαιο.
