Μια δήλωση που δεν εξοργίζει μόνο για το περιεχόμενό της, αλλά για τη νοοτροπία που κουβαλά και την ευκολία με την οποία κανονικοποιεί μια τραγωδία.
Πριν από μερικές ημέρες γίναμε μάρτυρες ενός σουρελαστικού σκηνικού στα Τρίκαλα. Στην πόλη, δηλαδή, κάτω από το νωπό χώμα της οποίας θάφτηκαν οι 5 εργαζόμενες της μπισκοτοβιομηχανίας «Βιολάντα» μετά τη φονική έκρηξη στις εγκαταστάσεις της.
Στο σκηνικό αυτό, πρωταγωνιστής δεν ήταν τόσο ο προφυλακισμένος ιδιοκτήτης του εργοστασίου που έβγαινε χειροδέσμιος από το Δικαστικό Μέγαρο Τρικάλων το πρωί της Τρίτης (17/02), όσο οι μερικές δεκάδες εργαζομένων που περίμεναν από έξω και άμα τη εμφανίσει του αυτοκινήτου της αστυνομίας, γαντζώθηκαν στα παράθυρα και αλαφιασμένοι απέδειξαν και επέδειξαν την συμπαράταξη προς το αφεντικό τους, το οποίο κατηγορείται ότι με τις πράξεις και τις παραλήψεις του (κυρίως με αυτές), συνέβαλε στο θάνατο των εργατριών.
