Είναι σημαντικό κάθε ομάδα να έχει στον περίγυρό της ανθρώπους, που ξέρουν, καταλαβαίνουν και μυρίζουν τη μπάλα. Ανθρώπους που γνωρίζουν από τα αποδυτήρια, από τακτικές και να τους «κόβει» ποδοσφαιρικά. Ο Μελισσανίδης είχε πει παλαιότερα πως οι προπονητές είναι σαν τα καρπούζια. Ένα θα σου βγει καλό. Αυτό αν το τοποθετήσουμε σε ένα πιο γενικό πλαίσιο, έχει βάση, και γενικά, για τους ανθρώπους του ποδοσφαίρου. Θα παίρνεις, μέχρι να βρεις τους κατάλληλους ανθρώπους, που θα κουμπώσουν με το κλαμπ. Ανεξαρτήτως μπάτζετ που θα προσφέρεις, αν έχει ανθρώπους που… ξέρουν, τότε το πρότζεκτ βρίσκεται στις σωστές ράγες για να πάει καλά.
Ο Μάριος Ηλιόπουλος πέρσι ήταν πολύ «φρέσκος» στο ποδόσφαιρο. Και έφαγε πολλές τρικλοποδιές, ώσπου να ορθοποδήσει. Δεν ήταν εύκολο. Πίστευε πως θα είναι μια βουτιά στο Αιγαίο και τελικά ήταν στη Μεσόγειο. Το ποδόσφαιρο είναι ένα ιδιαίτερο σπορ. Στην Ελλάδα δη, διαφέρει σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες. Οι μεγάλοι είναι διαφορετικοί. Και ο ανταγωνισμός τόσο ακραίος, σε βαθμό τοξικότητας. Οπότε, για έναν «νέο» στο ποδόσφαιρο, όλα αυτά δεν είναι εύκολα διαχειρίσιμα. Παίζει ρόλο ο βαθμός ετοιμότητας, φυσικά, αλλά και οι άνθρωποι που θα σε στηρίξουν.
Από τον Ηλιόπουλο πάρθηκε μία σημαντική απόφαση πέρυσι. Να αλλάξει τους περισσότερους ανθρώπους στην ΠΑΕ. Κρίθηκε γι’ αυτόν από τον κόσμο. Τα αποτελέσματα δημιούργησαν γκρίνιες και συννεφάκια. Αλλά τους άλλαξε. Και πώς τους άλλαξε; Με Ριμπάλτα, με ολόκληρο επιτελείο σκάουτινγκ, με τον καλύτερο αθλίατρο της χώρας, με έναν προπονητή που έχει αναγεννήσει την ΑΕΚ, με τον Λυσάνδρου, με, με, με… Όλα αυτά δεν ξέρω πως τα αντιλαμβάνεστε εσείς, αλλά κατ’ εμέ είναι πολύ δύσκολο να επιτευχθούν. Βλέπω/έτε, πως ο Αλαφούζος στον Παναθηναϊκό προσπαθεί πολλά-πολλά χρόνια για να φέρει σε ένα επίπεδο τους «πράσινους». Και ο Ηλιόπουλος, την δεύτερη μόλις χρονιά του, έχει στρώσει την ΑΕΚ, η οποία έκανε γιορτές από την κορυφή της βαθμολογίας με 10/10, πέρασε στους «16» του Κόνφερενς, πανηγύρισε 7 ευρωπαϊκές νίκες την ίδια σεζόν – για πρώτη φορά στην ιστορία της – και βρίσκεται στο εύκολο μονοπάτι του Κυπέλλου.
Ακόμα και ο Ριμπάλτα κατακρίθηκε για κάποιες επιλογές του. Άλλωστε η λέξη «υπομονή» στην Ελλάδα δεν είναι εύκολη. Δεν υπάρχει θα έλεγα. Είναι πολύ δύσκολη. Αλλά σε βάθος χρόνου ποιος δικαιώνεται; Οι άνθρωποι που φέρνουν την ΑΕΚ στην κορυφή. Γιατί όλοι το ίδιο θέλουμε, είτε διαφωνούμε, είτε συμφωνούμε. Όλο θέλουμε μία ΑΕΚ πρωταγωνίστρια. Οι μεταγραφές είναι μία και μία. Όλες έχουν εξήγηση, γιατί υπάρχει ποδοσφαιρικό πλάνο. Και όταν υπάρχει ένα πρότζεκτ σταθερά, η επιτυχία είναι δεδομένη. Αργά ή γρήγορα θα έρθει. Ας ελπίζουμε πως στην περίπτωση της ΑΕΚ θα έρθει γρήγορα.
