Κάπου πήρε το μάτι μου, πως ο Κριστιάνο Ρονάλντο γκρίνιαζε για το γεγονός πως το παιχνίδι της Πορτογαλίας ξεκίνησε ντάλα μεσημέρι. Και η αφόρητη ζέστη δεν τους επέτρεπε να παίξουν. Προφανώς και η ΦΙΦΑ δεν είχε καμία απολύτως διάθεση, να υποβάλει τον Ρονάλντο και τους συμπαίκτες του σε καμία ταλαιπωρία. Όμως αυτό που θα έπρεπε να κάνει, ήταν να βάλει το ματς σε τέτοια ώρα έναρξης, που να εξυπηρετήσει την τηλεοπτική αγορά της Ευρώπης. Με την διαφορά ώρας δηλαδή, να «παίξει» σε prime time η Πορτογαλία του Ρονάλντο, για λόγους ευνόητους.
Και προφανώς και ο Ρονάλντο δεν δικαιούται δια να ομιλεί, πολύ περισσότερο να γκρινιάζει, από την στιγμή που απ’ αυτά τα εκατομμύρια που σκάνε τα τηλεοπτικά, μπορεί ο ίδιος να έχει αυτά τα μυθικά συμβόλαια. Απλούστατο είναι. Άλλωστε έχει προβλέψει η ΦΙΦΑ, να βάλει αυτό το διάλειμμα ενυδάτωσης. Κάποιος κακοπροαίρετος βέβαια, μπορεί να υποθέσει πως ο λόγος που μπήκε αυτό το cooling break, δεν είναι για να ανακουφίζονται οι παίκτες από την ζέστη, αλλά για να παίζουν διαφημιστικά στην τηλεόραση. Και το κακό είναι πως οι κακοπροαίρετοι αυτοί, μάλλον δικαιώθηκαν, όταν υπήρξε cooling break σε ματς που άνοιξαν οι ουρανοί και ο κόσμος τουρτούριζε από το κρύο.
Βεβαίως το Μουντιάλ δεν είναι μόνο αυτά τα cooling break, ούτε οι cooling αστέρες όπως ο Ρονάλντο ή ο Μέσι. Υπάρχουν και ποδοσφαιριστές όπως ο Πιερό, που πραγματικά αξίζει τον κόπο να διαβάσει κανείς αυτά που περιγράφει, για το πως έφτασε μέχρι να παίζει σε Παγκόσμιο κύπελλο. «Μεγάλωσα περνώντας μέρες που δεν είχαμε τίποτα να φάμε. Η μητέρα μου έπρεπε να επιλέξει αν θα έτρωγε η ίδια εκείνη τη μέρα ή αν θα τάιζε εμάς» είπε ο Φραντζί και προφανώς και δεν αφορούσε μόνο την δική του οικογένεια ή μόνο το δικό του σπιτικό. Και συνέχισε.
«Παίζαμε στον δρόμο χωρίς παπούτσια ποδοσφαίρου. Χρησιμοποιούσαμε πορτοκάλια για μπάλα επειδή ήταν μικρά. Όταν τα κλοτσούσες, χτυπούσαν πάνω σε πέτρες. Και μερικές φορές υπήρχαν σπασμένα γυαλιά στον δρόμο που καρφώνονταν στα πόδια μας. Δεν είχαμε χρήματα για να πάμε στο νοσοκομείο, οπότε έπρεπε να βγάλεις μόνος σου αυτά τα γυαλιά». Σ’ αυτή την φράση του Πιερό, περικλείεται το ποδόσφαιρο που πραγματικά λατρεύουμε, αυτό που μας υπενθυμίζει ακόμα πως είναι το λαοφιλέστερο (αλλά δυστυχώς πλέον όχι το λαϊκότερο) άθλημα και ταυτόχρονα την κοινωνία που πρέπει, που οφείλουμε να αλλάξουμε. Διότι πουθενά και για κανέναν λόγο, δεν πρέπει να υπάρχουν παιδιά που να μην έχουν την δυνατότητα να πάνε στο νοσοκομείο όταν τους μπαίνει ένα γυαλί στο πόδι ή όταν τρώνε αυτά, να μην υπάρχει η δυνατότητα να τρώει η μητέρα τους.
Είναι ωραίο να συζητάμε για Μουντιάλ. Ειδικά τώρα που είναι καλοκαίρι και όπως λέει ο Στρατής «το καλοκαίρι είναι το βαρετό μεσοδιάστημα ανάμεσα σε δυο σεζόν της ΑΕΚάρας». Είναι ακόμα πιο ωραίο να συζητάμε για μπάλα. Αλλά πάντα έχουν σημασία και τα μηνύματα που βγαίνουν από ένα άθλημα όπως είναι το ποδόσφαιρο. Μηνύματα τα οποία θα πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσουμε να τα αγνοούμε, νομίζοντας πως δεν μας αφορούν ή πως είναι μακριά από εμάς. Διότι δεν είναι…
