Δεν θα σταθώ σχεδόν καθόλου στο χθεσινό φιλικό. Κυρίως διότι ήταν ένα ματς το οποίο έγινε, προκειμένου ο Νίκολιτς να δει κάποια πράγματα μέσα στο γήπεδο, από συγκεκριμένους παίκτες, σε συγκεκριμένους ρόλους. Μετά το παιχνίδι μας είπε πως έχει βγάλει πολύ χρήσιμα συμπεράσματα. Μένει να δούμε στην πράξη τι σημαίνει αυτό και πόσο θα επηρεάσει τον μεταγραφικό σχεδιασμό μετά την επιστροφή από την Ολλανδία.
Διότι πριν από την επιστροφή και όσο η ομάδα θα είναι ακόμα εδώ στο Άπελντορν, ο Νίκολιτς εξακολουθεί να λέει πως περιμένει ακόμα μια μεταγραφή. Αυτή που θα βάλει στην μεσαία γραμμή. Το είχε πει και μετά το παιχνίδι με την Τσβόλε και το επανέλαβε και χθες. Ξανά η γλώσσα του σώματος και ο τρόπος που το έλεγε ο Νίκολιτς, δεν έβγαζε απλώς μια αισιοδοξία. Έβγαζε μια σιγουριά.
Την προηγούμενη φορά που έγινε αυτό, ακριβώς την επόμενη μέρα, προέκυψε η συμφωνία με τον Μάγερ. Ένας Μάγερ που ακόμα δεν ήξερε καλά – καλά τα μικρά ονόματα όλων των συμπαικτών του και βρέθηκε να παίζει στο χθεσινό φιλικό. Την Δευτέρα το πρωί έκανε προπόνηση με την Βόλφσμπουργκ, Τρίτη ήταν στο Άπελντορν, Τετάρτη φορούσε την κιτρινόμαυρη φανέλα και έπαιζε σε φιλικό.
Βεβαίως το πως νιώθει ο Νίκολιτς για την μεταγραφή του Μάγερ, φάνηκε στο χαμόγελο που είχε όταν τον υποδέχθηκε προχθές στην ομάδα. Τέτοιο χαμόγελο νομίζω πως τελευταία φορά είδαμε από τον κόουτς, όταν η ομάδα κατέκτησε το πρωτάθλημα. Στην φιέστα. Δεν θυμάμαι άλλη φορά, να είχε τέτοια αντίδραση ο Νίκολιτς για παίκτη που αποκτήθηκε. Ίσως ούτε καν στον Γιόβιτς. Και θαρρώ πως αυτό τα λέει όλα.
Χθες ο Μάγερ έπαιξε σε ρόλο δεξιού ακραίου επιθετικού. Είναι μια από τις θέσεις που θα τον δούμε. Μπορεί να παίξει σ’ άλλες πολλές τις οποίες σχεδόν με το ίδιο χαμόγελο, ο Νίκολιτς μπορεί να τις αναλύει για πολλές ώρες. Και προφανώς αυτός είναι και ο βασικός λόγος που υπάρχει αυτό το χαμόγελο. Το γεγονός δηλαδή πως ο Μάγερ είναι ένα ποιοτικό πολυεργαλείο, για κάθε συνθήκη που θα παρουσιαστεί στην ΑΕΚ. Και σπανίως συμβαίνει κάτι τέτοιο μ’ έναν παίκτη που έχει φανέλα βασικού και δεν είναι απλώς ένα πασπαρτού.
Θα κλείσω με την περίπτωση του Ελίασον. Ο Νίκολιτς στάθηκε μετά το ματς στην απόδοση του Σουηδού. Είπε πως είναι παίκτης της ομάδας, ποτέ δεν τον άφησε κανείς εκτός ομάδας και επομένως υπολογίζεται ως παίκτης της ομάδας. Αυτό στα αφτιά τα δικά μου, ακούγεται ίσως και ως μια τελευταία ευκαιρία για τον Ελίασον. Δεν είναι άλλωστε ένα παιδί που δεν προσπαθεί στις προπονήσεις ή είναι αδιάφορος. Το πρόβλημα πάντα ξεκινάει, όταν αρχίζει το μυαλό του και ταξιδεύει σ’ άλλες πολιτείες, στις οποίες δεν υπάρχει καν η προοπτική για να πάει.
Όπως και να έχει, νομίζω πως είναι στα πόδια του Ελίασον, να μπορέσει να κερδίσει ξανά την εμπιστοσύνη του Νίκολιτς. Αυτό που κατάλαβα μετά και το χθεσινό ματς, είναι πως ο κόουτς είναι ανοιχτός τουλάχιστον για να την δώσει αυτή την ευκαιρία στον Σουηδό. Επομένως όλα είναι και πάλι στα πόδια του Ελίασον. Όπως πάντα ήταν, για να ξέρουμε και τι λέμε.
