Τα παιδιά της ΑΕΚ, το στοίχημα και οι διαιτητές στα θρανία

Αν σου αρέσουν τα άρθρα μας, κάνε
κλικ εδώ
για να μας προσθέσεις στις Google πηγές σου και να μας διαβάζεις πιο συχνά!

Η περίπτωση του Καραργύρη είναι μία ακόμη αφορμή για να ανοίξει μία κουβέντα που στην ΑΕΚ πρέπει να γίνεται διαρκώς. 

Όχι μόνο για το ποιος πιτσιρικάς θα πάρει ευκαιρία, αλλά για το πώς η Ένωση θα καταφέρει να δημιουργήσει μία σταθερή διαδρομή από τα τμήματα υποδομής μέχρι την πρώτη ομάδα.

Γιατί καλές οι μεταγραφές, απαραίτητοι οι έτοιμοι ποδοσφαιριστές, όμως μία μεγάλη ομάδα οφείλει να παράγει και δικούς της παίκτες. Και το σημαντικότερο δεν είναι να τους δίνει απλώς ένα δεκάλεπτο συμμετοχής, αλλά να τους προετοιμάζει ώστε να μπορούν πραγματικά να σταθούν στο υψηλότερο επίπεδο.

Η ΑΕΚ έχει δει τα προηγούμενα χρόνια παιδιά της Ακαδημίας να κάνουν το βήμα παραπάνω, αλλά ελάχιστα κατάφεραν να αποκτήσουν σταθερό ρόλο.  Ο Γαλανόπουλος αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα, ενώ διαφορετική ήταν η διαδρομή των Μιτάι και Μαχαίρα.

Η πρόσφατη παρουσία του Χριστακόπουλου στην ενδεκάδα απέναντι στον Λεβαδειακό, όπως και οι ευκαιρίες του Μπαλαμώτη, δείχνουν ότι υπάρχει υλικό που αξίζει προσοχής.  Το ζητούμενο είναι να υπάρξει συνέχεια. Να μη χρειάζεται κάθε φορά μία έκτακτη απουσία για να θυμόμαστε ότι υπάρχουν ποδοσφαιριστές στα Σπάτα που περιμένουν την ευκαιρία τους.

Κανείς δεν υποστηρίζει ότι η ΑΕΚ πρέπει να γεμίσει ξαφνικά την ενδεκάδα της με 18χρονους. Ειδικά όταν διεκδικεί πρωτάθλημα και έχει απαιτητικές ευρωπαϊκές υποχρεώσεις. Υπάρχει, όμως, τεράστια διαφορά ανάμεσα στο να προστατεύεις έναν νεαρό ποδοσφαιριστή και στο να μην του επιτρέπεις ποτέ να δοκιμαστεί.

Ο Νίκολιτς έχει μπροστά του μία ενδιαφέρουσα πρόκληση. Να αξιοποιήσει όσα παιδιά μπορούν να ανταποκριθούν, χωρίς να τους φορτώσει ευθύνες μεγαλύτερες από αυτές που αντέχουν.

Γιατί η εμπιστοσύνη χτίζεται με πράξεις και όχι με δηλώσεις περί αξιοποίησης της Ακαδημίας.

Και ενώ η κουβέντα θα έπρεπε να αφορά αποκλειστικά την εξέλιξη των παιδιών, έρχεται το ντέρμπι της Κ15 με τον Παναθηναϊκό να μας προσγειώσει στην ελληνική πραγματικότητα.

Η ΑΕΚ έχει σοβαρότατα παράπονα από τον Λεωνίδα Δόση για τρία πέναλτι που θεωρεί ότι δεν καταλογίστηκαν και για το φάουλ από το οποίο προήλθε η ισοφάριση. Και μάλιστα, σύμφωνα με την πλευρά της Ένωσης, όσα δημοσιοποιήθηκαν αποτελούν μόνο ένα μικρό μέρος των παραπόνων της.

Είναι πραγματικά απογοητευτικό να συζητάμε για τέτοια ζητήματα σε αγώνες 15χρονων παιδιών. Και φτάνουμε στον Λανουά και τον Βαλέρι. Σύμφωνα με όσα διέρρευσαν από το τελευταίο σεμινάριο, οι φάσεις της ΑΕΚ παρουσιάστηκαν με ιδιαίτερη έμφαση ως παραδείγματα λανθασμένων αποφάσεων υπέρ της. Για αντίστοιχες περιπτώσεις ανταγωνιστών της, όμως, δεν υπήρξε ανάλογη δημοσιότητα.

Η ΚΕΔ δεν μπήκε καν στη διαδικασία να ξεκαθαρίσει τι πραγματικά ειπώθηκε. Κι εδώ αρχίζουν τα σοβαρά ερωτήματα. Όταν θέλησε να διαψεύσει πληροφορίες περί τιμωρίας διαιτητών, το έκανε αμέσως.

Τώρα γιατί σιωπά; Και τι μήνυμα εισπράττουν οι διαιτητές όταν η δημόσια εικόνα ενός σεμιναρίου επικεντρώνεται σχεδόν αποκλειστικά στην ΑΕΚ;

Ας εξηγήσει κάποιος επιτέλους ποια είναι τα κριτήρια. Γιατί το ελληνικό ποδόσφαιρο χρειάζεται ισονομία και καθαρές απαντήσεις, όχι επιλεκτικές διαρροές και σεμινάρια που αφήνουν περισσότερες σκιές από όσες διαλύουν.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ