Όχι στην καταστροφολογία, τον ενθουσιασμό και την «λάσπη»

Έγραφα πριν λίγες ημέρες, εδώ στην «ΩΡΑ», πως ο οδηγός για την ομάδα
του Μάρκο Νίκολιτς είναι το παιχνίδι απέναντι στην Άντερλεχτ στις 28
Αυγούστου. Τότε, η ΑΕΚ είχε κάνει το καλύτερό της παιχνίδι, μέχρι να το
ξεπεράσει η αναμέτρηση κόντρα στην Αμπερντίν. Απέναντι στους Βέλγους και
απέναντι στους Σκωτσέζους, η ΑΕΚ είχε έναν κοινό παρανομαστή. Το όνομά
του: Κοϊτά. Και στα δύο ματς έκανε καταπληκτικά παιχνίδια και έπαιξε
καταλυτικό ρόλο ώστε να έρθει η πρόκριση με τους «μωβ», αλλά και η
τεράστια νίκη απέναντι στους Κυπελλούχους Σκωτίας.
Βέβαια, από χθες, ακόμα και από μερίδα κόσμου της ΑΕΚ, διαβάζω και
φθάνουν στα αφτιά μου «έλα μωρέ, ποια Αμπερντίν; Προτελευταία είναι. Η
Λαμία της Σκωτίας». Όχι, όμως, δεν είναι έτσι. Και δεν είναι έτσι 101%. Για την
ακρίβεια δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Στην Ελλάδα μας
αρέσει να μιλάμε με αξίες. Κοιτάμε το transfermarkt και συγκρίνουμε. Όπως,
λοιπόν, συγκρίνουμε μετά από μία ήττα απέναντι σε μια μικρή ομάδα, έτσι να
κάνουμε και με την Αμπερντίν. Οι «κόκκινοι» της Σκωτίας έχουν αξία στα
22,20 εκατ. ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι αν ήταν στην Ελλάδα, θα είχαν το 6 ο
μεγαλύτερο σε αξία ρόστερ. Πίσω δηλαδή από τις μεγάλες. Δεν είναι της
πλάκας. Έχει παίκτες όπως ο Κάρλσον που είναι τα 4 εκατ. ευρώ. Για εμένα
είναι τρομερό πως ακόμα και σε μία 6άρα, με την «Ένωση» να παίζει
μπαλάρα, ορισμένοι ψάχνουν κάθε ψεγάδι.
Σίγουρα, στη Σκωτία η Αμπερντίν πάει πολύ άσχημα. Βρίσκεται στην
προτελευταία θέση, ωστόσο πριν έρθει στην Αθήνα, προερχόταν από δύο
σερί νίκες. Ήταν στο ανέβασμά της. Αλλά ο Μάρκο Νίκολιτς παρουσίασε μία
εντελώς αλλαγμένη ΑΕΚ. Και όχι επειδή άλλαξε 11/11. Ήταν καθαρά θέμα
νοοτροπίας. Η ψυχολογία στο ποδόσφαιρο, αλλά και ευρύτερα στον
αθλητισμό, παίζει καθοριστικό ρόλο. Είναι ίσως το πιο σημαντικό. Και η ΑΕΚ
κόντρα στην Αμπερντίν ήταν παθιασμένη, έξυπνη, γεμάτη ενέργεια και με
όρεξη πριν το «Καραϊσκάκης». Δεν θα ήθελα καν να φανταστώ τι θα
συνέβαινε αν η ΑΕΚ δεν έπαιρνε τη νίκη. Πολύ-πολύ σημαντικό και το
καταγράφω από σήμερα, πως σκόραρε ο Γιόβιτς. Είχε ανάγκη το γκολ ο
Λούκα. Πολύ ανάγκη. Μακάρι να το επαναλάβει στον Πειραιά.
Και κλείνω με Λανουά και ό,τι συνέβη το τελευταίο διάστημα. Δεν ήθελα να το
σχολιάσω, αλλά δεν γίνεται να το παραμερίσουμε μετά την χθεσινή δικαίωση
της ΑΕΚ. Ειλικρινά, δεν γεννά απορίες; Δεν είναι πολύ λογική η επίθεση τώρα
που θα κάνει η ΑΕΚ; Πώς γίνεται η ποδοσφαιρική ομοσπονδία της χώρας
μας, να βγάζει τέτοια ανακοίνωση στο ημίχρονο, χωρίς να έχει επιβεβαιώσει
το γεγονός που ανέφερε απ’ όλες τις πλευρές. Εγείρει ερωτήματα. Ή μπορεί  και όχι. Ο καθένας καταλαβαίνει…