Εβδόμη προς ογδόη Αυγούστου, παραμονές του παιχνιδιού με τη Ντιναμό Ζάγκρεμπ για το Τσάμπιονς Λιγκ. Ήμουν στην Καλαμάτα για λίγες ημέρες, ελέω άδειας, προκειμένου να ξεκουραστώ και να περάσω κάποιες οικογενειακές στιγμές. Βράδυ εβδόμης πληροφορούμαι τι γίνεται στη Νέα Φιλαδέλφεια. Ξημερώματα μαθαίνω ότι ένας φίλαθλος της ΑΕΚ έφυγε από τη ζωή, ο Μιχάλης… Βλέφαρο δεν μπορούσα να κλείσω. Μέχρι το ξημέρωμα, ώσπου να βγει ο ήλιος, το μάτι γαρίδα. Με ένα βάρος στο στομάχι, με έναν κόμπο αλλιώτικο. Θα μπορούσα να τον χαρακτηρίσω και πόνο.
Πρωί ογδόης, κολλημένος στο κινητό. Είτε διαβάζοντας ειδήσεις, είτε συνομιλίες με φίλους και γνωστούς για το τι έγινε εκείνο το βράδυ στη Νέα Φιλαδέλφεια, που στέρησε τη ζωή από έναν νέο άνθρωπο. Από έναν άνθρωπο που βρέθηκε τυχαία στην πόλη της ΑΕΚ και δεν γύρισε ποτέ σπίτι του. Μάλιστα, εκείνη τη μέρα ήταν να γυρίσω Αθήνα για να παρακολουθήσω το παιχνίδι με τη Ντιναμό Ζάγκρεμπ, που εν τέλει αναβλήθηκε από την UEFA. Αλλά που να βρω τη δύναμη; Εν τέλει γύρισα πολύ αργότερα.
Ο Μιχάλης όμως γύρισε; Όχι. Μια μάνα έχασε τον γιο της, μια οικογένεια έχασε ένα μέλος της, επειδή ένας δολοφόνος πήγε και μαχαίρωσε τον Μιχάλη. Κανείς στη φυλακή υπάρχει; Όχι είναι ξανά η απάντηση. Μέχρι και οι Κροάτες που ήρθαν στη χώρα, πέρασαν τα σύνορα και έκαναν «παρέλαση» μέχρι να βρεθούν στην Αθήνα, βρίσκονται σπίτι τους και κοιμούνται… άνετοι. Όπως και οι Έλληνες συνεργοί τους που βρέθηκαν εκείνο το φρικτό βράδυ στη Φιλαδέλφεια.
Λίγα χρόνια μετά, κανείς δεν τιμωρήθηκε. Και σα να μη φθάνει αυτό, που χάθηκε ακόμα ένας άνθρωπος στον βωμό της τυφλής οπαδικής βίας, λίγα χρόνια αργότερα βλέπουμε ξανά τα ίδια. Ο Μάριος, επίσης, από την Αρτάκη δεν θα γυρίσει ποτέ σπίτι του.
Που θα φθάσει αυτό; Ως πότε θα θρηνούμε; Το «ποτέ ξανά» από την εποχή που δολοφονήθηκε ο Άλκης, ακούγεται συχνά-πυκνά, αλλά τι πραγματικό αντίκρισμα έχει; Τι πραγματικά κάνει το κράτος προκειμένου να εξαλείψει αυτά τα φαινόμενα. Πότε θα τιμωρηθεί κάποιος για τη δολοφονία του Μιχάλη; Πότε θα λάμψει η δικαιοσύνη; Ερωτήματα που υπάρχουν στο νου κάθε υγιούς ανθρώπου και φιλάθλου, αλλά είναι παράλληλα αναπάντητα και μάλλον έτσι θα μείνουν…
