Έχω κι εγώ τα… κολλήματά μου, δεν το κρύβω. Και η κατάκτηση του πρωταθλήματος είναι ένα από αυτά. Όπως και του κάθε Κυπέλλου άλλωστε. Και κάθε απώλεια τίτλου που θα μπορούσε να κατακτήσει η ΑΕΚ, δεν την ξεχνάω. Για το Κύπελλο έχω αναφερθεί αναλυτικά, για το τι θα όφειλε και τι θα μπορούσε να έχει πετύχει παραπάνω η «Ένωση» την τελευταία δεκαετία. Και θα το ξανακάνω όταν έρθει η ώρα.
Για τα πρωταθλήματα, για να μην πάω στα πιο παλιά, δεν μπορώ να ξεχάσω τον τρόπο που χάθηκε αυτό της σεζόν 2023-2024. Αλλά σίγουρα έχει κυρίως ευθύνη η ΑΕΚ που χάθηκε. Και η νοοτροπία του «δεν πειράζει, έχει δρόμο ακόμα, τίποτα δεν χάθηκε». Γιατί τη συγκεκριμένη σεζόν, η ΑΕΚ θα μπορούσε να είχε πάρει το πρωτάθλημα πολύ πιο νωρίς σε σχέση με την προηγούμενη που είχε πάρει το νταμπλ, κι ας μην έπαιζε τόσο καλή μπάλα.
Αλλά βλέπετε, τα «δεν πειράζει, έχει δρόμο ακόμα, τίποτα δεν χάθηκε», είχαν αρχίσει από πολύ νωρίς, με την εντός έδρας ισοπαλία με τον Πανσερραϊκό την 2η αγωνιστική. Και ακολούθησαν πολλά ακόμα, με την ήττα στο Ηράκλειο από τον ΟΦΗ, με την ισοπαλία στην Καισαριανή με την Κηφισιά,με τις κολλητές ισοπαλίες μέσα σε τρεις μέρες σε Αγρίνιο και Σέρρες, αλλά και με την οδυνηρή ισοπαλία στο Χαριλάου στην τελευταία αγωνιστική της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος με 3-3 στο 97’ από το χέρι με πλάτη του Βίντα και μάλιστα από συμπαίκτη του.
Θα μου πείτε, «ναι ρε Πάνο, αλλά το πρωτάθλημα το είχες ξεκάθαρα στα χέρια σου στα πλέι οφ στο ματς της Τούμπας, όπου προηγήθηκες με 1-2 και το έπαιρνες και με ισοπαλία και τελικά το έχασες με ανατροπή στο τελευταίο δεκάλεπτο». Σαφέστατα και ισχύει αυτό, αλλά ισχύει και ότι θα μπορούσες κάλλιστα να είχες «καθαρίσει» τον τίτλο νωρίτερα. Και όχι μία φορά.
Τα υπενθυμίζω αυτά, κι ας είναι… οδυνηρά, γιατί τώρα που η ΑΕΚ είναι στην κορυφή της βαθμολογίας, δεν πρέπει να αλλάξει με τίποτα, την πολύ σωστή νοοτροπία που έχει ο Νίκολιτς και η οποία αποτυπώνεται στην προσέγγιση που έχει για κάθε ματς, όπου τον ενδιαφέρει η νίκη και μόνον αυτή. Όλοι οι προπονητές, το ίδιο λένε βέβαια, αλλά ο Σέρβος τεχνικός το εννοεί και το αποδεικνύει και στην πράξη. Και το έκανε και στο Κύπελλο, όπου δεν υποτίμησε κανένα ματς και το έδειξε με τις επιλογές του.
Ο τίτλος, λοιπόν, περνάει από το Χαριλάου την Κυριακή, όπως περνούσε και σε εκείνο το αλήστου μνήμης 3-3, γιατί πολύ απλά, η ΑΕΚ είναι πρώτη στη βαθμολογία με +1 και +2 από τους δύο ανταγωνιστές της, και πρέπει να παραμείνει στην κορυφή. Και δεν είναι καθόλου μα καθόλου νωρίς. Φυσικά και είναι δύσκολη αποστολή κάθε ματς στη συγκεκριμένη έδρα και φυσικά δεν θα τελειώσει κανένα πρωτάθλημα από την 16η αγωνιστική.
Αλλά σίγουρα κρίνονται οι πιθανότητες, ειδικά από τη στιγμή που και οι τρεις ανταγωνιστές για τον τίτλο, κάνουν πρωταθληματική πορεία και πολύ δύσκολα χάνουν βαθμούς. Και ο πρώτος θα έχει προφανώς περισσότερες πιθανότητες από αυτούς που τον κυνηγάνε, όσο θα φτάνουμε προς τα πλέι οφ.
Βέβαια, έχω απόλυτη εμπιστοσύνη στον Μάρκο Νίκολιτς – μα απόλυτη όμως – όσον αφορά στη νοοτροπία που έχει περάσει σε όλους στην ομάδα. Και το διαπιστώσαμε ξανά με τις δηλώσεις του, με το που ολοκληρώθηκε το τελευταίο ματς με τον ΟΦΗ. Δεν στέκεται ο άνθρωπος στο τι συνέβη «μέχρι τώρα», αλλά τον νοιάζει μόνο το «από εδώ και πέρα».
Ούτε σε δικαιολογίες στέκεται, ούτε σε συναισθηματισμούς, ούτε σε ανούσιες μυστικοπάθειες, ούτε σε τίποτα. Επιστρέφει ο Πινέδα από ταξίδια με την Εθνική του, τον βάζει στα ματςπολύ απλά επειδή είναι ο Πινέδα. Έρχεται ο Βάργκα, ανακοινώνεται, σου λέει «και βέβαια θα τον πάρω μαζί μου στο Χαριλάου γιατί μπορεί να χρειαστεί να παίξει».
Ξεκαθαρίζει πρώτος την κατάσταση με τους τραυματίες και δεν αφήνει να αιωρούνται αμφιβολίες και γκρίνιες χωρίς λόγο. Και ξέρει πρώτος, ότι το πρωτάθλημα κρίνεται κάθε μα κάθε αγωνιστική και όχι μόνο στα πλέι οφ. Και τώρα μπροστά του, βλέπει μόνο την Κυριακή και τη νίκη στο «Κλεάνθης Βικελίδης». Απλά πράγματα…
