Η ΑΕΚ έκανε την πρώτη της φετινή ήττα στο πρωτάθλημα. Μέσα στην έδρα της. Στο πρώτο ματς με τα χαρακτηριστικά ντέρμπι. Επομένως στην χειρότερη στιγμή και με την χειρότερη συνθήκη. Και έκανε την πρώτη της ήττα, διότι πραγματικά έδωσε στο πιάτο στον αντίπαλό της, ολόκληρο το παιχνίδι.
Δώρο το να μην προηγηθεί στο σκορ όταν έκανε τις ευκαιρίες. Δώρο το πρώτο γκολ του ΠΑΟΚ, μεγαλύτερο δώρο το δεύτερο. Δώρο και η πλήρης κατάρρευση μετά το 2-0. Όλα στο πιάτο. Όλα όσα δεν έπρεπε να κάνει η ΑΕΚ στο χθεσινό ματς, τα έκανε και με… στόμφο. Μεγαλοπρεπώς.
Όταν δίνεις την μπάλα στον αντίπαλο, ως στρατηγική, θέλεις να τον κτυπήσεις στις αντεπιθέσεις, θα πρέπει τις φάσεις που δημιουργείς να τις κάνεις γκολ. Διότι όταν δεν το κάνεις, ακριβώς διότι ο αντίπαλος που του έδωσες την μπάλα είναι ποιοτικός, θα σε τιμωρήσει. Η ΑΕΚ δεν το ακολούθησε αυτό και στο πρώτο ημίχρονο το πλήρωσε.
Όπως φυσικά πλήρωσε και το γεγονός, όχι πως έκανε τεράστιο λάθος και δέχθηκε και ένα δεύτερο γκολ, αλλά δεν είχε ούτε την καθαρή σκέψη, ούτε το καθαρό μυαλό, για να μπορέσει να βγάλει αντίδραση. Και το πιο ανησυχητικό, ήταν πως η εικόνα της ομάδας που δεν μπορούσε να σταθεί στα πόδια της και να αντιδράσει, έμοιαζε πολύ μ’ αυτή στο Τσέλιε όταν έχασε με 3-1, αλλά και αυτή στο πρώτο ημίχρονο με Κηφισιά, όταν έχανε με 2-0.
Η ΑΕΚ θα μπορούσε να είχε προηγηθεί στο σκορ και τότε μπορεί και να μιλούσαμε διαφορετικά. Όμως έτσι όπως πήγε το πράγμα, στην πραγματικότητα αυτό που πήρε στο ματς, ήταν αυτό που άξιζε. Σε κανένα σημείο του παιχνιδιού, μετά το πρώτο γκολ του ΠΑΟΚ, δεν έδειξε πως μπορεί ούτε να αντιδράσει, ούτε καν να πατήσει γερά στο γήπεδο. Κάτι που προφανώς και ήταν βούτυρο στο ψωμί μιας ομάδας που «τράφηκε» σε αυτοπεποίθηση, απ’ αυτή που δεν είχε καθόλου μα καθόλου η ΑΕΚ.
